The Flower Ornament Sūtra 31.20

31.20

བ་ཡིན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་རྗེས་སུ་དྲན་ཞིང་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཡིན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པར་དག་པ་རྗེས་སུ་དྲན་ཞིང་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཡིན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སའི་ཁྱད་པར་རྗེས་སུ་དྲན་ཞིང་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཡིན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་ཡུལ་མི་འཕྲོགས་པ་རྗེས་སུ་དྲན་ཞིང་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཡིན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གདམས་ངག་དང་ལུས་རྗེས་སུ་དྲན་ཞིང་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཡིན། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རབ་ཏུ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་རྗེས་སུ་དྲན་ཞིང་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཡིན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས་རྗེས་སུ་དྲན་ཞིང་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཡིན། ཡང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་ནི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་ཕྱིར་ལོག་གོ །ཞེས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་བསྐྱེད་དོ། །བདག་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་དང་ཉེ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་བསྐྱེད་དོ། །བདག་ནི་བྱིས་པའི་ས་ལས་རིང་དུ་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་བསྐྱེད་དོ། །བདག་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ས་དང་ཉེ་བར་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་བསྐྱེད་དོ། །བདག་ནི་ངན་སོང་དང་ངན་འགྲོའི་འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་ཆད་དོ། །ཞེས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་བསྐྱེད་དོ། །བདག་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་བསྐྱེད་དོ། །བདག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་དང་ཉེ་བར་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་བསྐྱེད་དོ། །བདག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་ཡང་དག་པར་འབྱུང་ངོ་། །ཞེས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་བསྐྱེད་དོ། །བདག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཉམ་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་བསྐྱེད་དོ། །བདག་ནི་འཇིགས་པ་དང་། བག་ཚ་བ་དང་སྔངས་པ་དང་། སྐྱི་གཡའ་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ལོ། །ཞེས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་བསྐྱེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་འདི་ཐོབ་མ་ཐག་ཏུ་འཇིགས་པའི་རྣམ་པ་འདི་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། འཚོ་བ་མེད་པས་འཇིགས་

(4) perfect joy thinking of bodhisattva conduct, (5) perfect joy thinking of the pure perfections, (6) perfect joy thinking of the different bodhisattva bhūmis, (7) perfect joy thinking of the preeminence of the bodhisattvas, (8) perfect joy thinking of the instructions taught¹²⁰ by the tathāgatas, (9) perfect joy thinking of the accomplishment of the benefit of beings, and (10) perfect joy thinking of accomplishing entry into the wisdom of all tathāgatas.

“Perfect Joy arises as he thinks, ‘(1) I have departed from the scope of the world, (2) I have approached the level of buddhahood, (3) I have withdrawn from the level of ordinary childlike beings, (4) I am near to the level of wisdom, (5) I am separated from falling into any lower existence, (6) I have become a refuge for all beings, (7) I am close to seeing all the tathāgatas, (8) I have arisen within the purview of all buddhas, (9) I have become equal to all bodhisattvas, and (10) I am free from all fear, alarm, and terror.’¹²¹

“Why is that? O jinaputras! As soon as the bodhisattva attains the Perfect Joy bodhisattva bhūmi in this way, all these fears cease: (1) fear of the loss of livelihood,

(2) fear of a bad reputation, (3) fear of death, (4) fear of the lower existences, and (5) fear from nervousness in an assembly.

“Why is that? He has no fear, alarm, terror, or horripilation¹²² (1) because he is free from the perception of a self and therefore has no attachment to the self, so how could he have attachment to material things? Therefore he has no fear of loss of livelihood; (2) because he does not have the slightest expectation of a reward from whomever he helps, but thinks, ‘My possessions are for sharing with beings’ and therefore has no fear of a bad reputation; (3) because he does not have the view of a self and therefore does not have the perception of a self and therefore has no fear of death; (4) because he thinks, ‘Even though I die, I will definitely be inseparable from the buddhas and bodhisattvas,’ and therefore has no fear of the lower existences; (5) because he thinks, ‘There is no one in the world whose motivation is even equal to mine, so how could they be higher?’ and therefore has no fear from being nervous in an assembly.

“O jinaputras! The bodhisattva who has first developed compassion, with unimpaired,¹²³ uncommon¹²⁴ higher motivation, is dedicated more than ever before to accumulating roots of goodness. This is because (1) he has the power of faith, (2) he has an abundance of admiration, (3) he has pure motivation,¹²⁵ (4) he has an abundance of certainty,¹²⁶ (5) he has developed kindness and compassion, (6) he has generated great love, (7) he has a resolute¹²⁷ mind, (8) he is adorned by a sense of shame and conscience, (9) he possesses patience and gentleness,¹²⁸ and (10) he has respect and reverence¹²⁹ for the teachings of the tathāgata arhat samyak­sambuddhas.

“(1) He accumulates roots of goodness day and night without ever being satisfied; (2) he is devoted to kalyāṇamitras; (3) he enjoys the delights of the Dharma; (4) he seeks to hear Dharma teachings without ever being satisfied; (5) he thoroughly examines the Dharma he has heard; (6) he has no mental fixation;¹³⁰ (7) he has no attachment to acquisitions, honors, and praise; (8) he has no attachment to delight in material things; (9) he accomplishes, without ever being satisfied, the development of the motivation that is like a jewel; and (10) he aspires to the bhūmi of omniscience.¹³¹

“(1) He has the strengths, confidences, and distinct qualities of the tathāgatas as his goal; (2) he seeks the perfections without impediment; (3) he has forsaken deception and deceit; (4) he practices what he preaches; (5) he always keeps to speaking the truth; (6) he creates no blemish in the family of the tathāgatas; (7) he never abandons the training of the bodhisattva and, like the great lord and king of mountains, is unshakable from the omniscient mind;¹³² (8) he has no desire for worldly activities and follows the path of renunciation¹³³ that transcends the world; (9) he accumulates, without ever being satisfied, the accumulation of the factors for enlightenment; and (10) he continuously, without interruption, always seeks to progress higher and higher.

“O jinaputras!¹³⁴ The bodhisattva mahāsattva who is on the Perfect Joy bodhisattva bhūmi is endowed with those kinds of qualities of a pure bhūmi.

“He who is on the Perfect Joy bodhisattva bhūmi accomplishes great prayers, great efforts, and great accomplishments in these ways: