Suryagarbha 1.19

1.19

ལྡན་པ་དག་ཏུ་མིག་མ་ཚང་བ་དང་། ཚུལ་དུ་མི་ཤིས་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་གང་ཆོས་ཀྱིས་གནས་པ་དག་ལ་བསྔོས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་དང་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་དང་། ནོར་གྱི་ཡོ་བྱད་འཕྲོག་པར་བྱེད་པ་དེའི་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་མཆི་མ་དག་ཕྱུང་ནས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐྱེས་བུ་གང་ཟག་དེ་ལྟ་བུ་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ན་གནས་པར་མི་བསྔོ་ལགས་ཀྱི། གང་གིས་མི་ཉིད་རྙེད་པ་ཐོབ་ནས་བསོད་ནམས་མ་ལགས་པ་ཆེན་པོ་དེ་ལྟ་བུ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པར་འགྱུར་བའི་མི་ཉིད་རྙེད་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ད་ལྟར་དང་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་རྒྱལ་རིགས་ཆོས་ཀྱིས་གནས་པ་ཁྱེད་ཅག་གི་ལག་ཏུ་གང་ཟག་ཡོངས་སུ་གཏད་ཀྱིས་སྲུངས་ཤིག །ཡོངས་སུ་སྲུངས་ཤིག །རབ་ཏུ་བྱུང་བའམ། ཁྱིམ་ན་གནས་པ་གང་དགེ་སློང་ཆོས་ཀྱིས་གནས་པ་རྣམས་ལ་དེ་ལྟར་བསྔོས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་དང་། ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་དང་། ནོར་གྱི་ཡོ་བྱད་འཕྲོག་པར་བྱེད་པ་དེ་ལ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཇི་ནས་ཀྱང་ཆོས་དང་འཐུན་པས་ཆད་པས་གཅད་པར་བྱའོ། །རྒྱལ་པོས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་གང་དག་དགེ་སློང་ཆོས་ཀྱིས་གནས་པ་རྣམས་ལ་དེ་ལྟར་བསྔོས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་དང་། ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་དང་། ནོར་གྱི་ཡོ་བྱད་འཕྲོག་པར་བྱེད་པའི་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེ་དག་ཅི་ནས་ཆོས་དང་འཐུན་པས་ཆད་པས་གཅོད་པར་མི་བགྱིད་ཅིང་། དེ་ལ་རྒྱལ་པོ་བཏང་སྙོམས་པར་གནས་པར་བགྱིད་ལགས་ན་རྒྱལ་རིགས་དེ་བསོད་ནམས་མ་ལགས་པའི་ཕུང་པོ་ཇི་སྙེད་ཅིག་སྐྱེད་པར་འགྱུར་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མ་གཏོགས་པར་ཉན་ཐོས་དང་། རང་རྒྱལ་བ་དག་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཇི་སྙེད་ཡོད་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་ལྟ་བུ་དང་། སེམས་ཅན་གཅིག་ཅིག་ལྡན་པར་གྱུར་ན། སེམས་ཅན་དེ་ཉན་ཐོས་དང་། རང་རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དང་། ཆེས་

Your Majesty, such are the misfortunes that will be experienced by those who steal the resources, possessions, and valuables that have been dedicated to those who abide by the Dharma.”

At that moment, King Bimbisāra shed tears and said, “Respected Blessed One, such beings will surely have to remain in the hell realms, but how can they achieve a human condition and then engage in such severe nonvirtuous acts while they are humans?”

“Your Majesty,” replied the Blessed One, “now and in the future, people will put their trust in you members of the kṣatriya class who abide by the Dharma, so look after them and protect them! You must by all means punish, in accordance with the Dharma, the renunciates or householders who steal the resources, possessions, and valuable belongings that have been dedicated to the monks who abide by the Dharma!”

“Respected Blessed One,” said the king, “if the king does not by all means punish, in accordance with the Dharma, those householders and renunciates who steal the resources, possessions, and valuable belongings that have been dedicated to the monks who abide by the Dharma, and if he remains indifferent toward them, what mass of nonvirtue would that member of the kṣatriya class generate?”

“Your Majesty,” replied the Blessed One, “if a single being were endowed with the entire mass of virtue of all sentient beings, including the hearers and solitary buddhas but not the thus-gone ones, would that sentient being be much more exalted than all the hearers and solitary buddhas,