Mahashitavanisutra 18

18

མོ་སྔོན་མ་ཐོས་པ་འདི་ཐོས་ནས་སྐྲག་ཅིང་དངངས་ཏེ་མི་དགའ་ལ་སྐྱི་བུང་ཞེས་བྱེད་ནས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་གྲོས་མཐུན་པ་དང་། ཚིག་མཐུན་པ་དང་། སྐད་མཐུན་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །སྡང་བའི་འབྱུང་པོ་ཟད་བགྱིད་པ། །རིག་སྔགས་འདི་ནི་ལེགས་པར་གསུངས། །མི་ཡི་འཇིག་རྟེན་བདེ་བགྱིད་པའི། །རིག་སྔགས་བདག་ཅག་བརྗོད་པར་འཚལ། །དེ་ལ་རིག་སྔགས་འདི་ལགས་ཏེ། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་བདག་ལ་གསོན། །སྱཱད་ཡ་ཐེ་དན། ཨུ་ཧུ་ཧ་ལ། ཀུ་ལི་ཛི་བ་ཨ་བྷུ་ཡ། མ་སུ་ར་བེ་ལ། ཨད་དྱཱ་བད་དྱཱ། ཨད་དྱཱ་བ་ཏེ། ནད་ད་བད་དྱེ། མ་རུ་དྷྱ། མ་རུ་དྷྱ། བ་དེ་མ་རུ་ད་དྱ་ཕ་ལ་སྭཱ་ཧཱ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འབྱུང་པོ་ཐམས་ཅད་བཟློག་པ་འདི་གཟུང་བར་གསོལ། སྱཱད་ཡ་ཐེ་དན། ཨི་ལི་ཨི་ལི། མི་ལི་མི་ལི། ཀི་ལི་ཀི་ལི། བ་ན་ར། ནི་ལ་པ་ཡ། བྷུ་བྷུ་བྷུ་ར། ཐི་རཱུ་ཕུ་ཕུ་ཕུ་ར། ག་ཤ་ལཱི། རཽ་ཁ་ད་ཡ་མ་ལ། ཁུ་ལི་ཁུ་ལི་བ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། རིག་སྔགས་ཀྱི་རྒྱལ་མོ་འདི་ནི་ལོ་གཅིག་གི་བར་དུ་མཚམས་གཅོད་པ་དང་། འབྱུང་པོ་ཐམས་ཅད་བཟློག་པ་དང་། དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་ལགས་སོ། །དེ་ནས་གནོད་སྦྱིན་དང་། སྲིན་པོ་དང་། དྲི་ཟ་ནས་གནོད་པར་བགྱིད་པའི་བར་རྣམས་ཀྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རིག་སྔགས་ཀྱི་རྒྱལ་མོ་ཆེན་མོ་སྔོན་མ་ཐོས་པ་འདི་ཡང་ཐོས། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞིའི་བསྲུང་བ་སྔོན་མ་ཐོས་པ་འདི་ཡང་ཐོས་ནས་སྐྲག་ཅིང་དངངས་ལ་མི་དགའ་སྟེ། སྐྱི་བུང་ཞེས་བྱེད་ནས་ས་ལ་འཛུལ་ཀུན་ཏུ་འཛུལ། ཀུན་ཏུ་རབ་ཏུ་འཛུལ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ས་གཞི་རྡོ་རྗེར་སྤྲུལ་ནས་དེ་དག་ཕྱོགས་བཞིར་རྒྱུག་གོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞིས་ཕྱོགས་བཞིར་མེའི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་སྤྲུལ་ཏོ། །དེ་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་རྒྱུག་གོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་གསེར་དུ་སྤྲུལ་ཏོ། །དེ་ནས་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ་ལྷ་དང་དྲི་ཟས་བསྐོར་ཅིང་མདུན་དུ་བདར་ཏེ། སྟེང་གི་བར་སྣང་ལ་འཕགས་ནས་གནོད་སྦྱིན་དང་སྲིན་པོ་ནས་གནོད་པར་བྱེད་པའི་བར་རྣམས་གཞོམ་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་

which had never before been heard, they were frightened and anxious. Bristling with uneasiness, they joined their palms and paid homage to the Blessed One. Unified in sense, phrasing, and tone, they said:

“Well spoken was the vidyā-mantra
That vanquishes hostile bhūtas.
We must convey a vidyā-mantra
That ensures the well-being of the world of humans.
The following is that vidyā-mantra,
So please pay heed to us, world protector.

Syād yathedam

uhuhala kulijiva abhuya masuravela addyā vaddyā addyā vate nadda vaddye marudya marudya vade maruddya phala svāhā

“Blessed One, please accept the following, which repels all bhūtas:

Syād yathedam

ili ili mili mili kili kili vanara nilapaya bhubhubhura thirū phuphuphura gaśalī raukhadayamala khuli khulivaya svāhā

“This king of vidyā-mantras²⁹ establishes a boundary, repels all bhūtas, and accomplishes all aims for one year.”

When all the beings from yakṣas, rākṣasas, and gandharvas all the way up to harm doers heard the Blessed One’s great king of vidyā-mantras,³⁰ which had never before been heard, and when they heard the Four Kings’ protection, which had never before been heard, they were frightened and anxious. Bristling with uneasiness, they burrowed deep into the earth. They were compelled to burrow deep. The Blessed One then transformed the ground into vajra,³¹ so they scurried in the four directions. The Four Great Kings then manifested massive heaps of flames in the four directions, so the beings fled into the sky. Next, the Blessed One transformed the sky into gold. The great king Vaiśravaṇa, guardian of the world, surrounded and attended to by gods and gandharvas, rose up into the sky. To vanquish everyone from yakṣas and rākṣasas up to harm doers, to care for all sentient beings,