Udanavarga 2.10

2.10

རིགས་པ་ལ་བརྟག་པར་བྱ། །ཇི་ལྟར་ཕྱག་དར་ཕུང་པོ་དག །མི་གཙང་ཆུ་ནི་མེད་འདི་ལས། །པད་མ་ཁ་བྱེ་གཙང་བ་དང་། །དྲི་ཞིམ་ཡིད་འོང་རབ་སྐྱེས་ལྟར། །དེ་བཞིན་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དག །ལྡོངས་གྱུར་ཕྱག་དར་ཕུང་འདི་ལས། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་དག །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་གསལ་བ་འབྱུང་། །ཇི་ལྟར་མེ་ཏོག་ཕུང་པོ་ལས། །མེ་ཏོག་ཕྲེང་རྒྱུད་མང་བྱེད་ལྟར། །དེ་བཞིན་མིར་ནི་སྐྱེས་པ་ཡིས། །དགེ་བ་ཕལ་ཆེན་རྣམས་ཀྱང་བྱ། །ཇི་ལྟར་དབྱར་ཀ་བ་ཀུ་ལའི། །མེ་ཏོག་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྲུལ་ལྟར། །དེ་བཞིན་དགེ་སློང་འདོད་ཆགས་དང་། །ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་སྤང་བར་གྱིས། །མི་ཡིད་ལ་རྣམ་ཆགས་དང་། །མེ་ཏོག་བཞིན་དུ་རབ་བསགས་པ། །འཆི་བདག་གིས་ནི་བླངས་ནས་འགྲོ། །ཉལ་འགྲོ་ཆུ་བོས་བདས་པ་བཞིན། །མི་ཡིད་ལ་རྣམ་ཆགས་དག །མེ་ཏོག་བཞིན་དུ་རབ་བསགས་པ། །འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ངོམས་ཤིང་། །འཆི་བདག་གིས་ནི་དབང་དུ་བྱེད། །མི་ཡིད་ལ་རྣམ་ཆགས་དག །མེ་ཏོག་བཞིན་དུ་རབ་བསགས་པ། །ལོངས་སྤྱོད་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་། །འཆི་བདག་གིས་ནི་དབང་དུ་བྱེད། །མི་ཡི་ཡིད་ལ་རྣམ་ཆགས་དག །མེ་ཏོག་བཞིན་དུ་རབ་བསགས་པ། །བྱ་བ་མཐར་ནི་མ་ཕྱིན་པར། །འཆི་བདག་གིས་ནི་དབང་དུ་བྱེད། །ལུས་འདི་བུང་བ་འདྲ་བར་རྟོགས་བྱས་ཤིང་། །དེ་བཞིན་ཆོས་རྣམས་སྨིག་རྒྱུ་འདྲར་ཤེས་ནས། །བདུད་ཀྱི་མེ་ཏོག་མཆོག་ནི་འདིར་གཅོད་པ། །འཆི་བདག་རྒྱལ་པོས་བལྟར་ཡང་མེད་པར་འགྲོ། །འཇིག་རྟེན་འདི་དག་བུང་བ་འདྲར་རྟོགས་ཤིང་། །དེ་བཞིན་ཆོས་རྣམས་སྨིག་རྒྱུ་འདྲར་ཤེས་ནས། །བདུད་ཀྱི་མེ་ཏོག་མཆོག་ནི་འདིར་གཅོད་པ། །འཆི་བདག་རྒྱལ་པོས་བལྟར་ཡང་མེད་པར་འགྲོ། །ལུས་འདི་དབུ་བ་འདྲ་བར་རྟོགས་བྱས་ཤིང་། །དེ་བཞིན་ཆོས་རྣམས་སྨིག་རྒྱུ་འདྲར་ཤེས་ནས། །བདུད་ཀྱི་མེ་ཏོག་མཆོག་ནི་འདིར་གཅོད་པ། །འཆི་བདག་རྒྱལ་པོས་བལྟར་ཡང་མེད་པར་འགྲོ། །འཇིག་རྟེན་འདི་དག་དབུ་བ་འདྲར་རྟོགས་ཤིང་། །དེ་བཞིན་ཆོས་རྣམས་

should examine what is proper. / Just as from a heap of sweepings / and impure water where none is clean, / a pure lotus blossoms / delightfully sweet-scented, / likewise from these blind ordinary beings / who are like a heap of sweepings, / the śrāvakas of the perfect Buddha / shine forth through wisdom. / Just as from a heap of flowers / one would make many garlands, / likewise by a person born as a human / many virtues also should be performed. / Just as in the rainy season the flowers / of the bakula fall away in profusion, / likewise, monks, abandon / passion, hatred, and delusion. / The person whose mind is attached / and who gathers [desires] like flowers / is seized and carried away by Māra, / as a sleeping village is swept away by a flood. / People whose minds are attached / and who gather [desires] like flowers / will never be satisfied by desires / and are brought under the power of Māra. / People whose minds are attached / and who gather [desires] like flowers / will not acquire enjoyments / and are brought under the power of Māra. / People whose minds are attached / and who gather [desires] like flowers, / before their tasks are brought to an end, / are brought under the power of Māra. / Realising this body to be like foam / and knowing dharmas to be like a mirage, / cutting here the supreme flower-arrows of Māra, / one goes unseen even by the King of Death. / Realising these worlds to be like foam / and knowing dharmas to be like a mirage, / cutting here the supreme flower-arrows of Māra, / one goes unseen even by the King of Death. / Realising this body to be like a bubble / and knowing dharmas to be like a mirage, / cutting here the supreme flower-arrows of Māra, / one goes unseen even by the King of Death. / Realising these worlds to be like a bubble / and knowing dharmas