Mahapratisara Mahavidyarajni 19

19

རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ཉེ་བ་ན། །སྒང་བུ་དེ་ཡི་ཁོར་ཡུག་ན། །འབར་བ་གཅིག་གིས་གང་བར་མཐོང་། །མི་རོ་ཞིག་གི་མགུལ་པ་ན། སོ་སོར་འབྲང་བ་བཏགས་པའང་མཐོང་། །ལྷ་དང་ཀླུ་དང་དྲི་ཟ་དང་། །གནོད་སྦྱིན་སྲིན་པོ་མི་འམ་ཅིས། །ཀུན་ནས་འཁོར་བར་བསྐོར་ནས་ནི། །བླ་ན་མེད་པའི་མཆོད་པ་བྱེད། །དེ་ལ་གནོད་སྦྱིན་དེ་དག་གིས། །སོ་སོར་འབྲང་བའི་སྒང་ཞེས་བཏགས། །དེ་ནས་གནོད་སྦྱིན་དེ་དག་གིས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་གཤིན་རྗེའི་ངེས་པ་དེ་རྟོགས་ཏེ་སླར་ལོག་ནས་ལྷ་ཁྱོད་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་རྒྱས་པར་བརྗོད་དོ། །དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་ཚིག་དེ་སྨྲས་པའི་ཐ་མ་ལ་སེམས་ཅན་ཆེན་པོ་དེ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་ལུས་དེ་བོར་ནས་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེས་སོ། །རྒྱུ་དེས་ན་སྔོན་སོ་སོར་འབྲང་བའི་ལྷའི་བུ་ཞེས་བྱའོ། །བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་དེས་ན་སྔོན་ཆད་ཡོངས་སུ་ཤེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སོ་སོར་འབྲང་བ་ཆེན་མོ་འདི་གདོན་མི་ཟ་བར་གཟུང་བར་བྱའོ། །ཡི་གེར་བྲི་བར་བྱ། བཀླག་པར་བྱའོ། །ཆོ་ག་བཞིན་དུ་རྟག་ཏུ་ལུས་ལ་བཏགས་ནས་བཅང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་རྟག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་ཉམ་ཐག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཡོངས་སུ་ཐར་བར་འགྱུར། ངན་འགྲོའི་འཇིགས་སྐྲག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་རྒལ་བར་འགྱུར་རོ། །གློག་གིས་འགྱེལ་བར་བྱེད་མི་ནུས་སོ། །གློག་གིས་ཅི་ལྟར་མི་ནུས་ཞེ་ན། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་སྔོན་ཡོངས་སུ་ཤེས་ཏེ། གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོའི་མཆོག་ཤིང་ཀུན་རྫིབ་ན། ཚོང་དཔོན་ཆེན་པོ་དྲི་མེད་དུང་ཞེས་བྱ་བ་ནོར་མང་བ། གསེར་ཤིན་ཏུ་འབྱོར་པ། མཛོད་དང་། བང་བ་ཀུན་ཏུ་གང་ཞིང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞིག་གནས་ཏེ། དེད་དཔོན་ཞེས་བྱ་བར་གྲགས་སོ། །དེ་ནས་དེད་དཔོན་ཆེན་པོ་དེས་གྲུ་བོ་ཆེ་དེ་རྙེད་ནས། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་ཞུགས་པ་དང་། ཉ་མིད་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་གྲུ་དེ་བཟུང་ནས། རྣམ་པར་གཞིག་པར་འདོད་པའི་ཀླུ་རྣམས་ཀྱང་འཁྲུགས་ཏེ། འབྲུག་སྒྲ་ཆེན་པོ་སྒྲོག་གོ། །གློག་དང་སྐར་མདའ་ཡང་གཏོང་ངོ་། །རྡོ་རྗེའི་ལྕེ་འབེབས་པར་ཡང་བཤམས་སོ། །དེ་ནས་ཚོང་པ་དེ་དག་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོས་སེམས་ནོན་ཏོ། །ཀླུ་འཁྲུགས་པ་ཆེན་པོ་དེ་དང་། གློག་

Close to the king’s palace,
They saw a pyre engulfed
In a single blazing light.

“They also saw a human corpse
With the amulet fastened around its neck.
Gods, nāgas, gandharvas,
Yakṣas, rākṣasas, and kinnaras

“Were all around it,
Performing unexcelled worship.
The yakṣas then named it
The Amulet Pyre.

“Then, when they understood what Yama, King of the Law, had recognized, the yakṣas returned and reported everything in detail, saying, ‘Your Majesty, it is exactly as you said.’

“As soon as the yakṣas spoke their final word, the great being discarded his hell-realm body and was born among the gods of the Thirty-Three. For that reason he was called the god Pratisarāpūrvin.

“Great brahmin, such was fully understood in the past. Consequently, this great amulet should definitely be memorized. It should be written down. It should be recited aloud. It should always be attached to the body as prescribed and be worn. It continuously frees one from all suffering and misfortune. It delivers from all the terrors of the lower realms. One can no longer be struck down by lightning. How is it that one cannot be struck by lightning? Great brahmin, this is understood from the past.

“In the prominent city of Hiṅgumardana lived a prominent merchant named Vimalaśaṅkha. He was very wealthy with much gold, and his treasury and granary were abundantly full. He was also renowned as a trader. At one time this great trader procured a large ship and set out on the ocean, where sea monsters seized his vessel. Nāgas, wishing to destroy the vessel, became agitated, bellowed roars of thunder, hurled bolts of lightning and meteors, and began to cast down thunderbolts. The merchants were plunged into distress. Seeing the violently agitated nāgas, the bolts of lightning