Hetubindutika 258

258

འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་དང་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དག་དགག་པ་ནི་གང་གི་ཚེ་དེ་དག་དང་མི་མཐུན་པའི་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་དེའི་མི་དམིགས་པར་མི་འགྲུབ་པ་དེའི་ཚེ་དངོས་པོ་མེད་པའམ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། འམ་གྱི་སྒྲ་ནི་བསྡུ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅི་འོན་ཏེ་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པས་ཀྱང་མེད་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་རྟགས་སུ་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། རང་བཞིན་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཐ་སྙད་ཁོ་ན་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་གཞན་གྱིས་དོགས་པའི་སྐབས་སུ་བརྗོད་པ་ནི་གལ་ཏེ་རྒྱུ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་གྲུབ་པ་གང་དང་གང་ཡིན་པ་དེ་མེད་པ་ཡིན་ན་གང་གིས་དེ་གཞན་རྒྱུ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པས་དབེན་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་དང་། དེའི་ངོ་བོ་མི་དམིགས་པས་གཞན་འབྲས་བུ་དང་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་མེད་པའི་ཐ་སྙད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཡང་གཞན་ཡོད་པ་དམིགས་པས་དེ་དག་གི་རྒྱུ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་ཁོ་ན་ཡོད་པས་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཀྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་པར་གྱུར་ན། ཇི་ལྟར་དེ་དག་རྒྱུ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་གྱི་ཡུལ་ལ་སྦྱོར་བ་ཡིན། གང་གི་ཚེ་འབྲས་བུ་དང་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ལྡོག་པའི་སྦྱོར་བ་བྱེད་པ་ནི་གང་དང་གང་ན་མེ་མེད་པ་དེ་དང་དེ་ན་དུ་བ་ཡང་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། གང་དང་གང་ན་ཤིང་མེད་པའམ། སྐད་ཅིག་མ་མེད་པ་དེ་དང་དེ་ན་ཤིང་ཤ་པའམ་ཡོད་པ་མེད་དོ་ཞེས་མ་ལུས་པའི་དོན་ཡོངས་སུ་བཟུང་ནས་ལྡོག་པའི་སྦྱོར་བར་འགྱུར་ན། མེ་དང་ཤིང་དང་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དེས་དབེན་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ན་ཇི་ལྟར་དེས་དབེན་པའི་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་མི་དམིགས་པའི་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་ནི་མི་འགྲུབ་པོ། །དེ་ལྟ་ན་ཇི་ལྟར་མ་ལུས་པ་བསྡོམས་ནས་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དང་འབྲས་བུ་དང་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ལྡོག་པ་གྲུབ་པ་ཡིན། ཡང་ན་དེ་གྲུབ་ན་ཇི་ལྟར་

established. The negation of an effect and the pervaded proves non-entity or the conventional linguistic usage of non-entity when it is not established without the non-apprehension of that specific incompatible locus; the word 'or' has the meaning of inclusion. If one asks, 'Could non-apprehension of essential nature also be a reasoning sign for proving nonexistence?' he says, 'non-apprehension of essential nature,' and so on. Even conventional linguistic usage alone is not nonexistent, because that is established by direct perception. At this point, stating what is objected to by others, he says, 'If cause and pervader…'. Whatever is established as conventional linguistic usage of nonexistence is nonexistent; whereby it is established by the nature of direct perception of something else devoid of the cause and pervader, and by not apprehending its nature, it proves the non-entity and conventional linguistic usage of nonexistence of the other effect and pervaded. Furthermore, if you maintain that by apprehending the presence of something else, one establishes the conventional linguistic usage of nonexistence only because there exists an object of cognition that is apprehended as their cause and pervader, but not otherwise: then how could that non-apprehension of cause and pervader be formulated with respect to an unobservable object? When one applies the formulation of negative concomitance of the reasoning signs of effect and essential nature, such as, 'Wherever there is no fire, there is also no smoke,' and likewise, 'Wherever there is no tree or no momentariness, there is neither a śiṃśapā nor existence'—if negative concomitance is formulated by encompassing all objects without exception, then because all objects devoid of fire, tree, and momentariness are not directly perceptible, how could that which has become an object of cognition by apprehension be established through the mere operation of non-apprehension characterized by apprehension devoid of that? In that case, how could the negative concomitance of the reasoning signs of the pervaded, effect, and essential nature be established by combining everything without exception? Alternatively, if that is established, how