Udanavarga 3.3

3.3

པ་གང་ཡིན་དང་། །མཁས་པས་སྨད་པ་གང་ཡིན་ལས། །མཁས་པས་སྨད་པ་ཆེས་རུང་གིས། །བྱིས་པས་བསྟོད་པ་མི་རུང་ངོ་། །བྱིས་པ་བསྟེན་པ་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་། །རྣམ་པ་ཀུན་དུ་དགྲ་འདྲ་བས། །བྱིས་པ་མི་ཐོས་མི་མཐོང་ཞིང་། །མ་བསྟེན་གྱུར་པ་ཉིད་རུང་ངོ་། །གཉེན་དང་ཕྲད་པ་ཇི་ལྟ་བར། །བརྟན་པ་བསྟེན་ན་བདེ་བར་འགྱུར། །དེ་བས་རྒྱུ་སྐར་ལམ་དུ་ཟླ་བ་ལྟར། །བརྟན་ཞིང་ཐོས་མང་མཆོག་འདྲེན་བྱེད་པ་དང་། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་དང་འཕགས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན། །མི་མཆོག་བརྩེ་ལྡན་བློ་བཟངས་བསྟེན་པར་གྱིས། །མཛའ་བཤེས་ཀྱི་ཚོམས་ཏེ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་པའོ།། །།རུ་སྦལ་རང་གི་ཁོག་པར་ཡན་ལག་ལྟར། །དགེ་སློང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ནང་བསྡུས་ནས། །རྟེན་པ་མེད་ཅིང་གཞན་ལ་འཚེ་མེད་པར། །མྱ་ངན་འདས་ལ་སུ་ཡང་སྨོད་མི་བྱེད། །བཟོད་པ་དཀའ་ཐུབ་མཆོག་སྟེ་བཟོད་པ་ནི། །མྱ་ངན་འདས་པ་མཆོག་ཅེས་སངས་རྒྱས་གསུང་། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་གཞན་ལ་འཚེ་བ་དང་། །གཞན་ལ་གནོད་པས་དགེ་སྦྱོང་མ་ཡིན་ནོ། །ཚིག་རྩུབ་ཅི་ཡང་སྨྲ་མི་བྱ། །སྨྲས་ན་སླར་ཡང་སྨྲ་བར་བྱེད། །འཐབ་གཅུགས་ཚིག་གིས་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་། །དེ་ལ་ཕྱིར་ཡང་ཆད་པས་གཅོད། །གལ་ཏེ་བདག་གིས་ཕར་བྱས་ན། །འཁར་བའི་སྣོད་ལ་བརྡུངས་པ་བཞིན། །འཁོར་བར་སྐྱེ་དང་རྒ་བ་དག །ཡུན་རིང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར། །བདག་གིས་ཕར་ནི་མ་བྱས་དང་། །འཁར་བའི་སྣོད་ལ་མ་བརྡུངས་ལྟར། །འདི་ལྟར་འཐབ་མོ་མི་འབྱུང་ཞིང་། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ནད་མེད་རྙེད་པའི་དམ་པ་སྟེ། །ཆོག་ཤེས་པ་ནི་ནོར་གྱི་དབྱིག །ཡིད་གཅུགས་བཤེས་པའི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། །མྱ་ངན་འདས་པ་བདེ་བའི་ཕུལ། །འདུ་བྱེད་སྡུག་བསྔལ་མ་རུངས་པ། །ནད་ཀྱི་ནང་ན་བཀྲེས་མི་བཟད། །དེ་ལྟར་ཇི་བཞིན་ཤེས་ན་ནི། །མྱ་ངན་འདས་པ་མཆོག་ཏུ་འགྱུར། །བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་ཉུང་ཟད་དེ། །ངན་འགྲོར་འགྲོ་བ་བསམ་ཡས་ཤིག །དེ་ལྟའི་ཉེས་དམིགས་རྟོགས་གྱུར་ན། །མྱུར་དུ་མྱ་ངན་འདས་པ་འཐོབ། །བདེ་

whatever censure from a wise person— / Censure by a wise person is far better, / But praise by a fool is not suitable. / Relying on a fool is painful, / Resembling an enemy in every way; / It is better not to hear, not to see, / And not to rely on a fool at all. / Just like meeting with a relative, / Relying on a steadfast one brings happiness. / Therefore, like the moon along the path of constellations, / Follow a steadfast, learned, supreme leader, / One endowed with moral discipline and the vows of the noble ones, / A supreme person, compassionate and of excellent intellect. / Chapter 25: Friendship. / / Just like a turtle drawing its limbs into its shell, / When a monk gathers inward the mental discursive thoughts, / Without dependence and without harming others, / None can reproach him who has attained nirvāṇa. / Patience is the supreme asceticism; / The Buddha taught that patience is supreme nirvāṇa. / One gone forth who harms others / And injures others is not an ascetic (śramaṇa). / Do not utter any harsh words; / If spoken, they will speak back to you. / Strife and bitter words bring suffering, / And punishment will fall in return upon them. / If I retaliate, / It is like striking a brass vessel: / In saṃsāra, birth and old age / Will be experienced for a very long time. / If I do not retaliate, / Like not striking a brass vessel, / Then strife will not arise, / And nirvāṇa will be attained. / Health is the supreme gain; / Contentment is the supreme wealth; / The trustworthy is the best among friends; / Nirvāṇa is the highest bliss. / Conditioned phenomena are severe suffering; / Among illnesses, hunger is intolerable; / When one knows this as it truly is, / Nirvāṇa becomes supreme. / Few go to higher rebirths; / Inconceivably many go to lower realms. / When one perceives such pitfalls, / Nirvāṇa is swiftly attained. / Going to higher