Karmashataka 34.26

34.26

ལྟ་བུ་ཞིག་གིས་འཚོ་ཞིང་འདུག་གམ། རྔོན་པས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་གི་འཚོ་བ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཐབས་འདིས་བདག་འཚོ་བ་ཚོལ་ལོ། །དེ་ནས་ཁྲ་དེས་བསམས་པ། མི་འདིས་སྔོན་བདག་གི་སྲོག་ཕྱུང་བས་ན། འདི་ལ་བདག་གིས་དྲིན་ལན་བསབ་དགོས་སོ་སྙམ་ནས། དེས་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་ཁྱོད་འདིར་འདུག་ཤིག་དང་བདག་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་དབུལ་བ་གཅད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱས་ནས་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཁྲ་དེས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་དུ་སོང་ནས། བདག་གི་འདིར་ཅི་ཞིག་རྙེད་པར་གྱུར་ཅིག་གུ་བདག་གིས་དེ་ཁྱེར་ནས་མི་དེ་ལ་སྦྱིན་པར་བྱའོ་སྙམ་སྟེ། སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་ལྡིང་བཞིན་དུ་བལྟས་ན། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དེ་ན་རྒྱལ་པོ་དབང་ཆེན་སྡེའི་བཙུན་མོ་དམ་པས་རྒྱན་ཐམས་ཅད་བཀྲོལ་ནས་གབ་ཙེའི་ནང་དུ་བཞག་སྟེ། སྐྲ་བཀྲུས་པ་ལས་ཁྲས་རྒྱན་རྣམས་ཁྱེར་ནས་མི་དེ་ལ་བྱིན་ཏེ། དེས་ཁྱེར་ཏེ་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་ཆས་པ་ལས། མི་དེས་མཐོང་ནས་ངོ་ཤེས་ཏེ་དྲིས་པ་གྲོགས་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་ག་ལས་རྙེད། རྔོན་པས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཁྲས་བདག་ལ་བྱིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། རྔོན་པ་དེ་བདག་གི་ཁྱིམ་དུ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དབང་ཆེན་སྡེས། བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་བསྒོ་བ། ཁྱོད་དེང་ལ་བྱ་ཚང་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་སྟེ། རྒྱན་དེ་དག་ཁྱེར་ཏེ་ཤོག་ཤིག་ཅེས་བྱས་སོ། །མི་སྔ་མ་དེས་ཀྱང་ཚོར་ནས་བསམས་པ། འདིས་བདག་ལ་ལན་གཉིས་ཁྲོན་པར་ལྷུང་བ་ལས་ཕྱུང་ན་མི་རུང་གིས། བདག་རྒྱལ་པོའི་ཐད་དུ་སོང་ལ་གསོལ་བར་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་དེས་བདག་ལ་བྱ་དགའ་སྦྱིན་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས། མི་དེ་སོང་སྟེ་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། རྔོན་པ་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་གིས་ལྷའི་རྒྱན་རྣམས་ཁྱེར་རོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་དེ་ལ་བྱ་དགའ་ཆེན་པོ་བྱིན་ནོ། །དེ་ནས་རྔོན་པ་དེ་བཀུག་སྟེ། རྒྱན་རྣམས་ཀྱང་ཕྲོགས་ནས་ཁྲི་མོན་དུ་བཅུག་གོ། །དེ་ཁྲི་མོན་ན་འདུག་པ་ན་བྱི་བ་དེས་མཐོང་ནས་ངོ་ཤེས་ཏེ་དེས་བསམས་པ། མི་གང་གིས་བདག་གི་སྲོག་ཕྱུང་བ་དེ་ནི་འདི་ཡིན་གྱིས། འདི་ལ་བདག་གིས་དྲིན་ལན་བསབ་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས། དེས་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་ཁྱོད་ཅི་ཉེས་ཏེ་ཁྲི་མོན་འདིར་བཅུག །དེ་ནས་དེས་དེ་ལ་རྒྱས་པར་ཐམས་ཅད་བསྙད་དོ། །དེ་ནས་

“ ‘This is my livelihood,’ replied the hunter. ‘This is what I do to support myself.’

“The hawk thought, ‘This man once saved my life. I need to return the favor,’ and said, ‘My friend, stay here. I shall put your poverty to an end,’ and departed.

“After that the hawk went to the area surrounding the royal palace. He thought, ‘Whatever I get today I’ll carry back and give to him.’ As he was flying through the sky, he saw all the jewelry belonging to the most revered of King Mahendrasena’s queens on the roof of the royal palace, where she had loaded it into a basket. As she sat there washing her hair, the hawk took all the jewelry and brought it to the hunter.

“As the hunter was carrying the jewelry back to his house, the man saw him and asked, ‘My friend, where did you find that?’

“ ‘The hawk gave it to me,’ said the hunter, and he returned to his house.

“Soon after, King Mahendrasena ordered all the bird keepers, ‘Go through all the birds’ nests and bring me back that jewelry.’ When the man heard this, he thought, ‘Even though it’s not quite right of me since that man pulled me from a well twice,²¹⁷ I will go and tell the king. Perhaps he will give me a reward.’

“He went to the king and said, ‘So-and-so the hunter has made off with Deva’s jewelry.’ After he heard this King Mahendrasena immediately gave the man a great reward, summoned the hunter, seized the ornaments, and put him in prison.

“While he was in prison, the mouse saw him, and recognized him. He thought, ‘That’s the man who saved my life! I will return the favor,’ and said to him, ‘My friend, for what offense have they put you in prison?’ The man related everything in detail.