Karunapundarikasutra 246

246

འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་དག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་དེ་དག་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་གིས་ནི་སྙིང་བརྩེ་བ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་དག་ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་དག་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག་ནི་ཡེ་ཤེས་དང་། བསམ་པ་ལ་མཁས་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་དག་ཇི་ལྟར་བདག་ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་སྤངས་པ། དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་འགྲོགས་པར་གྱུར་པ། བུད་མེད་རྣམ་པར་སྤངས་པ། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་། དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་དང་། གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་རྣམ་པར་སྤངས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་གྱུར་ཅིག །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གཏམ་འབའ་ཞིག་གིས་ཆོས་སྟོན་པར་གྱུར་ཅིག །བདག་གིས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ནས་ཀྱང་ཚེ་རིང་པོར་གྱུར་ཏེ། ཡུན་རིང་དུ་གནས་ཤིང་བསྐལ་པ་མང་པོར་བསམ་པ་དག་པ་དང་། གདུལ་སླ་བ་དང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་འགྲོགས་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་དེ་ལྟ་བུ་འདེབས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ནི་དེས་ན་ཡེ་ཤེས་དང་། བསམ་པ་ལ་མཁས་པར་གྱུར་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་ཀྱང་མི་བྱའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་སྙིང་པོ་དེས་ཕྱག་བརྐྱང་སྟེ། སོར་མོ་ལྔ་ལས་འོད་ཟེར་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས། ཁ་དོག་དུ་མ། ཁ་དོག་འབུམ་ཕྲག་དུ་མ་དང་ལྡན་པ་དག་རབ་ཏུ་བཀྱེའོ། །འོད་ཟེར་དེ་དག་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱོགས་སུ་དོང་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམས་སྣང་བར་བྱས་ནས། དེ་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མཐེ་བོ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མཐེ་བོ་ཅན་དེ་ན་མི་རྣམས་ནི་ཚེ་ལོ་བཅུ་པ་མདོག་ངན་པ། མི་སྡུག་པ། མི་དགེ་བའི་

do not enter [upon it]. Those bodhisattvas do not seek unexcelled, perfect enlightenment out of compassion for all sentient beings; rather, those bodhisattvas who take hold of purely clean buddhakṣetras have abandoned compassion. Bodhisattvas who desire buddhakṣetras completely devoid of the vehicles of the śrāvakas and pratyekabuddhas are not skilled in wisdom and intention. Those bodhisattvas who make aspirations such as, 'May I attain unexcelled, completely perfect enlightenment in a buddhakṣetra devoid of śrāvakas and pratyekabuddhas, accompanied by roots of virtue, completely devoid of women, and completely devoid of the hells, animal realms, and the world of Yama! May I teach the Dharma to bodhisattvas who have genuinely entered the Mahāyāna solely through discourses of the Mahāyāna, completely devoid of śrāvakas and pratyekabuddhas! May I also have a long lifespan upon attaining enlightenment, remaining for a long time and teaching the Dharma for many kalpas to those whose intentions are pure, who are easy to tame, and who possess roots of virtue!'—such bodhisattvas are not skilled in wisdom and intention, nor should they be called 'bodhisattva mahāsattva.' Son of good family, then the Tathāgata Ratnagarbha extended his hand and radiated from his five fingers rays of light of various colors, many colors, hundreds of thousands of colors. Those rays of light traveled into immeasurable, countless, and infinite directions, illuminating buddhakṣetras. Now, there is a world system called 'Thumb-Sized' (Aṅguṣṭha). In that world system Thumb-Sized, humans have a lifespan of ten years, have poor complexions, are ugly, and are unwholesome.