Spell of the goddess of wealth Vasudhārā 3

3

པར་འགྱུར་བ་དང་། སྡུག་པ་དང་། ཡིད་དུ་མཆི་བ་དང་། མཐོང་ན་ཡིད་དུ་འཐད་པ་དང་། དབང་ཕྱུག་ཏུ་འགྱུར་བ་དང་། སྦྱིན་བདག་མཛོད་པས་མི་འཚལ་ཞིང་། དབྱིག་དང་། གསེར་དང་། ནོར་དང་། འབྲུའི་མཛོད་དང་། བང་མཛོད་རྣམས་དང་། ནོར་བུ་དང་། མུ་ཏིག་དང་། རྡོ་རྗེ་དང་། བཻ་ཌཱུརྱ་དང་། དུང་དང་། མན་ཤེལ་དང་། བྱི་རུ་དང་། ས་ལེ་སྦྲམ་དང་། དབུལ་བས་མ་འཚལ་ཅིང་འབྱོར་བར་འགྱུར་བ་དང་། ཁྱིམ་གྱི་བུ་སྨད་དང་། བཟའ་མི་རྣམས་བརྟན་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བཤད་དུ་གསོལ། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱིམ་བདག་ཟླ་བ་བཟང་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཁྱིམ་བདག་འདས་པའི་དུས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་འདས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི། ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་རྒྱ་མཚོའི་དབྱངས་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། རིགས་ཀྱི་བུ་ངས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ལས་ནོར་གྱི་རྒྱུན་ཅེས་བྱ་བའི་གཟུངས་འདི་ཐོས་ཏེ། བཟུང་ཞིང་བཅངས་བཀླགས། ཀུན་ཆུབ་པར་བྱས། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱས་ཤིང་། གཞན་དག་ལ་ཡང་རྒྱ་ཆེར་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་བསྟན་ཏེ། རིགས་ཀྱི་བུ་ད་ཡང་ངས་དེ་བཤད་པའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་གཟུངས་འདིའི་མཐུས་མི་རྣམས་རྣམ་པར་ཐོ་འཚམ་པར་མི་བྱེད་དོ། །མི་མ་ཡིན་པ་རྣམས་རྣམ་པར་ཐོ་འཚམ་པར་མི་བྱེད་དོ། །གནོད་སྦྱིན་རྣམས་རྣམ་པར་ཐོ་འཚམ་པར་མི་བྱེད་དོ། །སྲིན་པོ་རྣམས་རྣམ་པར་ཐོ་འཚམ་པར་མི་བྱེད་དོ། །ཡི་དགས་རྣམས་རྣམ་པར་ཐོ་འཚམ་པར་མི་བྱེད་དོ། །ཤ་ཟ་རྣམས་རྣམ་པར་ཐོ་འཚམ་པར་མི་བྱེད་དོ། །འབྱུང་པོ་རྣམས་རྣམ་པར་ཐོ་འཚམ་པར་མི་བྱེད་དོ། །

This being said, the Blessed One replied then to the householder Sucandra:

“Householder, once upon a time, incalculable eons ago, the Blessed One, the Tathāgata, the Arhat, the complete and perfect Buddha, dwelled in the world with perfect knowledge and with virtuous conduct. This sugata, the knower of worlds, the leader for those to be tamed, the unsurpassed teacher of gods and men, the Blessed Buddha, was named Vajradhara-sāgaranirghoṣa.

O noble son, it is from this tathāgata that I heard and retained the Vasudhārā Dhāraṇī. I kept it, recited it, comprehended it, rejoiced in it, and taught it extensively to others.

O noble son, I shall now share it with you.

“Blessed One, although I am very poor, I have to take care of many sons, daughters and dependents. Therefore, I would like to request the Blessed One for a Dharma teaching that makes the poor wealthy and restores the ill to good health, that grants us wealth and grain and treasures and vaults of treasure, that makes us pleasant, charming, beautiful and lordly, that attracts patrons without needing to ask, and that grants jewels, gold, riches, stores of grain, and vaults of treasure, as well as gems, pearls, diamonds, lapis lazuli, conch shells, crystals, coral, gold and silver without needing to search or beg, and that renders one’s partner and dependents stable and secure.”

O noble son, through the power of this dhāraṇī no human will ever harm you. No yakṣa will ever harm you. No rākṣasa will ever harm you. No preta will ever harm you. No piśāca will ever harm you. No bhūta will ever harm you. No kumbhāṇḍa will ever harm you. No apasmāra will ever harm you. No ostāraka will ever harm you. No kaṭapūtana will ever harm you. No deva will ever harm you. No asura will ever harm you. No demons, whether they feed on feces, urine, blood, flesh, pus, grease, marrow, snot, effluent, or breath, nor spirits who are able to possess you, will ever harm you!