The Śrīgupta Sūtra 21

21

རིན་པོ་ཆེའི་མཆུ་ཅན་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པ་དེ་གང་དང་གང་དུ་འགྲོ་བར་རྨ་བྱ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དང་པོ་ལ་འགྲོ་བ་ཞིག་གནས་ཞེས་གྲག་གིས། ཁྱེད་ཀྱིས་བྱ་རྒྱ་དང་རྙིས་རྨ་བྱའི་རྒྱལ་པོ་གསེར་དུ་སྣང་བ་ཟུང་ལ་འོན་ཅིག །གལ་ཏེ་རྨ་བྱའི་རྒྱལ་པོ་དེ་འདིར་བླང་ནུས་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་ལེགས་སོ། །ཇི་སྟེ་མ་ནུས་ན་ཁྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྲོག་ཡལ་ལོ་ཞེས་བསྒོ་སྟེ། བདག་ཅག་སྲོག་གིས་འཇིགས་སྐྲག །འཆི་བས་འཇིགས་སྐྲག་ནས་ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་འབད་པར་བྱེད་དོ། །དེས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་ཞོ་ཤས་འཚོ་བ་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་བྱ་རྒྱ་དང་རྙིས་བཟུང་བར་ནི་མི་ནུས་སོ། །ཞོ་ཤས་འཚོ་བ་དག་གལ་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་ང་མཐོང་བར་འདོད་ན་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་ནང་ཤིན་ཏུ་ཕྱག་དར་བྱོས་ཏེ། སྤོས་ཆུས་ཆག་ཆག་ཐོབ་ལ་མེ་ཏོག་སིལ་མ་ཁྲོམ་སྟེ། གདུགས་དང་བ་དན་བྲེས་ཤིག །རྒྱལ་མཚན་སྒྲེང་ལ། པོག་ཕོར་ནས་བདུག་པས་བདུགས་ལ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་ཤིང་རྟ་གྱིས་ཏེ། ཞག་བདུན་གྱི་ཉིན་པར་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འདིར་ཤོག་ཤིག་དང་། ང་ཉིད་དེར་འགྲོ་བར་བྱའོ་ཞེས་མཆིའོ། །དེ་ལྟར་བྱའོ་ཞེས་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས་རྔོན་པ་དང་བྱ་པ་དེ་དག་གི་ལྟར་མཉན་ནས། གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་ནང་ཤིན་ཏུ་ཕྱག་དར་བྱེད་དུ་བཅུག །སྤོས་ཆུས་ཆག་ཆག་འདེབས་སུ་བཅུག །མེ་ཏོག་སིལ་མ་འགྲེམས་སུ་བཅུག །གདུགས་དང་བ་དན་འབྲེར་བཅུག །རྒྱལ་མཚན་སྒྲེང་དུ་བཅུག །པོག་ཕོར་ནས་བདུག་པས་བདུག་ཏུ་བཅུག །རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་ཤིང་རྟ་བྱེད་དུ་བཅུག་ནས་ཞག་བདུན་འདས་པ་དང་། དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་པ་གོ་གྱོན་དུ་བཅུག་སྟེ། དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་པ་གོ་བགོས་ནས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་ཤིང་རྟ་དྲངས་ཏེ། དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རིའི་རྒྱལ་པོ་གངས་རིའི་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་ངོས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་བ་དང་། རྨ་བྱའི་རྒྱལ་པོ་གསེར་དུ་སྣང་བ་དེ་བདག་ཉིད་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་ཤིང་རྟ་ལ་ཞོན་ཏེ་སྐད་ཕྱུང་བ་དང་། དེའི་སྐད་ཀྱིས་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་པ་ཁྱབ་པར་གྲག་ནས། རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་དགའ་མགུ་ཡི་རངས་ཏེ་རབ་ཏུ་དགའ་ནས་དགའ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེས་ཏེ་རྨ་བྱའི་རྒྱལ་པོ་གསེར་དུ་སྣང་བ་དེ་ལ་

who has a jeweled beak, and who possesses a retinue of five hundred birds. Wherever he goes, he ranks first among all peacocks. Catch the peacock king Suvarṇāvabhāsa with your nets and traps and bring him home. If you manage to bring him home, all will be well. If you fail to do this, you will all lose your lives.’ Since we are afraid to die, it is out of fear for our lives that we are struggling like this.” Suvarṇāvabhāsa replied, “Laborers, you cannot catch me with nets and traps. Laborers, if King Brahmadatta wishes to see me, let him sweep the city of Vārāṇasī clean, sprinkle scented water, scatter flower petals, hang parasols and pennants, raise banners, burn incense in censers, and prepare a chariot adorned with the seven jewels. King Brahmadatta should come here seven days from now in the company of the four divisions of his army, and I will go myself. This is what should be done.” ’

“King Brahmadatta listened to what the hunters said, and he had the city of Vārāṇasī swept clean. He had scented water sprinkled, flower petals scattered, parasols and pennants hung, banners raised, incense burned in censers, and a chariot prepared that was adorned with the seven jewels. When seven days had passed, he gathered the four divisions of his army and had them don their armor. Leading the chariot adorned with the seven jewels, the king and the four divisions of his army went to the southern slope of the snowy king of mountains.

“The peacock king Suvarṇāvabhāsa mounted the seven-jeweled chariot and let out a cry that resounded through the four divisions of the army. King Brahmadatta was delighted and overjoyed. Pleased and happy, he had the peacock king Suvarṇāvabhāsa