Udanavarga 3.2

3.2

པོ་བསྟེན་པ་དང་། །ཇི་ལྟར་ཉེ་བར་བསྟེན་བྱས་པ། །བསྟེན་བྱ་དེ་ནི་ཅི་འདྲ་བར། །རིང་པོ་མི་ཐོགས་དེ་འདྲར་འགྱུར། །དེ་བས་འབྲས་བུའི་སྣོད་བཞིན་དུ། །བདག་གིས་བསྟེན་པ་ཤེས་པ་ཡིས། །དམ་པ་མ་ཡིན་མི་བསྟེན་ཅིང་། །མཁས་པས་དམ་པ་བསྟེན་བྱས་ལ། །དགེ་སློང་དེའི་ལམ་རྗེས་འབྲང་ན། །སྡུག་བསྔལ་ཟད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །བྱིས་པས་ཇི་སྲིད་གསོན་བར་དུ། །གལ་ཏེ་མཁས་པ་བསྟེན་བྱས་ཀྱང་། །དེ་ཡིས་ཆོས་ཤེས་མི་འགྱུར་ཏེ། །གཟར་བུས་ཚོད་མའི་རོ་བཞིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ལྡན་པས་ཡུད་ཙམ་ཞིག །མཁས་པ་ཉེ་བར་བསྟེན་པས་ཀྱང་། །དེ་ཡིས་ཆོས་རྣམས་ཤེས་འགྱུར་ཏེ། །ལྕེ་ཡིས་ཚོད་མའི་རོ་བཞིན་ནོ། །བྱིས་པས་ཇི་སྲིད་གསོན་བར་དུ། །གལ་ཏེ་མཁས་པ་བསྟེན་བྱས་ཀྱང་། །དེ་ལ་མིག་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཆོས་རྣམས་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཤེས་རབ་ལྡན་པས་ཡུད་ཙམ་ཞིག །མཁས་པ་ཉེ་བར་བསྟེན་པས་ཀྱང་། །དེ་ལ་མིག་ནི་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་ཤེས་པར་འགྱུར། །བྱིས་པས་ཇི་སྲིད་གསོན་བར་དུ། །གལ་ཏེ་མཁས་པ་བསྟེན་བྱས་ཀྱང་། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཡི། །ཆོས་རྣམས་དེ་ཡིས་ཤེས་མི་འགྱུར། །ཤེས་རབ་ལྡན་པས་ཡུད་ཙམ་ཞིག །མཁས་པ་ཉེ་བར་བསྟེན་པས་ཀྱང་། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཡི། །ཆོས་རྣམས་དེ་ཡིས་ཤེས་པར་འགྱུར། །དོན་ལྡན་ཚིག་ནི་གཅིག་གིས་ཀྱང་། །མཁས་པ་ཡི་ནི་བྱ་བ་བྱེད། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསུང་གིས་ཀྱང་། །བྱིས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་མི་འགྱུར། །བློ་དང་ལྡན་པ་ཚིག་གཅིག་གིས། །ཚིག་བརྒྱ་དག་ནི་ཤེས་པར་འགྱུར། །བྱིས་པ་ལ་ནི་ཚིག་སྟོང་གིས། །ཚིག་གཅིག་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཉིས་ན་མཁས་དང་མི་མཛའ་སླའི། །བྱིས་པ་རྣམས་དང་མཛའ་མི་རུང་། །བྱིས་པ་རྣམས་དང་མཛའ་བྱེད་པ། །སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་ཁྲིད་པར་བྱེད། །བྱིས་པ་གང་ཞིག་བྱིས་པའོ་ཞེས། །ཤེས་པ་དེ་འདིར་མཁས་པ་ཡིན། །བྱིས་པ་གང་ཞིག་མཁས་སེམས་པ། །དེ་ནི་བྱིས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །བྱིས་པས་བསྟོད་

and closely associates with them, / In whatever way that object of reliance is, / Before long one will become just like that. / Therefore, as with a basket of fruits, / Knowing whom to rely upon, / One should not rely on the non-virtuous; / A wise person relies on the virtuous. / If a monk follows that path, / He will attain the exhaustion of suffering. / If a fool, as long as he lives, / Even should rely on a wise person, / He will not come to know the Dharma, / Just like a ladle [does not know] the flavor of soup. / If one possessing wisdom, even for a moment, / Closely relies on a wise person, / He will come to know all dharmas, / Just like the tongue [knows] the flavor of soup. / If a fool, as long as he lives, / Even should rely on a wise person, / Because he lacks eyes, / He will not come to know the dharmas. / If one possessing wisdom, even for a moment, / Closely relies on a wise person, / Because he possesses eyes, / He will thoroughly know the dharmas. / If a fool, as long as he lives, / Even should rely on a wise person, / The dharmas taught by the complete Buddha— / He will not come to know them. / If one possessing wisdom, even for a moment, / Closely relies on a wise person, / The dharmas taught by the complete Buddha— / He will come to know them. / Even by a single meaningful word, / The deed of a wise person is done; / Even by the speech of all the buddhas, / The fool's deed will not be done. / An intelligent person, by a single word, / Will come to understand a hundred words; / For a fool, by a thousand words, / Even a single word will not be understood. / Rather, it is better not to befriend the wise, / [Yet] one should never befriend fools; / Befriending fools / Leads sentient beings to hell. / When a fool knows, / 'I am a fool,' he is wise in that regard; / A fool who imagines himself to be wise / Is indeed called a 'fool.' / Whatever praise from a fool, / And