Samvritiparamarthasatyanirdesha 1.8

1.8

ཟག་པ་རྣམས་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་ལོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བགྲང་བ་ལས་འདས་པ་རྣམས་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་མ་སྐྱེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བཟོད་པ་སྐྱེས་སོ། །ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་མོས་པར་དཀའོ། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་ནི་དམིགས་པ་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མོས་པར་དཀའོ། །ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་དཀའོ། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་མི་བརྩོན་པས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་དཀའོ། །ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་ཇི་ལྟར་ན་དགེ་སློང་མངོན་པར་བརྩོན་པ་ཡིན། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པར་ན་ནམ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་། སྤང་བ་དང་། བསྒོམ་པ་དང་། མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་པར་མ་གྱུར་ན་ལྷའི་བུ་དེ་ལྟར་དགེ་སློང་མི་བརྩོན་པའི་ཚུལ་གྱིས་མངོན་པར་བརྩོན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་འདི་སྙམ་དུ་དོན་དམ་པར་འདི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་སྤང་བར་བྱའོ། །འདི་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །འདི་མངོན་དུ་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའི་སྦྱོར་བ་དེ་ནི་མཚན་མ་དང་བཅས་པ། སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ། དམིགས་པ་དང་བཅས་པ། ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པ། འཁྲུག་པ་དང་བཅས་པ། འཇིགས་པ་དང་བཅས་པ། ནད་དང་བཅས་པ། སྡུག་བསྔལ་དང་བཅས་པ། ཟུག་རྔུ་དང་བཅས་པ། དུག་དང་བཅས་པ་སྟེ། དེའི་སྦྱོར་བ་དེ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཡིན། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པར་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་། ཤིན་ཏུ་མི་སྐྱེ་བ་གང་དང་མཉམ་པ། དོན་དམ་པར་ན་མཚམས་མེད་པ་ལྔ་པོ་དག་ཀྱང་དེ་དང་མཉམ་མོ། །དོན་དམ་པར་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་། ཤིན་ཏུ་མི་སྐྱེ་བ་གང་དང་མཉམ་པ། དོན་དམ་པར་ན་ལྟ་བར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་དང་མཉམ་མོ། །དོན་དམ་

Countless bodhisattva great beings developed, without developing it, the acceptance that phenomena are unborn.

The god said, “Mañjuśrī, it is difficult to feel conviction in the ultimate truth.”

Mañjuśrī said, “Divine son, it is difficult for anyone who relies on reference points to feel conviction in the ultimate truth.”

The god said, “Mañjuśrī, it is difficult to understand the ultimate truth.”

Mañjuśrī said, “Divine son, it is difficult for those who do not exert themselves to understand the ultimate truth.”

The god said, “Mañjuśrī, how do monks exert themselves?”

Mañjuśrī said, “Divine son, ultimately, when they are without exertion that aims to understand, relinquish, cultivate, or actualize, that is how monks exert themselves without exerting themselves. And why? Because one might think, ‘Ultimately, this is to be understood, this is to be relinquished, this is to be cultivated, and this is to be actualized.’ However, such thinking involves conceptual marks and elaborations. It involves reference points and disturbing emotions. It involves tumult and fear. It involves illness and suffering. It involves pain and poison. Thus, engagement of that type is not authentic.”

The god said, “Mañjuśrī, what is authentic engagement?”

Mañjuśrī said, “Divine son, whatever is the same as suchness, the sphere of reality, and the utterly unborn on the ultimate level is also the same as the five acts with immediate consequence on the ultimate level.

“Whatever is the same as suchness, the sphere of reality, and the utterly unborn on the ultimate level is also ultimately the same as views.