Udanavarga 1.22

1.22

ཏེ། །མཁས་པས་དགེ་སྦྱོང་ཡིན་པར་ཤེས། །བརྟུལ་ཞུགས་མེད་ཅིང་བརྫུན་སྨྲ་ན། །མགོ་བོ་བྲེགས་ཙམ་དགེ་སྦྱོང་མིན། །གང་དག་སྡིག་པ་ཆེ་ཕྲ་དག །ཀུན་ལ་བརྟགས་ནས་བྱེད་པ་དང་། །སྡིག་པ་ཞི་བ་དེ་དག་ནི། །དགེ་སྦྱོང་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ། །སྡིག་པ་སྤངས་པ་བྲམ་ཟེ་སྟེ། །ཞི་བར་བྱེད་པ་དགེ་སྦྱོང་ཡིན། །བདག་གི་དྲི་མ་རབ་སྤངས་པ། །དེས་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞེས་བརྗོད། །དགེ་སྦྱོང་གི་ཚོམས་ཏེ་བཅུ་གཅིག་པའོ།། །།གང་ཚེ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་མཐོང་བ་དང་། །ལམ་འདི་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་ཡིས། །སྲིད་པའི་སྲེད་པ་རབ་ཏུ་འདྲ་ལ། །དཔེར་ན་རླུང་གིས་རྡུལ་བསླང་བ། །ཆར་པ་བབ་པས་ཞི་བྱེད་ལྟར། །གང་ཚེ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མཐོང་བ། །དེ་ཚེ་ཀུན་རྟོག་ཞི་བར་འགྱུར། །གང་ཞིག་ལེགས་པར་རྟོགས་པ་ཡིས། །སྐྱེ་ཤི་ལེགས་པར་ཟད་འགྱུར་ཞིང་། །འཇིག་རྟེན་ངེས་འབྱེད་འགྱུར་བ་ཡི། །ཤེས་རབ་དེ་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན། །བདེན་པའི་ནང་ན་བདེན་བཞི་དང་། །ལམ་ནང་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་མཆོག །རྐང་གཉིས་ནང་ན་མིག་ཅན་དང་། །ཆོས་ཀྱི་ནང་ན་ཆགས་བྲལ་མཆོག །འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པར། །གང་ཚེ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མཐོང་བ། །དེ་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཡིད་འབྱུང་། །ལམ་འདི་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར། །འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་བར། །གང་ཚེ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མཐོང་བ། །དེ་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཡིད་འབྱུང་། །ལམ་འདི་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར། །འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་དུ། །གང་ཚེ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མཐོང་བ། །དེ་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཡིད་འབྱུང་། །ལམ་འདི་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར། །འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར། །གང་ཚེ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མཐོང་བ། །དེ་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཡིད་འབྱུང་། །ལམ་འདི་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར། །སྲེད་པའི་ཟུག་རྔུ་གཅོད་བྱེད་ལམ། །ངས་ནི་ཁྱེད་ཅག་རྣམས་ལ་བསྟན། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟོན་པ་སྟེ། །ཁྱེད་ཅག་རྣམས་ཀྱིས་བྱ་དགོས་སོ། །སྲེད་པའི་ཟུག་རྔུ་སེལ་བའི་ལམ། །ངས་ནི་ཁྱེད་ཅག་རྣམས་ལ་བསྟན། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་

Is known by the wise to be a śramaṇa.
Without vows and speaking falsehoods,
One is not a śramaṇa merely by shaving one's head.
Those who, examining all evils,
Great and small, refrain from them,
And who pacify evil—
They are declared to be śramaṇas.
One who has abandoned evil is a brāhmaṇa;
One who pacifies it is a śramaṇa.
Having thoroughly abandoned one's own impurities,
One is therefore called 'one who has gone forth.'
Chapter Eleven: The Śramaṇa.

When one sees the four noble truths
By means of wisdom,
By thoroughly understanding this path,
Craving for existence is completely destroyed.
Just as dust raised by the wind
Is calmed when rain falls,
So when one sees through wisdom,
Discursive thoughts are stilled.
By what is well realized,
Birth and death are thoroughly exhausted;
That wisdom which discerns the world
Is supreme.
Among truths, the four truths are supreme;
Among paths, the eightfold path is supreme;
Among two-legged beings, the one with vision is supreme;
Among dharmas, freedom from attachment is supreme.
When through wisdom one sees
That all conditioned phenomena are impermanent,
Then one tires of suffering;
This is the path of purification.
When through wisdom one sees
That all conditioned phenomena are suffering,
Then one tires of suffering;
This is the path of purification.
When through wisdom one sees
That all conditioned phenomena are empty,
Then one tires of suffering;
This is the path of purification.
When through wisdom one sees
That all conditioned phenomena are non-self,
Then one tires of suffering;
This is the path of purification.
The path that cuts through the dart of craving
I have taught to you.
The Tathāgata is a guide;
You must practice it yourselves.
The path that removes the dart of craving
I have taught to you.
The Tathāgata