Karunapundarikasutra 130

130

རྒྱལ་མཚན་དང་། རྣམ་རྒྱལ་ཆོས་གྲགས་དང་། ང་རྒྱལ་སྒྲོགས་དང་། ཡོན་ཏན་འོད་འཕྲོ་དང་། ཡེ་ཤེས་འོད་དང་། ཡེ་ཤེས་སྒྲོན་མ་དང་། བདེ་བའི་རྒྱལ་པོ་དང་། ཡེ་ཤེས་དབྱངས་དང་། རྒྱལ་མཚན་བསྡུས་པ་དང་། རྡོ་རྗེའི་སྒྲོན་མ་དང་། བཀོད་པའི་རྒྱལ་པོ་དང་། རྒྱལ་བའི་གྲངས་དང་། རབ་ཏུ་བརྟན་པ་དང་། བློ་གྲོས་ཟླ་བའི་རྒྱལ་པོ་དང་། རིམ་གྱིས་སྒྲོགས་པའི་རྒྱལ་པོ་དང་། སཱ་ལའི་དབང་པོ་སེང་གེའི་སྒྲ་དང་། སྲེད་མེད་ཀྱི་བུས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་སྙིང་པོ་དང་། ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན་ཡང་དག་བསྩགས་དང་། སྐར་མའི་སྙིང་པོ་དང་། སྐར་མ་རྣམ་འཇིག་གྲགས་པ་དང་། བསོད་ནམས་སྟོབས་སཱ་ལའི་རྒྱལ་པོ་དང་། ཡིད་དུ་འོང་བའི་དབྱངས་དང་། ཚངས་མཆོག་དང་། ཡུལ་འཁོར་སྲུང་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་སྟོང་ནི་སྤོས་ཀྱི་པད་མ་རྣམ་རྒྱལ་གྲགས་པའི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། འོད་ཟེར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྣང་བ་དང་། སྣང་བའི་རྒྱལ་པོ་དང་། སྤོས་ཀྱི་པད་མ་དམ་པའི་ཤུགས་དང་། ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོའི་མཐའ་ཡས་ཡེ་ཤེས་བླ་མ་དང་། འཛམ་བུའི་གྲིབ་མ་དང་། ཡོན་ཏན་རི་བོའི་རྒྱལ་མཚན་དང་། སེང་གེའི་ཏོག་དང་། ཀླུས་སྤངས་མེ་ཏོག་གཟི་བརྗིད་རྒྱལ་པོ་དང་། དྲི་ཞིམ་ས་བོན་བདག་མེད་དང་། ཡོན་ཏན་བདུད་རྩི་གཟི་བརྗིད་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་སྟོང་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཆོས་སྦྱིན་རྒྱལ་པོ་ཀླུ་དབང་རྣམ་གྲོལ་སད་བྱེད་འཇིག་རྟེན་རྒྱ་མཚོའི་མིག་གི་རི་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ཤ་སྟག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཞན་དང་། གཞན་དག་ཏུ་ཉི་མ་གཅིག་དང་། དུས་གཅིག་ཏུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་དག་གི་ཚེའི་ཚད་ནི་བར་གྱི་བསྐལ་པ་བཅུར་འགྱུར་རོ། །སྲོག་ཆགས་ཁྲི་པོ་དེ་དག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་སྙིང་པོའི་ཞབས་ལ་ཡན་ལག་ལྔས་མགོས་གཏུགས་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་སྙིང་པོས་བཀའ་སྩལ་པ། ཀླུ་ལྟར་བརྟན་པར་སྒྲོགས་པ་དག་ནི་རེ་ཤིག་ལོངས། །དགེ་བའི་ནོར་རྣམས་དག་ནི་ཡང་དག་སྩོགས་གྱིས་ལ། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལ་མྱུར་དུ་བརྩོན་གྱིས་དང་། །ལྷ་མི་འཇིག་རྟེན་རྣམས་ཀྱི་འདྲེན་པ་དག་ཏུ་འགྱུར།། །།

Vyayadharmakīrti, Māravinardita, Guṇārci, Jñānaprabha, Jñānapradīpa, Kṣemarāja, Jñānaghoṣa, Dhvajasaṃgraha, Vajrapradīpa, Vyūharāja, Jayasaṃkhya, Supratiṣṭhita, Maticandrarāja, Kramavinardita­rāja, Sālendrasiṃha­vigraha, Nārāyaṇa­vijita­garbha, Ratna­guṇa­saṃnicaya, Jyotigarbha, Nakṣatra­vibhavakīrti, Puṇyabala­sāla­rāja, Manojñaghoṣa,²³³ Brahmottara, and Dhṛtarāṣṭra.

“ ‘Another thousand will be named Gandha­padma­vijitakīrti­rāja, Raśmimaṇḍala­jyotiprabhāsa­rāja, Gandha­padmottaravega, Ananta­guṇa­sāgarajñānottara, Jambūcchāya, Guṇaśailadhvaja, Siṃhaketu, Nāga­vivarjitakusumateja­rāja, Sugandha­bīja­nairātma, and Amṛtaguṇatejarāja.²³⁴

“ ‘Another thousand will be tathāgata arhat samyaksam­buddhas called Visṛṣṭa­dharma­rāja and Nāgendravi­mukti­buddha­loka­sāgaralocanaśaila.²³⁵

“ ‘At the same time, on the same day, they will attain the complete enlightenment of perfect buddhahood in the different world realms. Their lifespans will be ten intermediate eons.’

“Those ten thousand beings bowed down to the feet of the Tathāgata Ratnagarbha. The Tathāgata Ratnagarbha said:

“ ‘Arise, you who have the unwavering bellowing of elephants.²³⁶
You who have accumulated the riches of virtue.
Having become engaged in the perfections with urgency,
You will become leaders for the worlds of gods and men.’