Karmashataka 37.8

37.8

པའི་ཁྱེའུར་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ཀླུ་གདུག་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། གནོད་སྦྱིན་མ་རུངས་པ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་:ཆེར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི། ཡུལ་ཀོ་ས་ལ་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་འདི་དག་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡང་ངས་ཀླུ་གདུག་པ་དེ་བཏུལ་ནས། སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་འཇིགས་པ་མེད་པའི་གནས་སུ་བཀོད་དོ། །ད་ལྟར་ཡང་ངས་གནོད་སྦྱིན་མ་རུངས་པ་འདི་བཏུལ་ནས། སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་འཇིགས་པ་མེད་པའི་གནས་སུ་བཀོད་དོ། །གཞན་ཡང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་གསུང་རབ་ལ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་དགེ་བསྙེན་དུ་གྱུར་ཏེ། དེར་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས། དབང་པོ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་པ་དེས་ན། ད་ལྟར་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་གྱུར་ཏོ།། །།ཤི་:བི་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ། ཤི་བི་དང་པོ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་:གྱད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་པ་ལས། ཆུ་ཀླུང་མཐའ་ལྡན་དང་། གྲོང་ཁྱེར་:ཀུ་ཤའི་བར་གྱི་ལམ་ནས་གུད་དུ་:བཟུར་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བླ་གོས་བཞི་:བལྟབ་ཏུ་བགྱིས་ཏེ་ཐིང་ཤིག་དང་། ངའི་རྒྱབ་མི་བདེ་བ་དེ་རེ་ཞིག་བསྟི་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་བཙུན་པ་དེ་ལྟར་འཚལ་ལོ་ཞེས་གསོལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་བཞིན་དུ་མཉན་ནས། བླ་གོས་བཞི་བལྟབ་ཏུ་བྱས་ཏེ། བཏིང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བླ་གོས་བཞི་:བལྟབ་ཏུ་བགྱིས་ཏེ་བཏིང་ལགས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ད་དེའི་དུས་ལ་བབ་པར་དགོངས་སུ་གསོལ། :དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་གོས་སྣམ་སྦྱར་:སྟུག་པོར་བལྟབ་སྟེ་འཕོངས་སུ་བཞག་ནས། སྣང་བའི་འདུ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་དང་། དྲན་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པའི་འདུ་ཤེས་ཐུགས་ལ་དགོངས་:ཤིང་གློ་གཡས་ཕྱོགས་:ཀྱིས་གཟིམས་ཏེ། ཞབས་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་གཅིག་བཞག་གོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་སྙམ་དུ་

I am the one who was that young untouchable then, and lived the life of a bodhisattva. The one who was the poisonous nāga then is none other than this vicious yakṣa. Those who were all those many people then are now the many inhabitants of Kośala. At that time I tamed that poisonous nāga, thereby granting many freedom from fear. Now as well I have tamed this vicious yakṣa, and thereby granted many freedom from fear.

“They also went forth in the teaching of the totally and completely awakened Buddha Kāśyapa. After practicing pure conduct all their lives then, their faculties ripened, and now they have been liberated.”

Two Stories about King Śibi

The First Story about King Śibi

As²³² the Blessed One was traveling through the province of Mallā, he stepped off the road that led to the Antavān River and to Kuśinagarī and said to Venerable Ānanda, “Ānanda, make four folds in the Tathāgata’s upper garment, and lay it out. I will rest my sore back awhile.”

Venerable Ānanda said, “As you please, Lord.” Heeding the word of the Blessed One, he made four folds in the upper garment, laid it out, and informed the Blessed One, “Lord, I have made four folds in the Tathāgata’s upper garment and laid it out. Blessed One, please know that the time has come.”

The Blessed One, seeing that his Dharma robes and patched raiment had been folded up and set out, sat himself down, and then mindful, self-possessed, and with clear perception, he lay down on his right side, placing one leg upon the other.

The Blessed One thought,