Karmashataka 6.5

6.5

རྡོག་པས་བསྣུན་ཏེ་སྨྲས་པ། འདི་ཅི་ནས་ཕྱིན་ཆད་གཞན་གྱི་ཆུང་མ་ལ་བྱི་ཕོ་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་བར་སོད་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དབང་ཆེན་སྡེ་ལ་བཙུན་མོས་གསོལ་པ། ལྷ་འདི་སྨ་ཕབ་པ་འདི་ཉིད་གུམ་པ་བས་ཆེས་ཐུབ་མ་ལགས་སམ། ད་འདི་ལྷག་པར་དགུམ་དུ་ཅི་མཆིས་ཀྱིས་ཐོང་ལགས་ཞེས་གསོལ་ནས་གསོན་པོར་གཏང་ངོ་། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ཡུལ་པི་དེ་ཧའི་རྒྱལ་པོ་དབང་ཆེན་སྡེར་གྱུར་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་བཙུན་མོར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ས་འཚོ་མ་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ཀཱ་ཤིའི་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། ལྷ་སྦྱིན་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡང་དེས་འདི་མི་མང་སར་རྡོག་པས་བསྣུན་ཏེ་ཤིན་ཏུ་སྨ་ཕབ་བོ། །སྐྲ་ལྡན་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་ན་བཞུགས་ཙམ་ན་ཡུལ་སེར་སྐྱའི་གནས་ན་རྒྱལ་པོ་སེང་གེའི་འགྲམ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དེ། དེ་བཙུན་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་ལས་སྔ་ཕྱིར་བུ་ཕོ་བཞི་དང་བུ་མོ་བཞི་བཙས་ཏེ་ཟས་གཙང་དང་ཟས་དཀར་དང་བྲེ་བོ་ཟས་དང་བདུད་རྩི་ཟས་དང་གཙང་མ་དང་དཀར་མོ་དང་བྲེ་བོ་མ་དང་བདུད་རྩི་མ་རྣམས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཡུལ་སྤོང་བྱེད་ན་རྒྱལ་པོ་ཤཱཀྱ་རབ་སད་གནས་ཏེ། དེའི་བཙུན་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་ལ་བུ་མོ་གཉིས་བཙས་ཏེ། གཅིག་གི་མིང་ནི་སྒྱུ་འཕྲུལ་ཞེས་བཏགས་སོ། །གཅིག་གི་མིང་ནི་སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེན་མོ་ཞེས་བཏགས་སོ། །དེ་ནས་དེ་གཉིས་འོ་མ་དང་། ཞོ་དང་། མར་དང་། ཞུན་མར་དང་། མར་གྱི་སྙིང་གུས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ཏེ། མཚོའི་ནང་གི་པད་མ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་དྲག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་གཉིས་ལ་མཚན་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་བལྟས་ནས། བུ་མོ་སྒྱུ་འཕྲུལ་ལས་ནི་བུ་མཚན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞིག་བཙའ་བར་འགྱུར་ལ། སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེན་མོ་ལས་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་བཙའ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱི་སྐྲ་ཏིལ་མར་གྱི་ཐིགས་པ་ཆུར་བླུགས་པ་བཞིན་དུ་རྒྱས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་

and they kicked Brahmadatta, King of Kāśi, in the head.

“ ‘Let’s kill him, so he can never sleep with another man’s wife again!’ they cried.

Then the queen said to King Mahendrasena, ‘Deva, is this humiliation not worse than being killed? What need is there now to kill him? Let him go.’ So they released him and spared his life.

“O monks, what do you think? I am the one who was Mahendrasena, King of Videha then, and who lived the life of a bodhisattva. The one who was the queen then is none other than Gopā. The one who was King Brahmadatta of Kāśi then is none other than Devadatta. At that time many people kicked and humiliated him, just as they have now.”

The Story of Keśinī

When the Bodhisattva was dwelling in Tuṣita Heaven, King Siṃhahanu reigned in Kapilavastu. As he and the queens enjoyed themselves and coupled, the queens gave birth to four sons named Śuddhodana, Śuklodana, Droṇodana, and Amṛtodana, and four daughters named Śuddhā, Śuklā, Droṇā, and Amṛtā.

At the same time, as King Śākya Suprabuddha and his queens enjoyed themselves and coupled in Vṛji, the queens gave birth to two daughters. One they named Māyā, and the other Mahā­māyā. They reared them on milk, yogurt, butter, ghee, and milk solids, and they flourished like lotuses in a lake. When the priests versed in reading signs examined them, they predicted that their daughter Māyā would give birth to a child of marvelous character, and that Mahā­māyā would give birth to a universal monarch. Both daughters’ hair grew like a drop of sesame oil poured into water.