Karmashataka 34.21

34.21

གཞན་དུ་སོང་ནས། དེས་དེར་རྙེད་པ་མང་པོ་གྲུབ་ནས་དེས་དེར་ཡང་ཆུང་མ་བླངས་ཏེ་འདུག་ནས་དེའི་བུ་མང་པོ་བཙས་སོ། །དེ་ནས་ཆུང་མ་སྔ་མ་གདུ་བུ་ཞེས་བྱ་བས་ལག་འོངས་དང་། དེས་ཉེ་དུས་བཤུགས་པ་ཙམ་གྱིས་བུ་གཉིས་གསོས་མནགས་ནས། བུ་གཉིས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱི་ཕ་གར་སོང་། མས་སྨྲས་པ། བུ་ཡུལ་ག་གེ་མོ་ཞིག་ན་གནས་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་ན་འདུག་སྟེ། དེ་ནོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་ཞེས་ཀྱང་གྲག་གིས། དེར་སོང་ཤིག་དང་གལ་ཏེ་ན་ཁྱེད་ཀྱི་འཚོ་བའི་ཐངས་ཅུང་ཟད་སྦྱིན་ཡང་སྲིད་དོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་ཕུ་བོ་ཤོས་ཕ་ཚོལ་དུ་སོང་བ་ལས་དེ་ལམ་ནས་ལམ་དུ་འཁོར་འཁོར་ཏེ། མཐར་གྱིས་ཕའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ནས། ཕས་བཞིན་གྱི་གཟུགས་ལས་ངོ་ཤེས་ནས་སྐད་ཕྱུང་སྟེ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ག་ལས་འོངས། ད་གར་འགྲོ་ཞེས་བྱས་ནས་དེས་རྒྱས་པར་བསྙད་དོ། །དེ་ནས་ཕས་བསམས་པ། འདི་ནི་བདག་གི་བུ་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས། དེས་དེ་བདག་གི་ཐད་དུ་བཞག་ནས་བསྒོ་བ། བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་སུ་ལ་ཡང་བདག་གི་ཕ་ཡིན་ཞེས་མ་ཟེར་ཅིག་ཅེས་བྱས་ནས། དེས་དེ་ལ་བྱམས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བུ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཡབ་ཁྱེའུ་འདི་སུའི་ལགས། ཕས་སྨྲས་པ། ངའི་མཛའ་བོའི་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་དེ་དག་གིས་བསམས་པ། འདི་ལྟར་འདི་ལས་ཤིན་ཏུ་བྱམས་པ་ལས་ན། འདི་ཉིད་ཀྱི་བུ་ཡིན་གོར་མ་ཆག་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་དེ་དག་གཅིག་ལ་གཅིག་སྨྲས་ཏེ། འདི་ནི་བདག་ཅག་གི་ཕུ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་ཕས་བསམས་པ། དགྲའི་ནང་ན་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། མས་དབྱེན་འདི་མ་རུང་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་བསད་དུ་འོང་གིས་ཕྱིར་བཏང་ངོ་། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱིས་གལ་ཏེ་བདག་གིས་ཅུང་ཟད་ཅིག་འདི་ལ་བྱིན་ན་ཡང་ལྟོད་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལམ་དུ་བསད་དུ་འོང་ན། མ་ལ་བདག་གིས་འདི་ཕྱིར་བཏང་ངོ་སྙམ་ནས། ཡི་གེ་ཞིག་བྲིས་ཏེ་བྱིན་པ། གནས་ནས་ཤར་ཕྱོགས་ལོགས་སུ་དཔག་ཚད་གཅིག་ཙམ་ན། །གྲོང་ནས་གྲོང་དུ་མགྱོགས་ཀྱི་རྣ་བའི་ཤིང་དྲུང་ན། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་བག་དང་ལྡན་པས་བརྐོས་ནས་ཀྱང་། །བདག་དང་ནོར་སྐལ་གཅིག་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་གསོལ་བར་གྱིས། །མགུལ་ན་འདུག་པ་གང་ཡིན་

“After turning a great profit in the other country he married there as well, and as he stayed on there his new wife gave birth to many children. His former wife, Bracelet, did her best to raise her two sons on what she could earn with her own hands²¹⁴ or with a little help from her relatives.²¹⁵

“When her sons asked, ‘Where did our father go?’ she told them, ‘He is living in such-and-such a country at such-and-such a place. They say he has a great abundance of wealth. Go there—perhaps he’ll even provide you some small living.’

“So the elder of the two went off to find his father. He wandered about this way and that until in time he came to where his father was. His father recognized his features and called out to him, ‘Where are you from? Where are you going?’ The elder son related everything in detail. His father thought, ‘This is none other than my own son,’ and put him up in his home. He told him, ‘My son, don’t let anyone know I am your father,’ but went on to show him great affection.

“His other sons, suspicious, asked, ‘To whom does this boy belong, Father?’

“ ‘He’s the son of a friend,’ their father replied.

“ ‘He has such deep affection for him,’ they thought. ‘There’s no doubt that’s his own son.’ And they said to one another, ‘That’s our elder brother!’

“Their father thought, ‘Among enemies, there’s none more wicked than a stepmother. I will send him back before she comes to kill him. If I give him even something small, because she is so confrontational, she will kill him on the way. I must send him back!’

“He gave the boy a letter he had written that said, ‘If you dig with great care and skill beneath the karṇa tree—the one that moves quickly from village to village—that is about a yojana east of home, you’ll find the very same inheritance you requested from me. Present Bracelet with what’s around its neck.’