Mahapratisara Mahavidyarajni 20

20

དང་སྐར་མདའ་དང་། རྡོ་རྗེའི་ལྕེ་འབེབས་པ་དང་། ཉ་མིད་དེ་དག་གིས་ཀྱང་གྲུ་བོ་ཆེ་བཟུང་བར་མཐོང་ནས་ཀུ་ཅོའི་སྒྲ་ཆེན་པོ་བཏོན་ཏེ། དེ་དག་ལྷ་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་ཀྱང་འགའ་ཙམ་ཡང་དེ་དག་གི་དཔུང་གཉེན་དུ་མ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་དག་ཚོང་དཔོན་སེམས་རབ་ཏུ་བརྟན་པའི་གན་དུ་སོང་ནས། དེ་དག་གིས་སྙིང་རྗེ་རྗེ་སྐད་དུ་ཚིག་འདི་སྐད་སྨྲས་སོ། །སེམས་ཅན་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ཅག་བསྐྱབ་ཅིང་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་ལས་ཐར་བར་མཛད་དུ་གསོལ། དེ་ནས་དེད་དཔོན་ཆེན་པོ་སེམས་བརྟན་པ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེས་ཚོང་པ་འཁྲུགས་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་ཚིག་འདི་སྐད་སྨྲས་སོ། །མ་འཇིགས་མ་འཇིགས་ཚོང་པ་རྣམས། །ཁྱེད་ཅག་བརྟན་པར་དེངས་ཤིག་དང་། །ཁྱེད་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་ཡི། །རྒྱ་མཚོ་ཆེ་ལས་ངས་བསྒྲལ་ལོ། །དེ་ནས་ཡིད་ནི་བརྟན་གྱུར་ནས། །ཚོང་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཚིག་འདི་སྨྲས། །སེམས་ཅན་ཆེན་པོ་འདི་ཅི་ལགས། །བགེགས་བྲལ་མྱུར་དུ་བཀའ་སྩོལ་ཅིག །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ཀྱི་མཐུས། །བདག་ཅག་ཇི་སྲིད་འཚོ་བའི་ཚེ། །ཡེ་ཤེས་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་གསུངས། །སླད་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བགྱི། །དེ་ནས་འགྲོན་མང་བདག་པོ་ཡིས། །དེ་དག་ལ་ནི་ཚིག་འདི་བརྗོད། །ང་ལ་སོ་སོར་འབྲང་བ་ཡི། །རིག་པ་ཆེན་པོར་གྲགས་པ་ཡོད། །གནོད་བྱེད་ཐམས་ཅད་སེལ་བར་བྱེད། །སྟོབས་ཆེན་ཕ་རོལ་གནོན་བྱེད་པ། །དེས་ནི་རབ་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བའི། །འཇིགས་པ་ཆེ་ལས་ངས་བསྒྲལ་ལོ། །དེ་ནས་དེད་དཔོན་ཆེན་པོ་དེའི་ཚེ་རིག་པའི་རྒྱལ་མོ་ཆེན་མོ་འདི་བྲིས་ནས་རྒྱལ་མཚན་གྱི་རྩེ་མོ་ལ་བཏགས་པ་དང་། རིག་པའི་རྒྱལ་མོ་ཆེན་མོ་སོ་སོར་འབྲང་བ་ཆེན་མོ་རྒྱལ་མཚན་གྱི་རྩེ་མོ་ལ་བཏགས་མ་ཐག་ཏུ་ཉ་མིད་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གྲུ་བོ་ཆེ་དེ་མེ་ལྕེ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཀླུ་དེ་དག་བྱམས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་དེ་དག་གི་དྲུང་དུ་ལྷགས་ནས་མཆོད་པ་བྱ་བར་བཤམས་སོ། །ཉ་མིད་དེ་དག་ཀྱང་རིག་པའི་རྒྱལ་མོ་སོ་སོར་འབྲང་བ་ཆེན་མོ་འདི་ཉིད་ཀྱི་མཐུས་ཚིག་ནས་བྱེར་ཏེ་ཞི་བར་གྱུར་ཏོ། །འགྲོན་པོ་ཕལ་པོ་ཆེ་དེ་དག་ཀྱང་ཀླུ་ཆེན་པོ་དེ་དག་གིས་རིན་པོ་ཆེའི་

and meteors, and the rain of thunderbolts, and seeing their vessel seized by sea monsters, they began to wail. They prayed to their respective deities, but none came to their aid. They then approached their stable-minded captain and woefully said, ‘O great being, please protect and deliver us from this great danger.’ The stable-minded and intelligent captain then said to the distraught merchants:

“ ‘Fear not! Fear not, O merchants!
Come to your senses!
I will deliver you
From the sea of great suffering!’

“Then, having regained their composure,
The merchants said:

“ ‘O great being, please promptly tell us
What will free us from the obstructors!
Keen one, it is on your power
That our lives depend.
Tell us about your deep insight
And what you will do next.’

“Then, the leader of the traders
Said these words to them:
“ ‘I have a great incantation
That is renowned as an amulet.

“ ‘Powerful and mighty,
It dispels all harm doers.
With it, I will deliver us
From the great danger of intense suffering.’

“Then the great trader wrote down this great queen of incantations and fastened it to the tip of a flag. As soon as he fastened the great amulet, the great queen of incantations, to the tip of the flag, the sea monsters all saw the vessel become a single flame. The nāgas, adopting a loving attitude, approached them and began to offer worship. The sea monsters were burned by the power of the great amulet, queen of incantations, and they dispersed and disappeared. The great nāgas even transported the group of travelers to an island of jewels.