Karandavyuhasutra 3.7

3.7

བ་མྱོང་ངོ་། །འདི་ལྟ་སྟེ་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སེལ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་དབང་པོ་རྟ་བ་ལ་ཧར་གྱུར་པས་ང་འཆི་བའི་འཇིགས་པ་དེ་འདྲ་བ་ལས་ཡོངས་སུ་ཐར་བར་བྱས་སོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སེལ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་དབང་པོའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་ངས་བགྲང་མི་ནུས་ཏེ། བ་སྤུའི་ཁུང་བུ་རེ་རེའི་གཏམ་ཆུང་ཟད་ཅིག་བཤད་དོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སེལ་བ་གསེར་ཞེས་བྱ་བའི་བ་སྤུའི་ཁུང་བུ་དེ་ན་དྲི་ཟ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་དག་གནས་ཏེ། དེ་དག་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་བདེ་བ་དམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། ལྷའི་དངོས་པོ་དག་འབྱུང་བར་འགྱུར་གྱི། འདོད་ཆགས་ཅན་དུ་མི་འགྱུར། ཞེ་སྡང་ཅན་དུ་མི་འགྱུར། ཁོང་ཁྲོ་བའི་སེམས་མི་སྐྱེད། དེ་དག་ལས་གང་ལ་ཡང་གནོད་པའི་སེམས་མི་སྐྱེད་དེ། དེ་དག་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ལ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སེལ་བ་གསེར་ཞེས་བྱ་བའི་བ་སྤུའི་ཁུང་བུ་ན་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཡོད་དེ། གང་དང་གང་གི་ཚེ་དྲི་ཟ་དེ་དག་བསམ་པ་སེམས་པ་དེའི་ཚེ་དེ་དག་གི་བསམ་པ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་གསེར་ཞེས་བྱ་བའི་བ་སྤུའི་ཁུང་བུ་ལས་འདས་ནས་ནག་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་བ་སྤུའི་ཁུང་བུ་དེ་ན་དྲང་སྲོང་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་ཡོད་དེ། ལ་ལ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་གཅིག་པ། ལ་ལ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་གཉིས་པ། ལ་ལ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་གསུམ་པ། ལ་ལ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་བཞི་པ། ལ་ལ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་པ། ལ་ལ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་པའོ། །བ་སྤུའི་ཁུང་བུ་དེ་ན་དངུལ་གྱིས་གཞི་ལ་གསེར་གྱི་རི་དངུལ་གྱི་རྩེ་མོ་པད་མོ་དམར་པོས་བརྒྱན་པ་དེ་འདྲ་བའི་རི་བདུན་ཅུ་རྩ་བདུན་ཡོད་དེ། རི་རེ་རེ་ཞིང་ཡང་དྲང་སྲོང་བརྒྱད་ཁྲི་གནས་སོ། །དྲང་སྲོང་དེ་དག་གི་ཤིང་དཔག་བསམ་ནི་འདི་འདྲ་སྟེ། སྡོང་པོ་ནི་དམར་པོ། འདབ་མ་ནི་གསེར་དང་། དངུལ་ལས་བྱས་པ་རིན་པོ་ཆེར་སྣང་

Sarva­nīvaraṇa­viṣkambhin, it was like this: Bodhisattva Mahāsattva Avalokiteśvara was Bālāha, the king of horses, and he rescued me from the fear of death.

“Sarva­nīvaraṇa­viṣkambhin, it is like this: I cannot calculate Bodhisattva Mahāsattva Avalokiteśvara’s accumulation of merit, but I can say just a little about his pores.

“Sarva­nīvaraṇa­viṣkambhin, it is like this: A trillion gandharvas dwell in a pore named Suvarṇa. They do not experience the sufferings of saṃsāra and are satisfied by perfect happiness. They perceive divine objects but are free from attachment. They have no aversion, they do not become angry, and they never have malice. They all dwell on the noble eightfold path and always aspire to the Dharma. Sarva­nīvaraṇa­viṣkambhin, it is like this: in this pore named Suvarṇa there is a wish-fulfilling jewel named Avabhāsa. Whenever the gandharvas wish for something, their wishes are fulfilled.

“Beyond the pore named Suvarṇa, there is a pore named Kṛṣṇa, within which a trillion rishis dwell. Some have one clairvoyance; some have two clairvoyances; some have three clairvoyances; some have four clairvoyances; some have five clairvoyances; and some have the six clairvoyances.

“Within that pore the ground is silver and the mountains are gold with silver peaks adorned by rubies.¹⁹⁷ There are seventy-seven such mountains, and on each of those mountains live eighty thousand rishis. Those rishis have leaf huts¹⁹⁸ where there are wish-fulfilling trees with red trunks and gold and silver leaves that shine like jewels.