Karunapundarikasutra 327

327

རྒྱས་ཡང་དག་འདོད་ལ་བྱིན་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་ངའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་སྟོབས་བསྐྱེད་པས་ཁྱེད་ཅག་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མི་མཇེད་དུ་དེང་ཤིག །དེ་ན་སྲོག་ཆགས་ཉི་ཁྲིས་ཀྱང་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཅག་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཐུས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་དེ་ལ་བལྟ་བ་དང་། ཕྱག་བགྱི་བ་དང་། བསྙེན་བཀུར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མི་མཇེད་དུ་མཆིས་ལགས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེས་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་དག་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དེང་ཤིག །དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེའི་མཐུས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་གཉིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉི་ཁྲི་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོགས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་དེ་ནས་འཕགས་པ་དང་། སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་མི་མཇེད་འདིར་ཕྱིན་ཏེ་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ལ་སོ་སོར་འཁོད་དོ། །འཁོད་ནས་ཀྱང་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ནས་བྱང་ཤར་གྱི་ཕྱོགས་ལོགས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེས་མེ་ཏོག་ཟླ་བ་མདོག་མཛེས་དྲི་མ་མེད་པ་འདི་དག་ཀྱང་བསྐུར་ཞིང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སྙུན་མི་མངའ་འམ། ཐུགས་བདེའམ་ཞེས་ཀྱང་སྙུན་གསོལ་ལགས་སོ་བཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ཇི་སྐད་སྔར་སྨོས་པ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བདུད་ཀྱི་གནས་རྣམ་པར་འཇོམས་པའི་གདན་ཡང་གཡོས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དག་དེར་འདུས་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་བདུད་ཀྱི་གནས་རྣམ་པར་འཇོམས་པའི་གདན་ཡང་གཡོས་པ་མཐོང་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ལ་ཡོངས་སུ་ཞུས་པ་ནས་ཇི་སྐད་སྔར་སྨོས་པའི་བར་དག་

Within the Tathāgata Vigata­saṃtāpodbhava­vaiśravaṇasāla­rāja’s assembly there were two bodhisattvas, one named Vigopaśikhara and one named Saṃrocanabuddha.

The Tathāgata Vigatasaṃtāpobhavavaiśravaṇasālarāja said to the two bodhisattvas, “Noble sons, go to the Sahā realm with these words of mine and ask the tathāgata Śākyamuni about his health: ‘Are you well? Are you at ease? Are you comfortable?’ ”

The two bodhisattvas said, “Bhadanta Bhagavat, we have seen that in the entire Sahā buddha realm the ground and the sky are filled with beings. There is no room, either on the ground or in the sky, for even a few beings, so where would we sit?”

“Noble sons,” replied the Tathāgata, “don’t say that there is no room in the Sahā buddha realm. Why? Because, noble sons, the Tathāgata Śākyamuni provides a vast amount of room through the inconceivable qualities of buddhahood. Through his previous prayers, he teaches the Dharma, beginning with refuge in the Three Jewels and the teaching of the three yānas. He teaches the vows of the three trainings, he teaches the three doorways to liberation, he guides beings from the three lower existences, and he brings them onto the three paths to peace. Therefore, the Tathāgata’s compassion and the entry into his teaching are vast.⁴⁵³