Udanavarga 3.6

3.6

རབ་ཏུ་འཇིག་འགྱུར་བ། །ཟས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །འཇིག་འགྱུར་འདི་ལ་དགའ་མི་བྱ། །དེ་ཡི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་གཞི། །རྟོག་དང་དཔྱོད་དང་ཞི་བ་དང་། །སྡུག་བསྔལ་ཆོས་རྣམས་འགགས་པ་སྟེ། །འདུ་བྱེད་ཉེ་བར་ཞི་བ་བདེ། །དགེ་སློང་དག་དེ་ནི་གང་དུ་ཡང་གནས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ས་ལ་གནས་པར་མི་འགྱུར། ཆུ་ལ་མ་ཡིན། མེ་ལ་མ་ཡིན། རླུང་ལ་མ་ཡིན། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་མ་ཡིན། རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་མ་ཡིན། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་མ་ཡིན། འདུ་ཤེས་ཡོད་མིན་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ལ་མ་ཡིན། འཇིག་རྟེན་འདི་ལ་མ་ཡིན། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལ་མ་ཡིན། ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་གཉིས་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལ་དམིགས་པ་མེད་པར་ངས་མངོན་པར་ཤེས་སོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་ལ་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་ཡོད་པར་ང་མི་སྨྲ་སྟེ། གནས་པར་མ་ཡིན་ནོ། །འཆི་འཕོ་ཡོད་པར་ང་མི་སྨྲ་སྟེ། སྐྱེ་བར་མ་ཡིན། འདི་ལྟ་བུ་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐའ་ཡིན་ནོ། །ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་། །གང་ལའང་གནས་པ་མ་ཡིན་པ། །དེ་ལ་དཀར་པོས་གསལ་མི་བྱེད། །དེ་ལ་མུན་པའང་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ལ་ཟླ་བས་སྣང་མི་བྱེད། །དེ་ལ་ཉི་མས་མངོན་མི་བྱེད། །ཐུབ་པ་བྲམ་ཟེ་གང་ཡིན་པ། །དེས་ནི་རང་གིས་རིག་པ་ཡིན། །དེ་ནི་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་དང་། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་ལས་རབ་ཏུ་གྲོལ། །མཐར་ཕྱིན་འཇིགས་པ་མེད་པ་སྟེ། །རློམ་མེད་འགྱོད་པ་མེད་པ་ཡིན། །སྲིད་པའི་ཟུག་རྔུ་གཏུབས་པ་སྟེ། །ལུས་ཀྱི་ཐ་མར་གྱུར་པ་ཡིན། །འདི་ནི་མཐར་ཕྱིན་རྣམས་ཀྱི་མཆོག །ཞི་བའི་གོ་འཕང་བླ་མེད་པ། །མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཟད་པ་སྟེ། །བྱང་གྲོལ་གོ་འཕང་འཆི་མེད་ཡིན། །མཚུངས་དང་མི་མཚུངས་འབྱུང་བ་ཡི། །འདུ་བྱེད་ཐུབ་པས་རབ་ཏུ་སྤངས། །ནང་དུ་མཉམ་བཞག་དགའ་བ་ཡིས། །སྒོ་ངའི་སྦུབས་ནི་དྲལ་ནས་བྱུང་། །སྦྱིན་ཀུན་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པས་ཐུབ། །དགའ་ཀུན་ཆོས་ཀྱི་དགའ་བས་ཐུབ། །སྟོབས་ཀུན་བཟོད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐུབ། །བདེ་ཀུན་སྲེད་པ་

Completely subject to destruction, / Arisen from a continuum of nutriment— / One should take no delight in this destructible thing. / The basis for its escape / Is the calming of conceptualization and investigation, / The cessation of all phenomena of suffering; / The calming of conditioned phenomena is bliss. / Monks, that does not abide anywhere: it does not abide in earth, nor in water, nor in fire, nor in wind; nor in the sphere of infinite space, nor in the sphere of infinite consciousness, nor in the sphere of nothingness, nor in the sphere of neither-perception-nor-non-perception; nor in this world, nor in the world beyond, nor abiding in the sun and moon. I have directly known that in this there is no objective support. Monks, I do not say that there is coming and going in that, nor abiding; I do not say that there is death and transmigration, nor rebirth. Such as this is the end of suffering. / Where neither earth, nor water, nor fire, nor wind / Abide at all, / There light does not illuminate, / Nor is there any darkness; / There the moon does not shine, / And the sun does not appear. / When a sage is a brāhmaṇa, / He knows this by himself; / He is completely liberated from form and the formless, / And from all suffering. / Having reached the culmination, he is without fear, / Without conceit and without remorse; / Having cut through the barbs of existence, / He has reached his final body. / This is the supreme of attainments, / The unsurpassed state of peace, / The exhaustion of all marks, / The deathless state of complete liberation. / The conditioned phenomena arisen from the comparable and incomparable / Were utterly abandoned by the sage; / Delighting internally in equipoise, / He broke out having pierced the shell of the egg. / The gift of Dharma conquers all gifts; / The delight in Dharma conquers all delights; / The power of patience conquers all powers; / The exhaustion of craving conquers all bliss.