The Dharma Council 5.14

5.14

རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་ནུས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྩོམ་པ་མེད་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་བག་མཆིས་པར་གནས་ཤིང་སྒྲུབ་པ་ཉིད་སྙིང་པོར་བགྱིད་པ་རྣམས་ཀྱི་ལགས་སོ། །དེ་ལ་སྒྲུབ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་པའོ། །བག་མཆིས་པ་ནི་སྨོན་ལམ་ཡོངས་སུ་སྐོང་བའོ། །གཞན་ཡང་སྒྲུབ་པ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སྦྱོར་བའོ། །བག་མཆིས་པ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་མི་རེ་བའོ། །སྒྲུབ་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་མ་ཉམས་པའོ། །བག་མཆིས་པ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སྒྲུབ་པའོ། །སྒྲུབ་པ་ནི་བཟོད་པ་རྩོམ་པའོ། །བག་མཆིས་པ་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་རྟོགས་པའོ། །སྒྲུབ་པ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ཀུན་དུ་ཚོལ་བས་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་བའོ། །བག་མཆིས་པ་ནི་རྩོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་འདོར་བའོ། །སྒྲུབ་པ་ནི་བསམ་གཏན་རྩོམ་པའོ། །བག་མཆིས་པ་ནི་མི་གནས་པའི་བསམ་གཏན་པའོ། །སྒྲུབ་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཡོངས་སུ་སྐོང་བའོ། །བག་མཆིས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་པར་མི་བགྱིད་པའོ། །སྒྲུབ་པ་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའོ། །བག་མཆིས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའོ། །སྒྲུབ་པ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་བྱང་ཆུབ་ལ་རབ་ཏུ་འགོད་པའོ། །བག་མཆིས་པ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་མི་དམིགས་པའོ། །སྒྲུབ་པ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་བགྱིས་ནས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་སྔོ་བའོ། །བག་མཆིས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའོ། །སྒྲུབ་པ་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པའོ། །བག་མཆིས་པ་ནི་བསམས་བཞིན་དུ་སྲིད་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའོ། །སྒྲུབ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོར་འགྲོ་བའི་བཀོད་པ་ཀུན་ཏུ་སྟོན་པའོ། །བག་མཆིས་པ་ནི་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མ་མཆིས་གྲངས་མ་མཆིས་པ་ན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བའོ། །སྒྲུབ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་འཚང་རྒྱའོ། །བག་མཆིས་པ་ནི་སྔར་བགྱི་བ་བགྱིས་པའོ། །སྒྲུབ་པ་ནི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོར་ཉེ་བར་མཆི་བའོ། །བག་མཆིས་པ་ནི་ཆོས་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འཚལ་བ་སྟེ།

The bodhisattva Nirārambha then said to the Blessed One, “Blessed One, the Great Vehicle takes vigilance and engaging in practice to be essential. The practice is the aspiration to awaken, and vigilance is to fulfill that aspiration. Additionally, the practice is to cultivate giving, and vigilance is to not hope for a result. The practice is to take on a commitment to discipline and not let it weaken, and vigilance is to perfect irreversible discipline. The practice is to begin cultivating acceptance, and vigilance is to realize that phenomena do not arise. The practice is to not grow weary from seeking every root of virtue, and vigilance is to go beyond striving. The practice is to begin cultivating meditative stability, and vigilance is meditative stability that is not fixated. The practice is to be filled with insight, and vigilance is to not conceptualize any phenomena. The practice is to uphold the sublime Dharma, and vigilance is to not conceptually fixate on any phenomena. The practice is to establish all beings in awakening, and vigilance is to not conceptually fixate on any being. The practice is to cultivate all roots of virtue and dedicate them to awakening, and vigilance is to realize that all phenomena are the essence of awakening. The practice is to attain acceptance of the nonarising of phenomena, and vigilance is to intentionally maintain existence. The practice is to display the appearance of proceeding to the seat of awakening, and vigilance is taking unfathomable, incalculable eons to reach perfect awakening. The practice is reaching awakening, and vigilance is to have done the preliminary work. The practice is to arrive at the great final nirvāṇa, and vigilance is to seek the Dharma in utterly final nirvāṇa.

They are not attracted to people with poor discipline, who transgress limits, and who are constantly medicated.¹⁵⁰ They are not attracted to those who are malicious, or to those with a lot of anger. They are not attracted to people who are lazy, who have little diligence, or who have given up being diligent. They are not attracted to people whose minds are scattered with distraction and error. They are not attracted to people with distorted insight, or to those who are naturally foolish and dumb.

“Bodhisattvas delight in giving the Dharma, material goods, and fearlessness. They eliminate desire, anger, and dullness. They are yogins of the great yoga, take joy in being quiet, and are taciturn and restrained. They remain alone in peace and tranquility, delighting in the deep wilderness, grasslands, forests, farmland, small plots of land, riverbanks, mountains, caves, hills, rocky places, peaks, and open spaces.¹⁵¹ They find joy in places that are peaceful, calm, and tranquil. They reside in these kinds of places, exerting themselves in practice day and night without sleeping. They reside where they see intense study, reflection, and meditation taking place. They delight in places where a hundred thousand gateways of meditative concentration, samādhi, dhāraṇī, power, and acceptance are pursued, where the unfathomable hundred thousand Dharma gateways are investigated, where a hundred thousand buddhas are seen, where a hundred thousand gateways of samādhi are attained, where a hundred thousand gateways of dhāraṇī are actualized, and where hundreds of thousands of millions upon millions of beings are ripened. Child of good family, this is what bodhisattvas should do. This is how they are able to understand the basic nature of the blessed buddhas.”