The Eight Buddhas 3

3

ལས་ལངས་ཏེ་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས། པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤར་ཕྱོགས་ནས་པད་མ་སྡོང་པོ་ནི་གསེར། འདབ་མ་ནི་དངུལ། ཟེའུ་འབྲུ་ནི་བཻ་དཱུརྱ། སྙིང་པོ་ནི་རྡོའི་སྙིང་པོ་ལས་གྲུབ་པ་བརྒྱད་པོ་འདི་དག་བྱུང་བར་གྱུར་ཏེ། པད་མའི་སྙིང་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟེང་ན་སེང་གེའི་ཁྲི་གྲུ་བཞི་པ། རྩ་བ་བཞི་ཟུག་པ། བཀྲ་བ། བལྟ་ན་སྡུག་པ། དྲི་དང་ལྡན་པ། ཡིད་དུ་མཆི་བ། དར་གྱི་ལྡ་ལྡི་སྤྱངས་པ། པོག་པོར་ནས་སྤོས་ཀྱི་དྲིས་ཤིན་ཏུ་བདུགས་པ། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་དུ་མས་ལེགས་པར་བརྒྱན་པ། དྲིལ་བུ་གཡེར་ཀའི་དྲ་བ་དུ་མ་འཁྲོལ་བ། རིན་པོ་ཆེ་དུ་མའི་བླ་རེ་བྲེས་པ་དག་བྱུང་བར་གྱུར་པ། སེང་གེའི་ཁྲི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟེང་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་དག་བཞུགས་པར་ཡང་གདའ་སྟེ། མཛེས་པ། བལྟ་ན་སྡུག་པ། དབང་པོ་ཞི་བ། ཐུགས་ཞི་བ། དུལ་བ་དང་ཞི་གནས་མཆོག་བརྙེས་པ། དུལ་བ་དང་ཞི་གནས་དམ་པ་བརྙེས་པ། དབང་པོ་བསྲུངས་ཤིང་ཐུལ་བ། གླང་པོ་ཆེ་ཤིན་ཏུ་དུལ་བ་ལྟ་བུ། མཚོ་ལྟར་དངས་ཤིང་རྙོག་པ་མེད་ལ་གསལ་བ། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པོ་དག་གིས་སྐུ་ལེགས་པར་བརྒྱན་པ། གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ལྟ་བུའི་སྐུས་ཉི་མ་དང་ཟླ་བའི་གཟི་བརྗིད་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཏེ་བཞུགས་པ། སྤྱོད་ལམ་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མ་དང་ལྡན་པ། སྐུ་མདོག་བལྟ་བས་ཆོག་མི་ཤེས་པ་དག་གདའ་བའི་རྒྱུ་གང་ལགས་རྐྱེན་གང་ལགས། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་ཁྱོད་དེའི་ཕྱིར་ལེགས་པར་རབ་ཏུ་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུང་ཤིག་དང་བཤད་དོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་གསོལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལྟར་ཉན་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདི་ནས་

rose from his seat. He draped his upper robe over one shoulder and placed his right knee on the ground. Next, having bowed with palms pressed together in the direction of the Bhagavān, he addressed the Bhagavān with these words:

“Bhagavān, from the eastern direction there have arisen eight lotuses with golden stalks, silver petals, beryl anthers, and centers formed from emeralds. On top of every lotus center is a square throne raised by lions. The thrones rest on four bases and they are radiant, lovely to behold, fragrant, and delightful. They are fringed with silk tassels, permeated with the aroma of incense from a censer, well adorned with various precious jewels, ringing with many lattices of small bells, and covered by canopies of myriad precious gems.

“On every lion throne appears the body of a seated thus-gone one. All these thus-gone ones are beautiful, delightful to behold, having calm senses and calm minds. They have attained supreme self-discipline and tranquility. They have attained true self-discipline and tranquility. Their faculties are guarded and restrained, just like a well-tamed elephant. They are pure, unclouded, and clear, just like a lake. Their bodies are adorned by the thirty-two marks of a great being. Their golden-hued bodies outshine the brilliance of the sun and the moon. They display many hundreds of thousands of ways of conduct. They have a complexion that one’s gaze can never tire of. What are the causes and what are the conditions for this?”

The Bhagavān replied to Venerable Śāriputra: “Śāriputra, listen very well and keep this in mind. I will explain.”

Venerable Śāriputra said, “Bhagavān, I shall do so.” Then he listened to the Bhagavān.

The Bhagavān said, “Śāriputra,