Udanavarga 2.9

2.9

གཟིངས་ཀྱང་བཅས། །ཇི་ལྟར་མཚོ་ཆེན་ཟབ་མོ་དག །རབ་ཏུ་མནམ་དང་རྙོག་མེད་ལྟར། །དེ་བཞིན་མཁས་པ་རབ་དང་བས། །འདི་ནི་ཆོས་ནི་ཉན་པར་བྱེད། །འདི་ལྟར་ཀུན་ན་ཆུ་ཡོད་པས། །སུ་ཞིག་ཚོལ་ཞིང་རྒྱུ་བྱེད་དེ། །ཁྲོན་པའི་ཆུ་ལྟ་ཅི་ཞིག་དག་དགོས། །སྲེད་པ་རྩ་ནས་གཅད་པར་གྱིས། །བཙོ་བླག་མཁན་དག་ཆུས་འཁྲུ་ཞིང་། །མདའ་མཁན་མེས་ནི་སྲོང་བ་དང་། །ཤིང་མཁན་ཤིང་ལ་འཇོག་སྦྱོང་ལྟར། །མཁས་པས་བདག་ཉིད་གདུལ་བར་བྱ། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཆགས་མེད་ཅིང་། །སྒོ་ཐེམ་ལྟ་བུར་གཡོ་བ་མེད། །རྙོག་པ་ཅན་གྱི་མཚོ་ལྟ་བུར། །མཁས་པ་འཁོར་བ་ལ་མི་དགའ། །ཆུའི་ཚོམས་ཏེ་བཅུ་བདུན་པའོ།། །།ལྷར་བཅས་གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་འདི། །ས་སྟེངས་ལས་རྒྱལ་གང་ཞིང་ལགས། །མེ་ཏོག་ལྟ་བུར་རབ་འདོད་པའི། །ཆོས་བཞི་ལེགས་པར་སྟོན་མཁས་གང་། །ལྷར་བཅས་གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་འདི། །ས་སྟེངས་ལས་རྒྱལ་སློབ་པ་ཡི། །མེ་ཏོག་ལྟ་བུར་རབ་འདོད་པའི། །ཆོས་བཞི་ལེགས་པར་སྟོན་མཁས་དེ། །ནགས་ཚལ་ལས་ནི་འཇིགས་སྐྱེས་ཕྱིར། །ནགས་ཚལ་གཅད་ཀྱི་ཤིང་མ་ཡིན། །ནགས་དང་ནགས་སྦྱོར་ཆོད་ཅིག་དང་། །དགེ་སྦྱོང་མྱ་ངན་འདའ་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ནགས་སྦྱོར་མ་བཅད་ན། །ཕྲ་རབ་ཀྱིས་ཀྱང་མི་རྣམས་ས་སྐྱེ། །མ་དྲུང་ནུ་ཞོ་འདོད་བེའུ་ལྟར། །དེ་ཡིས་ཡིད་ནི་རབ་ཏུ་འཆིང་། །ལག་པས་སྟོན་ཀའི་པད་མ་ལྟར། །བདག་ལ་དགའ་བ་བཅད་ནས་སུ། །རྒྱལ་གསུངས་མྱ་ངན་འདས་པའི་ཕྱིར། །ཞི་བའི་ལམ་ཉིད་བསྐྱེད་པར་གྱིས། །ཇི་ལྟར་མེ་ཏོག་ཡིད་འོང་བ། །ཁ་དོག་བཟང་ཡང་དྲི་མེད་ལྟར། །དེ་བཞིན་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཚིག །འབྲས་བུ་མེད་པར་མ་བྱེད་ཅིག །ཇི་ལྟར་བུང་བ་མེ་ཏོག་གི། །ཁ་དོག་དྲི་ལ་མི་གནོད་པར། །ཁུ་བ་བཞིབས་ནས་འཕུར་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཐུབ་པ་གྲོང་དུ་རྒྱུ། །གཞན་གྱི་སྐྱོན་ལ་མི་བརྟག་ཅིང་། །གཞན་གྱི་བྱས་དང་མ་བྱས་མིན། །བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རིགས་པ་དང་། །མི་

Also built a raft. / Just as great, deep lakes / Are exceptionally clear and unpolluted, / So the wise, with pure faith, / Listen to this Dharma. / Since there is water everywhere in this way, / Who goes searching and roaming around? / What need is there for well-water? / Cut off craving from the root! / Just as dyers wash with water, / Fletchers straighten [arrows] with fire, / And carpenters plane and shape wood, / So the wise tame themselves. / Unattached like space, / Unshakable like a doorsill, / Free from an agitated lake, / The wise do not delight in saṃsāra. / Chapter 17: Water. // Who will conquer this earth, / Along with the world of Yama and the gods? / Who is skilled in teaching the four Dharmas / That are desirable like flowers? / The trainee will conquer this earth, / Along with the world of Yama and the gods; / They are skilled in teaching the four Dharmas / That are desirable like flowers. / Because fear arises from the forest, / Cut down the forest, not the trees! / Cut down the forest and undergrowth, / And the ascetic will attain nirvāṇa. / If the undergrowth is not cut, / Even the subtlest desire binds people born on earth, / Just as a calf desiring milk / Clings to its mother. / Having severed one's affection / Like an autumn lotus with the hand, / For the sake of nirvāṇa taught by the Victor, / Cultivate the peaceful path. / Just as a pleasing flower / May have fine color but lack fragrance, / So do not make / Well-spoken words fruitless. / Just as a bee, without harming / The flower's color or fragrance, / Sips the nectar and flies away, / So does the sage wander through the village. / Not examining the faults of others, / Nor what is done or left undone by others, / Only one's own proper and