Karmashataka 36.4

36.4

ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ། །དེའི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལྟེང་རྒྱས་འོད་སྲུང་རལ་པ་ཅན་ཡང་འཁོར་དེ་ཉིད་དུ་འདུས་ཏེ་འདུག་གོ། །དེ་ནས་ཡུལ་མ་ག་དྷཱའི་བྲམ་ཟེ་དང་། ཁྱིམ་བདག་རྣམས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཅི་དགེ་སྦྱོང་ཆེན་པོ་དེ་འོད་སྲུང་གི་ཐད་ན་ཚངས་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་དམ། འོན་ཏེ་ལྟེང་རྒྱས་འོད་སྲུང་རལ་པ་ཅན་དགེ་སྦྱོང་ཆེན་པོའི་ཐད་ན་ཚངས་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་ཞིག་གུ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡུལ་མ་ག་དྷཱའི་བྲམ་ཟེ་དང་། ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཐུགས་ཀྱིས་མཁྱེན་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལྟེང་རྒྱས་འོད་སྲུང་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། ལྟེང་རྒྱས་གནས་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཅི་མཐོང་ན། །འདིར་ནི་མེ་སྤངས་དྲང་སྲོང་བརྟུལ་ཞུགས་སྤངས། །འོད་སྲུང་ཁྱོད་ཀྱིས་སྦྱིན་སྲེག་ཅིའི་ཕྱིར་སྤངས། །དོན་དེ་ང་ལ་ཀུན་ནས་བརྗོད་པར་གྱིས། །གསོལ་པ། འདི་ན་ཁ་ཅིག་ཟས་དང་བཏུང་བ་རྣམས། །ཁུ་བཅུད་འཁོར་དང་བུད་མེད་བསྔགས་པར་བགྱིད། །དེ་རྣམས་ཕུང་པོའི་དྲི་མ་མཐོང་བས་ན། །བདག་ནི་མཆོད་སྦྱིན་མེ་ལ་དགའ་མ་མཆིས། །བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱོད་ནི་འདོད་པ་རྣམས་ལ་མི་དགའ་ཞིང་། །ཟས་སྐོམ་སྟན་རྣམས་ལ་ཡང་མི་དགའ་ན། །ཁྱོད་ནི་ཇི་ལྟར་ལྷ་མིའི་འཇིག་རྟེན་ན། །ཡིད་དགའ་འོད་སྲུང་དྲིས་པའི་ལན་ཐོབ་ཤིག །གསོལ་པ། ཕུང་པོ་མེད་པ་ཞི་བཅོམ་ཅི་ཡང་མེད། །འདོད་དང་སྲིད་ལ་མ་ཆགས་གཞན་མི་འགྱུར། །གཞན་གྱིས་དཀྲིར་མེད་གོ་འཕང་མཐོང་བས་ན། །བདག་ནི་མཆོད་སྦྱིན་མེ་ལ་དགའ་མ་མཆིས། །མཆོད་སྦྱིན་རྣམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མེ་རྣམས་ཀྱིས། །གྲོལ་བར་འགྱུར་སྙམ་བདག་གི་ཡིད་ཀྱང་རྨོངས། །འཆི་འཕོ་མ་མཆིས་གནས་མཆོག་མ་མཐོང་བས། །སྐྱེ་འཆིའི་རྗེས་འབྲང་བདག་ནི་ལོང་བར་གྱུར། །མི་མཆོག་སྐྱོབ་པས་ལེགས་གསུངས་འདུས་མ་བྱས། །གོ་འཕང་དེ་ནི་བདག་གིས་ད་མཐོང་ངོ་། །ཐུབ་པ་རྣམ་འདྲེན་གཽ་ཏམ་བདེན་པའི་རྩལ། །ཁྱོད་ནི་སྐྱེ་བོ་མང་ཕྱིར་བྱུང་བ་ལགས། །བཀའ་སྩལ་པ། རབ་ཏུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །གནས་ཀྱིས་གཤེགས་སུ་བབ་པ་གང་ཡིན་པ། དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་

and upon seeing the Blessed One, took seats to one side.

At that time the dreadlocked ascetic Venerable Uruvilvā Kāśyapa was also seated among the company. The brahmins and householders of Magadha thought, “Does the Great Ascetic practice Kāśyapa’s code of conduct, or does the dreadlocked ascetic Venerable Uruvilvā Kāśyapa practice the Great Ascetic’s code of conduct?”

The Blessed One directly apprehended what the brahmins and householders of Magadha were thinking, and he addressed Venerable Kāśyapa in verse:

“Inhabitant of Uruvilvā, what do you see?
Here there is no fire, sage, or observance.
Kāśyapa, why have you given up the fire sacrifice?
Please, tell me all the reasons why.”

He replied:

“Some here praise food and drink,
Others retinue, or women.²²³
Since I’ve seen the impurity of these heaps,
I find no joy in the sacrificial fire.”

The Blessed One inquired:

“If you’ve no taste for lusting, nor for food,
Nor for drink, nor for a high, haughty seat,
How is it that you—among all on earth—
Could be happy, Kāśyapa? Answer this question for me.”

He replied:

“There is no greater peace than being free of heaps,²²⁴
Nothing like non-attachment to sense pleasures and existence.²²⁵
Having seen the state that another cannot induce,
I find no joy in the sacrificial fire.

“My deluded mind thought I’d be liberated
By sacrifices and fire observances.
Since I hadn’t seen the supreme state free of death,
Birth followed death and I remained blind.

“Now I’ve seen the uncompounded state
The best of humans and protector taught so well.
You, Gautama—foremost of sages, well versed in truth—
Truly were born to benefit many beings.”

The Blessed One said:

“You have reflected well upon
What strikes to the vital point²²⁶
As you dwelt upon phenomena, so finely distinguished—