Udanavarga 2.1

2.1

ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་ཚོམས། བམ་པོ་གཉིས་པ། དྲེའུ་མོ་རང་གི་མངལ་གྱིས་དང་། །འདམ་བུ་སྨྱིག་མ་འབྲས་བུས་དང་། །ཆུ་ཤིང་འབྲས་བུས་ཕུང་བ་ལྟར། །ཕོ་བཤལ་བཀུར་སྟིས་ཕུང་བར་འགྱུར། །ཇི་སྲིད་བླུན་པོ་མཆོད་བྱས་པ། །དེ་སྲིད་རབ་ཏུ་བརླག་པར་འགྱུར། །བྱིས་པའི་དཀར་པོའི་ཆ་འགྲིབ་ཅིང་། །དེ་ཡི་སྤྱི་བོའང་ངེས་པར་ཉམས། །ངན་པ་རྙེད་པ་འདོད་པ་དང་། །དགེ་སློང་འཁོར་ནི་འདོད་པ་དང་། །གནས་ལ་སེར་སྣ་བྱེད་པ་དག །རིགས་གཞན་དག་གིས་མཆོད་པ་དང་། །རབ་ཏུ་བྱུང་དང་ཁྱིམ་པ་དག །གང་ཡང་རུང་བས་བདག་འཕྲིགས་ཏེ། །བྱ་བ་བྱས་རུང་མ་བྱས་རུང་། །བདག་དབང་གྱུར་ན་རེ་སྟེས་ཞེས། །དེ་ལྟར་བྱིས་པ་ཀུན་རྟོག་ན། །སེམས་ལ་འདོད་ཆེན་འཕེལ་བར་འགྱུར། །རྙེད་པའི་ཐབས་ནི་གཞན་ཡིན་ལ། །མྱ་ངན་འདས་འགྲོའི་གཞན་ཡིན་ཞེས། །དེ་ལྟར་ཅི་རིགས་ཤེས་ནས་སུ། །བཀུར་སྟི་དག་ལ་མི་དགའ་ཞིང་། །དབེན་པ་རིམ་གྱིས་འཕེལ་བྱེད་པའི། །དགེ་སློང་སངས་རྒྱས་ཉན་ཐོས་ཡིན། །ཐམས་ཅད་ལ་ནི་མི་རྩོལ་ཞིང་། །མི་ཡིས་འཕྲིགས་པར་མ་གྱུར་དང་། །འཚོ་བ་གཞན་ལ་མི་རྟེན་ཅིང་། །ཆོས་ལ་ཚོང་པ་བཞིན་མི་སྤྱད། །རང་གི་རྙེད་པ་བླང་བྱ་ཞིང་། །གཞན་གྱི་ལ་ནི་འདོད་མི་སྐྱེད། །དགེ་སློང་གཞན་གྱི་འདོད་བྱེད་པས། །ཏིང་འཛིན་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་བདེ་བར་འཚོ་འདོད་ཅིང་། །དགེ་སྦྱོང་འདི་ལ་ལྟ་འདོད་ན། །དགེ་འདུན་གྱིས་ནི་ཆོས་གོས་དང་། །བཟའ་བཏུང་བྱིན་པར་གྱུར་ན་བླང་། །གལ་ཏེ་བདེ་བར་འཚོ་འདོད་ཅིང་། །དགེ་སྦྱོང་འདི་ལ་ལྟ་འདོད་ན། །བྱི་བའི་ཁུང་ནས་སྦྲུལ་ལྟ་བུར། །གནས་མལ་དག་ལ་བསྟེན་པར་གྱིས། །གལ་ཏེ་བདེ་བར་འཚོ་འདོད་ཅིང་། །དགེ་སྦྱོང་འདི་ལ་ལྟ་འདོད་ན། །ངན་ངོན་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་ཤིང་། །ཆོས་གཅིག་པོ་ཡང་བསྒོམ་

[Groups of Inspired Utterances] [Bampo 2]
Just as a mule is destroyed by its own womb,
And reeds and bamboo by their fruit,
And a banana tree by its fruit,
So the corrupt person is destroyed by honor.
As long as a fool is honored,
So long is he thoroughly ruined.
The fool's wholesome qualities decline,
And his head also surely splits.
Desiring inferior gain,
Desiring a retinue of monks,
Possessiveness over dwellings,
And honor from other families:
'Whether renunciates or householders,
May any of them heed me!
Whatever is to be done or not done,
May it depend on my authority!'
When a fool thinks such discursive thoughts,
Great desire increases in his mind.
The means to gain is one thing,
And that which leads to nirvāṇa is another.
Having understood this accordingly,
Not delighting in honor,
And gradually increasing seclusion—
Such a monk is a śrāvaka of the Buddha.
Not striving after everything,
Not depending on others,
Not relying on another for livelihood,
One should not traffic in the Dharma like a merchant.
One should accept what one has gained,
And not generate desire for another's.
A monk who desires another's
Will not attain samādhi.
If you wish to live happily
And wish to look upon this monastic life,
When robes, food, and drink
Are given by the saṅgha, accept them.
If you wish to live happily
And wish to look upon this monastic life,
Like a snake in a mouse-hole,
Resort to secluded bed and seat.
If you wish to live happily
And wish to look upon this monastic life,
Be content with mere scraps,
And meditate on the single Dharma