Karandavyuhasutra 3.5

3.5

རྒྱགས་དང་ཆོས་ཤིག་ཅེས་དེ་དག་དང་དམ་བཅས་ནས་སླར་གྲོང་ཁྱེར་དུ་དོང་སྟེ་བདག་བདག་གི་ཁྱིམ་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། དེ་དག་ལ་སྲིན་མོ་རྣམས་ཀྱིས་ངལ་ལམ། ཆད་དམ། ཁྱེད་ཀྱིས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དགའ་བར་བྱེད་པ་མཐོང་ངམ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་དག་གིས་ངེད་ཀྱིས་ཆུང་ཟད་ཀྱང་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་སྲིན་མོ་དེ་དག་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །འཕགས་པའི་སྲས་སིང་གྷ་ལའི་གླིང་འདི་ན་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དགའ་བར་བྱེད་པ་མེ་ཏོག་གིས་ཡོངས་སུ་གང་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དང་། རྫིང་བུ་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། དེས་ཉི་མ་གསུམ་ན་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱིས་དེ་དག་དང་རྫིང་བུ་མེ་ཏོག་གིས་ཡོངས་སུ་གང་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དེ་དག་ལྟར་འགྲོའོ། །དེའི་ཚེ་མེ་ཏོག་བཟང་པོ་དག་ཀྱང་ཁྱེར་ཏེ་འོང་གིས་རྒྱགས་བཟང་དུ་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་འཕགས་པའི་སྲས་དེ་བཞིན་དུ་བགྱིའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་དེས་ལུས་ལ་བསམས་ཏེ། སྲིན་མོ་འདི་དག་གིས་རྒྱུས་ཤེས་པར་གྱུར་ན་ནི་བདག་ཅག་གི་སྲོག་གཅོད་དོ་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བསམས་ནས་ཁ་རོག་སྟེ་འདུག་པ་དང་། མོས་ཟས་བཟང་པོ་བྱིན་ནས་ཟོས་ཏེ་ཤུགས་ཕྱུང་ནས། སྲིན་མོ་དེས་འཕགས་པའི་སྲས་ཅིའི་སླད་དུ་ཤུགས་འབྱིན་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་ངས་མོ་ལ་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་མི་དག་ནི་བདག་གི་ཡུལ་ལ་དགའ་འོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། འཕགས་པའི་སྲས་བདག་གི་ཡུལ་གྱིས་ཅི་ཞིག་བགྱི། སིང་གྷ་ལའི་གླིང་འདི་ཉིད་ན་ཁྱོད་ཀྱི་ཟས་ཀྱི་ཁང་པ་དང་། སྐོམ་གྱི་ཁང་པ་དང་། གོས་ཀྱི་ཁང་པ་སྣ་ཚོགས་དང་། ཁྱེད་ཀྱི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དགའ་བར་བགྱིད་པ་སྣ་ཚོགས་མཆིས་ཀྱིས་ལྷའི་བདེ་བ་མྱོང་བར་མཛོད་ཅིག །འཛམ་བུའི་གླིང་ལ་མྱ་ངན་བགྱིར་ཅི་མཆིས་ཞེས་ཟེར་ནས་དེའི་ཚེ་ང་ཁ་རོག་སྟེ་འདུག་གོ། །དེའི་ཉིན་མོ་འདས་ནས་ཕྱི་དེ་ཉིན་ཟས་བཟང་པོ་རྒྱགས་དང་ལྡན་པ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྟ་གོན་བྱས་ནས་ཉི་མ་གསུམ་པ་ལ་ནང་པར་སྔར་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དོང་ནས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོར་བྱུང་ངོ་། །བྱུང་ནས་སླར་སུས་ཀྱང་སིང་གྷ་ལའི་གླིང་དུ་མི་བལྟ་བར་དམ་བཅས་སོ། །དེ་འདྲ་བའི་དམ་བཅས་ནས་མྱུར་བ་མྱུར་བར་སྐྱེན་པ་སྐྱེན་པར་དོང་བ་དང་། རིམ་

“They promised they would and returned to town, each to their own home.

“The rākṣasī asked me,¹⁹³ ‘Are you tired? Are you weary? Have you seen the delightful gardens and the delightful bathing pools?’¹⁹⁴

“I answered, ‘I haven’t seen any.’

“The rākṣasī then said, ‘Noble son, in this Siṃhala Island there are pleasing gardens of all kinds that are completely filled with flowers, and there are many hundreds of bathing pools.’

“I said, ‘I will go to those gardens and the various flower-filled pools in three days’ time. I will gather beautiful flowers there and then return. Therefore you should prepare good traveling provisions for me.’

“She said, ‘Noble son, I will do so.’

“I contemplated my predicament, thinking, ‘These rākṣasīs will kill us if they find out.’ I remained silent, contemplating this predicament. The rākṣasī served me good food, and as I ate it, I sighed.

“The rākṣasī asked me, ‘Noble son, why did you sigh?’

“I said to her, ‘The people of Jambudvīpa and my homeland are so pleasant.’

“The rākṣasī said, ‘Noble son, what would you do in your homeland? In this Siṃhala Island you have a home with food, a home with drink, a home with clothes, a variety of delightful gardens, and a variety of delightful bathing pools.¹⁹⁵ Enjoy these divine pleasures. Why be sorrowful in Jambudvīpa?’ I said nothing in reply.

“That day passed, and on the second day, my provisions of good food were quickly prepared. Everyone had made his preparations, and at dawn on the third day we all left the city, coming out through its gate. When we were outside, we agreed that not one of us would turn to look back at Siṃhala Island. After we had made that agreement, we hurried as quickly as we could, and eventually reached the location of Bālāha, the king of horses.