Udanavarga 4.8

4.8

ལྟར། །དེ་བཞིན་དགེ་སློང་ཞེ་སྡང་དག །ཟད་པ་ཀུན་ཏུ་རབ་མི་གཡོ། །ཇི་ལྟར་བྲག་གི་རི་བོ་དག །རླུང་གིས་རབ་ཏུ་མི་གཡོས་ལྟར། །དེ་བཞིན་དགེ་སློང་གཏི་མུག་དག །ཟད་པ་ཀུན་ཏུ་རབ་མི་གཡོ། །ཇི་ལྟར་བྲག་གི་རི་བོ་དག །རླུང་གིས་རབ་ཏུ་མི་གཡོས་ལྟར། །དེ་བཞིན་དགེ་སློང་ང་རྒྱལ་དག །ཟད་པ་ཀུན་ཏུ་རབ་མི་གཡོ། །ཇི་ལྟར་བྲག་གི་རི་བོ་དག །རླུང་གིས་རབ་ཏུ་མི་གཡོས་ལྟར། །དེ་བཞིན་དགེ་སློང་ཆགས་པ་དག །ཟད་པ་ཀུན་ཏུ་རབ་མི་གཡོ། །ཇི་ལྟར་བྲག་གི་རི་བོ་དག །རླུང་གིས་རབ་ཏུ་མི་གཡོས་ལྟར། །དེ་བཞིན་དགེ་སློང་སྲེད་པ་དག །ཟད་པ་ཀུན་དུ་རབ་མི་གཡོ། །གང་ལ་ཀུན་དུ་སོགས་མེད་ཅིང་། །གང་ལ་བདག་གིར་བྱེད་མེད་པ། །གང་དག་མེད་ནའང་མི་གདུང་བ། །དེ་ནི་དགེ་སློང་ཞེས་བརྗོད་དོ། །རེ་ཞིག་གཞན་ལ་སློང་བ་ཙམ། །ཇི་ག་དགེ་སློང་མིན་པ་སྙམ། །གྲོང་བའི་ཆོས་ནི་འཛིན་བྱེད་པ། །ཇི་ག་དགེ་སློང་མིན་པ་སྙམ། །གང་ཞིག་དགེ་དང་སྡིག་པ་དག །རབ་སྤངས་ཚངས་པར་སྤྱོད་ལྡན་ཞིང་། །སྡེ་ཚོགས་སྤངས་ནས་སྤྱོད་བྱེད་པ། །དེ་ནི་དགེ་སློང་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དགེ་སློང་གང་ཞིག་བྱམས་གནས་ཤིང་། །སངས་རྒྱས་བསྟན་ལ་རབ་དང་བ། །དེས་ནི་བལྟ་བས་མི་ངོམས་པའི། །ཞི་བའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་འགྱུར། །དགེ་སློང་གང་ཞིག་བྱམས་གནས་ཤིང་། །སངས་རྒྱས་བསྟན་ལ་རབ་དང་དེས། །འདུ་བྱེད་ཉེར་ཞི་ཞི་བ་ཡི། །ཞི་བའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་འགྱུར། །དགེ་སློང་གང་ཞིག་བྱམས་གནས་ཤིང་། །སངས་རྒྱས་བསྟན་ལ་རབ་དང་བ། །དེས་ནི་ཀུན་སྦྱོར་ཀུན་ཟད་པ། །རིམ་གྱིས་མངོན་སུམ་བྱེད་པར་འགྱུར། །དགེ་སློང་གང་ཞིག་བྱམས་གནས་ཤིང་། །སངས་རྒྱས་བསྟན་ལ་རབ་དང་བས། །བདག་ཉིད་ངན་འགྲོ་ལས་འདྲེན་ཏེ། །འདམ་རྫབ་ལས་ནི་གླང་ཆེན་བཞིན། །དགེ་སློང་གང་ཞིག་བྱམས་གནས་ཤིང་། །སངས་རྒྱས་བསྟན་ལ་རབ་དང་བས། །སྡིག་པའི་ཆོས་རྣམས་སྤྲུག་བྱེད་དེ། །རླུང་གིས་ལྗོན་ཤིང་ལོ་མ་བཞིན། །དགེ་སློང་གང་ཞིག་བྱམས་གནས་ཤིང་། །སངས་རྒྱས་བསྟན་ལ་རབ་དང་བས། །མྱ་ངན་འདས་དང་ཉེ་བའི་ཕྱིར། །ཡོངས་སུ་ཉམས་འགྱུར་མི་སྲིད་དོ། །

even so a monk whose hatred / is exhausted is completely unshaken. / Just as a rocky mountain / is not shaken by the wind, / even so a monk whose delusion / is exhausted is completely unshaken. / Just as a rocky mountain / is not shaken by the wind, / even so a monk whose pride / is exhausted is completely unshaken. / Just as a rocky mountain / is not shaken by the wind, / even so a monk whose attachment / is exhausted is completely unshaken. / Just as a rocky mountain / is not shaken by the wind, / even so a monk whose craving / is exhausted is completely unshaken. / One who has no accumulation whatsoever, / who holds nothing as 'mine', / and does not grieve over what is not, / is called a monk. / Merely begging from others / surely does not make one a monk. / One who embraces the ways of the householder / surely is not a monk. / One who has completely abandoned virtue and evil, / lives the brahmacarya, / and lives having renounced worldly crowds— / is called a monk. / The monk who abides in loving-kindness / and has serene faith in the Buddha's teaching / will attain the peaceful state / of which one can never see enough. / The monk who abides in loving-kindness / and has serene faith in the Buddha's teaching / will attain the peaceful state / wherein conditioned phenomena are stilled. / The monk who abides in loving-kindness / and has serene faith in the Buddha's teaching / will gradually directly realize / the exhaustion of all fetters. / The monk who abides in loving-kindness / and has serene faith in the Buddha's teaching / pulls himself out of the lower realms, / like an elephant from the mud. / The monk who abides in loving-kindness / and has serene faith in the Buddha's teaching / shakes off evil phenomena, / like the wind shakes leaves from a tree. / The monk who abides in loving-kindness / and has serene faith in the Buddha's teaching, / because he is close to nirvāṇa, / cannot possibly fall away.