Udanavarga 11

11

བརྗོད། །བག་དང་བཅས་པའི་མཁས་པ་ཡིས། །དོན་གཉིས་རབ་ཏུ་ལེན་པར་བྱེད། །ཚེ་འདིའི་དོན་ནི་གང་ཡིན་དང་། །ཕྱི་མའི་དོན་ནི་གང་ཡིན་པ། །དེ་དག་བརྟན་པས་རྟོགས་པས་ན། །མཁས་པ་ཞེས་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན། །དགེ་སློང་བག་ཡོད་ལ་དགའ་ཞིང་། །བག་མེད་པ་ལ་འཇིགས་ལྟ་བས། །བདག་ཉིད་ངན་འགྲོ་ལས་འདྲེན་ཏེ། །འདམ་རྫབ་ལས་ནི་གླང་ཆེན་བཞིན། །དགེ་སློང་བག་ཡོད་ལ་དགའ་ཞིང་། །བག་མེད་པ་ལ་འཇིགས་ལྟ་བས། །སྡིག་པའི་ཆོས་རྣམས་སྤྲུལ་པར་བྱེད། །རླུང་གིས་ལྗོན་ཤིང་ལོ་མ་བཞིན། །དགེ་སློང་བག་ཡོད་ལ་དགའ་ཞིང་། །བག་མེད་པ་ལ་འཇིགས་ལྟ་བས། །ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ཕྲ་སྦོམ་དག །མེ་ཡིས་བསྲེགས་པ་བཞིན་དུ་འགྲོ། །དགེ་སློང་བག་ཡོད་ལ་དགའ་ཞིང་། །བག་མེད་པ་ལ་འཇིགས་ལྟ་བས། །ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ཀུན་ཟད་པ། །རིམ་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར། །དགེ་སློང་བག་ཡོད་ལ་དགའ་ཞིང་། །བག་མེད་པ་ལ་འཇིགས་ལྟ་བས། །འདུ་བྱེད་ཉེར་ཞི་ཞི་བ་ཡི། །ཞི་བའི་གོ་འཕང་སོ་སོར་རྟོགས། །དགེ་སློང་བག་ཡོད་ལ་དགའ་ཞིང་། །བག་མེད་པ་ལ་འཇིགས་ལྟ་བ། །མྱ་ངན་འདས་དང་ཉེ་བའི་ཕྱིར། །ཡོངས་སུ་ཉམས་འགྱུར་མི་སྲིད་དོ། །བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་ཞིང་བག་ཡོད་དང་། །ཆོས་སྤྱོད་ལེགས་པར་སྤྱོད་བྱེད་པ། །འཇིག་རྟེན་འདི་དང་ཕ་རོལ་དུ། །ཆོས་སྤྱད་པ་ཡིས་བདེ་བ་ཐོབ། །ཞི་ཕྱིར་བསླབ་པ་ལ་བརྟེན་དང་། །རྩོལ་བ་དང་ནི་བརྩོན་འགྲུས་སྐྱེད། །མི་དྲན་པ་དང་བག་མེད་དང་། །བརྩོན་འགྲུས་ཆུང་དང་ཀུན་སྡོམ་མེད། །གཉིད་དང་སྙོམ་དང་གཡེང་བ་སྟེ། །འདི་དག་བསླབ་པའི་བར་ཆད་པས། །ཁྱེད་ཀྱིས་ཡན་ལག་དེ་རྟོགས་ལ། །དྲན་པ་ཆུད་ནི་མ་གཟན་ཅིག །དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟང་བ་དང་། །བག་ཡོད་པ་ལ་དགའ་བ་ཡིས། །ཀུན་རྟོག་ལེགས་པར་མཉམ་ཞོག་སྟེ། །རང་གི་སེམས་ནི་རྗེས་སུ་སྲུངས། །བརྩམ་པར་བྱ་ཞིང་དབྱུང་བར་བྱ། །སངས་རྒྱས་བསྟན་ལ་འཇུག་པར་བྱ། །འདམ་བུའི་ཁྱིམ་ལ་གླང་ཆེན་བཞིན། །འཆི་བདག་སྡེ་ནི་གཞོམ་པར་བྱ། །གང་ཞིག་ཆོས་འདུལ་འདི་ཉིད་ལ། །བག་དང་ལྡན་པར་

Through heedfulness, the wise person / Thoroughly secures two benefits: / That which is the benefit of this life, / And that which is the benefit of the next; / Because the steadfast understands these, / They are called 'wise.' / A bhikṣu who delights in heedfulness / And looks upon heedlessness with dread / Draws himself up from evil rebirths, / Like an elephant out of the mud. / A bhikṣu who delights in heedfulness / And looks upon heedlessness with dread / Shakes off evil qualities, / Like the wind shakes the leaves of a tree. / A bhikṣu who delights in heedfulness / And looks upon heedlessness with dread / Advances consuming the subtle and gross fetters, / Just like fire burning through. / A bhikṣu who delights in heedfulness / And looks upon heedlessness with dread / Will gradually come to experience / The ending of all saṃyojanas. / A bhikṣu who delights in heedfulness / And looks upon heedlessness with dread / Discriminates the state of peace, / The pacification and calming of conditioned phenomena. / A bhikṣu who delights in heedfulness / And looks upon heedlessness with dread, / Because of being close to nirvāṇa, / Cannot possibly fall away. / Endowed with diligence, heedful, / Practicing the dharma well, / In this world and the world beyond, / Through practicing the dharma one attains happiness. / Rely on training for peace, / Apply exertion and generate diligence. / Lack of mindfulness, heedlessness, / Little diligence, absence of restraint, / Sleep, lethargy, and distraction: / Since these are obstacles to training, / Understand those factors / And do not let your mindfulness be ruined! / A bhikṣu endowed with fine śīla / And delighting in heedfulness / Should settle thoughts well in equanimity / And guard his own mind. / Rouse yourself and step forward! / Enter the teaching of the Buddha! / Like an elephant upon a hut of reeds, / Destroy the army of Mṛtyupati! / Whoever in this very dharma and vinaya / Conducts themselves with heedfulness,