Mahashitavanisutra 17

17

ལྡན་འདས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རིག་སྔགས་འདི་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །སྱཱད་ཡ་ཐེ་དན། ཧི་ལཱི་ཧི་ལཱི། བྷི་སི་ནི། བཀྐེ །ཨ་ཧ་ར་ཡེ། ཏ་མ་ཏི། ཏ་མ་ཏི། ཏི་ལ་བཀྐེ། བ་ལཱི་ཏ་ཀེ། ད་རི་ཏི་ན། ད་དྷི་ན་ད། ཕུ་ཊྱི་ཕུ་ཕུ་ཊྱི། གུ་ཊྱི་གུ་གུ་ཊྱི། ཧི་ཙ་ཀཱནྟི། ནཱ་མཱ། ཀཱན་ཏཱི་སྭཱ་ཧཱ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རིག་སྔགས་ཀྱི་རྒྱལ་མོ་ཆེན་མོ་འདི་བཀའ་སྩལ་པ་ན་ས་འདི་ཀུན་ཏུ་གཡོས། འབྱུང་པོ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་འདར་ནས་ཀྱེ་མ་ཀྱེ་ཧུད་ཀྱེ་མ་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་སྒྲ་ཆེན་པོ་བྱུང་ངོ་། །སྲིན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཡང་དག་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཐུགས་བརྩེ་ནས། །འབྱུང་པོ་ཀུན་འཇིགས་ཉེན་པ་ཡི། །རིག་སྔགས་འདི་འདྲ་སྲུང་བར་མཛད། །དེ་ནས་ཀུན་མཁྱེན་སྟོན་པ་པོ། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བས། །གནོད་སྦྱིན་སྲིན་པོ་དྲི་ཟ་དང་། །ཀླུ་དང་མཁའ་ལྡིང་གསང་བ་པ། །འབྱུང་པོ་རྒྱུ་བ་གཟི་བྱིན་འཕྲོག །གྲུལ་བུམ་ཡི་དགས་སྲུལ་པོ་དང་། །ལྷ་མིན་གཤེད་བྱེད་རོ་ལངས་དང་། །བརྗེད་བྱེད་དང་ནི་མི་འམ་ཅི། །སྐེམ་བྱེད་དང་ནི་རིམས་དྲག་དང་། །དེ་བཞིན་བྲམ་ཟེ་སྲིན་པོ་དང་། །སྨྱོ་བྱེད་རིམས་ནད་ཞག་གསུམ་པ། །དེ་བཞིན་ཞག་ནི་བཞི་པ་རྣམས། །སྐྲག་ཅིང་རབ་ཏུ་འདར་འགྱུར་ཏེ། །ཕྱོགས་བཅུར་རྒྱུག་པ་གཟིགས་ནས་ཀྱང་། །དེ་དག་ལ་ནི་ཐུགས་བརྩེའི་ཕྱིར། །རིག་སྔགས་འདི་ནི་བརྗོད་པར་མཛད། །སྱཱད་ཡ་ཐེ་དན། ཧི་རི་མ་ཁ། ཏི་རི་ཁ་ཁ། ཀ་ཊ་མ་ཊཱ། སིད་དྷ་མ་ཧཱ། ཧ་ཏ་རི། ཨུ་ཊ་ཏ་ནི། ད་ཊ་ད་ཊ། ད་ཏི་ལི། ད་མཏྟེ། ད་མཏྟེ། དྷུ་དྷུ་རི། ད་ད་རི། ད་ར་མི་ར། ཀི་རི་ཀཱི་ཡེ། ཀ་ཏ་བ་རེ་ཎི། སུ་སུ་མཱ་ལེ་སྭཱ་ཧཱ། གསང་སྔགས་ཆེན་པོ་རིག་སྔགས་ཆེན་པོ་འདི་ལས་འགལ་བར་མ་བྱེད་ཅིག །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་གི་ཆོས་ལ་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོགས་ཤིག །ཁྱེད་ཀུན་ལུས་ཞིག་སྟེ་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་ངན་སོང་ངན་འགྲོ་ལོག་པར་ལྟུང་བ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་ཞིང་འཁོར་བར་འགྲོ་བ་རེ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རིག་སྔགས་ཀྱི་རྒྱལ་མོ་ཆེན་

spoke the following vidyā-mantra:

Syād yathedam

hilī hilī bhisini vakke aharaye tamati tamati tila vakke valītake daritina dadhinada phuṭyi phuphuṭyi guṭyi guguṭyi hijakānti nāmā kāntī svāhā

The whole earth shook when the Blessed One uttered this great king of vidyā-mantras.²⁷ All the bhūtas trembled and let out loud gasps of “Alas! Oh no! What misery!”

The rākṣasas also said:

“Thus does the completely perfect Buddha,
Moved by compassion for all beings,
Use such a vidyā-mantra
To protect against the peril of all bhūtas.”

Then, the all-knowing Teacher,
Who has compassion for all sentient beings,
Saw the yakṣas, rākṣasas, gandharvas,
Nāgas, garuḍas, guhyakas,
Bhūtas, wanderers, stealers of vitality,
Kumbhāṇḍas, pretas, pūtanas,
Asuras, kṛtyas, vetālas,
Apasmāras, kinnaras,
Skandas, intense fevers,
Brahmins, rākṣasas,
Unmādas, three-day fevers,
And four-day fevers
Grow afraid, tremble,
And scurry into the ten directions.
Feeling compassion for them,
He uttered this vidyā-mantra:

Syād yathedam

hirimakha tirikhakha kaṭamaṭā siddhamahāhatari uṭatani daṭa daṭa datili damatte damatte dhūdhūri dadari daramira kirikīye katavareṇi susumāle svāhā

Do not transgress this great mantra, this great vidyā-mantra. Understand perfectly and precisely the Dharma spoken by the Blessed One, or all your bodies will collapse. After you die you will all be born among hell beings who have fallen into lower realms, and you will continue to roam there.

When the Four Great Kings heard the Blessed One’s great king of vidyā-mantras,²⁸