Karmashataka 5.2

5.2

ལང་རྫི། །མཛའ་སྡེ་འཇིགས་མེད་དབྱིག་མཚོ་དང་། །དབྱིག་དགའ་དང་ནི་དོམ་གཉིས་དང་། །སྒུར་ཆུང་དང་ནི་ཐ་མ་སྲིན། །ཤིང་རྟ་བཞི་ཞེས་བྱ་བ་ལ། །ཤིང་རྟ་དང་པོ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེ་ཞིག་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པར་འདོད་དེ་ཤིང་རྟ་ལ་ཞོན་ནས་མཉན་དུ་ཡོད་པར་སོང་ངོ་། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་དང་ཆོས་གོས་གསོལ་ཏེ། ལྷུང་བཟེད་བསྣམས་ནས་མཉན་དུ་ཡོད་པར་བསོད་སྙོམས་ལ་གཤེགས་པ་དང་། དེ་དགའ་བ་སྐྱེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྐོར་བ་བྱས་ཏེ་སོང་ངོ་། །དེའི་སྐབས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཛུམ་པ་མཛད་དེ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་གང་གི་ཚེ་འཛུམ་པ་མཛད་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ། དེའི་ཚེ་ཞལ་ནས་འོད་ཟེར་སྔོན་པོ་དང་། སེར་པོ་དང་། དམར་པོ་དང་། དཀར་པོ་རྣམས་བྱུང་ནས་ཁ་ཅིག་ནི་འོག་ཏུ་འགྲོའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སྟེང་དུ་འགྲོའོ། །འོག་ཏུ་འགྲོ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཡང་སོས་དང་། ཐིག་ནག་དང་། བསྡུས་འཇོམས་དང་། ངུ་འབོད་དང་། ངུ་འབོད་ཆེན་པོ་དང་། ཚ་བ་དང་། རབ་ཏུ་ཚ་བ་དང་། མནར་མེད་པ་དང་། ཆུ་བུར་ཅན་དང་། ཆུ་བུར་རྡོལ་དང་། སོ་ཐམས་ཐམས་པ་དང་། ཀྱི་ཧུད་ཟེར་བ་དང་། ཨ་ཆུ་ཟེར་བ་དང་། ཨུད་པལ་ལྟར་གས་པ་དང་། པད་མ་ལྟར་གས་པ་དང་། པད་མ་ལྟར་གས་པ་ཆེན་པོར་སོང་ནས། ཚ་བའི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཏུ་ནི་བསིལ་བར་གྱུར་ཏེ་འབབ་བོ། །གྲང་བའི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཏུ་ནི་དྲོ་བར་གྱུར་ཏེ་འབབ་བོ། །དེས་ན་སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་གནོད་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་རྩེ་ཞིལ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཀྱེ་ཅི་བདག་ཅག་འདི་ནས་ཤི་འཕོས་སམ་འོན་ཏེ་གཞན་དུ་སྐྱེས་སམ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་དེ་དག་དད་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྤྲུལ་པ་འགྱེད་པར་མཛད་དེ། དེ་དག་གིས་སྤྲུལ་པ་མཐོང་ནས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཀྱེ་བདག་ཅག་ནི་འདི་ནས་ཀྱང་ཤི་འཕོས་པར་མ་གྱུར་ལ་གཞན་དུ་ཡང་མ་སྐྱེས་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་སྔོན་མ་བྱུང་བའི་སེམས་ཅན་སྣང་བ་འདིའི་མཐུས་བདག་ཅག་གི་གནོད་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་རྩེ་ཞིལ་བར་གྱུར་ཏོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་དེ་དག་

8. The Cowherds
9. A Band of Friends
10. The Story of Abhaya
11. The Story of Lake of Jewels
12. The Story of Wealth’s Delight
13. The Bear: Two Stories
14. The Story of Small Person with a Curving Spine
15. The Rākṣasa

The Chariot: Four Stories

The First “Chariot” Story

When the Blessed One was in Śrāvastī, there lived a certain brahmin who wished to perform a ritual offering, so he climbed onto his chariot and rode into Śrāvastī. That morning, when the Blessed One donned his lower garment and Dharma robes, and, carrying his alms bowl, went for alms in Śrāvastī, the brahmin was filled with joy, circumambulated the Blessed One, and departed. At that moment, the Blessed One smiled.

Now it is the nature of the blessed buddhas’ smiles that when they smile, colorful beams of blue, yellow, red, and white light radiate from their mouths, with some traveling up and others traveling down.

Those that travel down go to the beings in the Reviving Hell, the Black Thread Hell, the Crushing Hell, the Shrieking Hell, the Screaming Hell, the Hot Hell, the Hell of Extreme Heat, the Hell of Ceaseless Agony, the Blistering Hell, the Bursting Blister Hell, the Hell of Chattering Teeth, the Hell of Lamentation, the Cold Whimpering Hell, the Splitting Open Like a Blue Lotus Hell, the Splitting Open Like a Lotus Hell, and the Splitting Open Like a Great Lotus Hell, and as they descend they cool the beings in the hot hells, and warm the beings in the cold hells.

In this way they soothe the particular injuries of those beings, who wonder, “Have we died and been reborn somewhere other than this place?” Then, to engender faith in them, the blessed ones radiate an emanation, and when the beings see it, they think, “Alas, it is neither that we have died and left this place, nor that we have been born elsewhere. Rather it is because of the unprecedented appearance of this emanation that our particular injuries have been soothed.” They