Karmashataka 6.4

6.4

ཅིང་མཆིས་ཀྱིས་གལ་ཏེ་ལྷས་བདག་ལ་བཀའ་སྩལ་ན་ནི་བདག་གིས་དེ་དམའ་དབབ་པར་འཚལ་ལོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དེས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཇི་ལྟར་དགའ་བ་དེ་བཞིན་དུ་གྱིས་ལ། ཅི་ནས་དེ་ངའི་ལག་ཏུ་འོང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་དགྱིས་ཤིག །དེས་སྨྲས་པ། ལྷ་ཇི་ལྟར་དགྱེས་པ་བཞིན་དུ་མཛད་དུ་མཆིས་པར་བདག་གིས་བགྱི་བར་འཚལ་གྱིས། ཐུགས་མི་ཆུང་བར་གསོལ་ཞེས་བྱས་ནས་དེས་དེ་ལ་ཕོ་ཉའི་ལན་སྤྲིང་སྟེ། རྒྱལ་པོ་འདི་གསོན་པོར་འདུག་བཞིན་དུ་ནི། བདག་གིས་ཁྱོད་དང་མཇལ་བར་བགྱི་བའི་རྔོ་མི་ཐོགས་ཀྱིས་འདི་སོད་ཅིག་དང་། དེའི་འོག་ཏུ་བདག་དང་མཇལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྤྲིང་ངོ་། །དེ་ནས་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས་བསམས་པ་མི་འཐུན་པར་མ་བྱས་ཀྱི་བར་དུ་ནི། བདག་གིས་དེ་བསད་དུ་མི་རུང་གིས་ཕྱིར་ཡང་བདག་གིས་དེ་དང་མི་འཐུན་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས་རྒྱལ་པོ་དབང་ཆེན་སྡེ་དང་ཕྱིར་ཡང་མི་འཐུན་པར་བྱས་ནས། དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་གོ་བསྐོན་ཏེ། ཡུལ་པི་དེ་ཧར་སོང་ནས། གྲོང་ཁྱེར་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞིས་བསྐོར་ཏེ་འདུག་གོ། །དེ་དེ་ན་འདུག་པས་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་ཁ་འདོག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་དབང་ཆེན་སྡེའི་བཙུན་མོས་ཕྲིན་སྤྲིང་སྟེ། ཁྱོད་འདིར་གཤེགས་པ་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་གི་ཕྱིར་དུ་བས་ན་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དགུམ་ཅི་འཚལ་གྱིས། ད་ཡང་མི་ཕལ་པའི་ཆ་ལུགས་སུ་ཞུགས་ལ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ནང་དུ་གཤེགས་ཏེ། བདག་དང་མཇལ་བར་མཛད་དུ་གསོལ་ཞེས་སྤྲིང་ངོ་། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ཀཱ་ཤིའི་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་ཐབས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་གི་ནང་དུ་འོངས་སོ། །དེ་འོངས་མ་ཐག་ཏུ་དབང་ཆེན་སྡེའི་བཙུན་མོ་དེས་བཟུང་ནས། རྒྱལ་པོ་ལ་སྦྲན་ཏེ། ལྷ་ཚངས་པས་བྱིན་ནི་ལྷས་ཅི་དགྱེས་པར་མཛད་དུ་མཆིས་པར་གྱུར་ལགས་སོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དབང་ཆེན་སྡེས་རྒྱལ་པོའི་སྲས་དང་། བློན་པོ་དང་། ཚོང་དཔོན་དང་། ཕྱུག་པོ་དང་། དེད་དཔོན་ཐམས་ཅད་བསགས་ནས། ཀཱ་ཤིའི་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱི་མགོ་བོར་

Deva, with your permission I wish to humiliate him.’

“ ‘As you wish,’ he replied. ‘But whatever you do, make sure he falls into my hands.’

“ ‘Not to worry, Deva,’ she said. ‘I shall act in accord with your wishes.’

“Then she sent an envoy with the following message:

“ ‘Dear Brahmadatta,

As my king yet lives, I shall not be able to meet you face to face. Dispatch with him! After that, I shall meet with you.’

“Brahmadatta thought, ‘Failing some dispute, I cannot kill him. Let me then fabricate some dispute with him.’ So King Brahmadatta began a dispute with King Mahendrasena. He armed the four divisions of his army and advanced on Videha, where they besieged the city, massacring many of the inhabitants in the siege.

“Thereupon Queen Mahendrasena sent an envoy with the following message:

“ ‘Dear Brahmadatta,

If you have come here and done all this for my sake, then what need have we for so many to die? By disguising yourself as an ordinary person you can come into the city to see me now.’

“Now no sooner had King Brahmadatta of Kāśi heard this than he entered the royal palace by just the method she had suggested. When she saw him there, Queen Mahendrasena seized him, brought him before the king, and said, ‘Deva, here is Brahmadatta. Do with him as you please.’

“King Mahendrasena assembled all his princes and ministers, chiefs of merchandise, aristocrats, and caravan leaders,