Suryagarbha 1.20

1.20

བསོད་ནམས་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནམ། རྒྱལ་པོས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དེ་ལྟ་ལགས་སོ། །བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་ཅན་དེ་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ལགས་ཏེ། དེ་གང་ལ་སེམས་ཅན་འཚོ་བ་ཀུན་གྱི་ནང་ན་ཉན་ཐོས་དང་། རང་རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་ཆེས་བསོད་ནམས་དང་ལྡན་པ་ནི་སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་འབྱུང་བར་བས་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་སྔ་མ་དེ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཇི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་ལྟ་བུ་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལྡན་པ་དག་ཏུ་གྱུར་ལ། དེ་ལ་གང་སེམས་ཅན་འཚོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡན་ལག་དག་རྣམ་པར་གཅོད་པར་བྱེད་ཅིང་མིག་འབྱིན་པ་དང་། རྣ་བ་དང་། སྣ་དང་། ལག་པ་དང་། རྐང་པ་དག་རྣམ་པར་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་བྱུང་བར་གྱུར་ན། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། སྐྱེས་བུ་དེ་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་སྡིག་པའི་ལས་ཇི་སྙེད་ཅིག་སྐྱེད་པར་འགྱུར། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་མཆི་མ་དག་ཕྱུང་ནས་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འདུག་གོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ལན་ཐོབ་ཤིག་ལན་ཐོབ་ཤིག །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་ཤུམ་ཞེས་ངུ་བཞིན་དུ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་སེམས་ཅན་བསོད་ནམས་དང་ལྡན་པ་དེ་ལྟ་བུ་གཅིག་གི་ཡན་ལག་དག་རྣམ་པར་གཅོད་པར་བགྱིད་ཅིང་། མིག་འབྱིན་པ་དང་། རྣ་བ་དང་། སྣ་དང་། ལག་པ་དང་། རྐང་པ་དག་རྣམ་པར་གཅོད་པར་བགྱིད་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ཡང་བསོད་ནམས་མ་ལགས་པ་སྡིག་པའི་ལས་གྲངས་མ་མཆིས། ཚད་མ་མཆིས། དཔག་ཏུ་མ་མཆིས། དཔེ་མ་མཆིས་པ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་བ་ལགས་ན། གང་དེ་ལྟ་བུའི་བསོད་ནམས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡན་ལག་དག་རྣམ་པར་གཅོད་པར་བགྱིད་ཅིང་། མིག་འབྱིན་པ་དང་། རྣ་བ་དང་། སྣ་དང་། ལག་པ་དང་། རྐང་པ་དག་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རྒྱལ་པོ་

and would they possess much greater merit?”

The king answered, “Respected Blessed One, that is correct! Respected Blessed One, that being would be much more exalted! Among all the living beings, there are not many who possess much greater merit than all the hearers and solitary buddhas.”

“Your Majesty,” continued the Blessed One, “imagine that all beings were endowed with the mass of merit in possession of this previously mentioned being and that some persons cut the limbs, gouged the eyes, and chopped the ears, noses, hands, and feet of all the living beings. Your Majesty, what do you think? What amount of nonvirtuous, evil actions would such persons generate?”

King Bimbisāra shed tears and remained silent.

The Blessed One insisted, “Answer this question, Your Majesty, answer this question!”

Weeping, the great king Bimbisāra answered, “Respected Blessed One, the persons who would cut the limbs, gouge the eyes, and chop the ears, nose, hands, and feet of a single one of those meritorious sentient beings would generate an uncountable, limitless, unfathomable, and incomparable amount of nonvirtuous, evil actions, so there is no need to speak of what would happen if one were to cut the limbs, gouge the eyes, and chop the ears, noses, hands, and feet of all those meritorious sentient beings!”

“Your Majesty,” continued the Blessed One,