The Lotus Sūtra 10.10

10.10

རྒྱས་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཐོང་ན་དགའ་བ་དེ་དེའི་ཚེ། ཨ་ག་རུ་དང་། དུ་རུ་ཀ་དང་། པོག་གི་ཁུ་བ་ཟ་ཞིང་ཙམ་པ་ཀའི་མར་ཡང་འཐུང་ངོ་། །སྐར་མའི་རྒྱལ་པོ་མེ་ཏོག་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ། རྣམ་གྲངས་འདིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཐོང་ན་དགའ་བ། རྟག་ཏུ་སྤོས་ཟ་ཞིང་ཙམ་པ་ཀའི་མར་འཐུང་བས་ལོ་བཅུ་གཉིས་འདས་པར་གྱུར་ཏོ། །སྐར་མའི་རྒྱལ་པོ་མེ་ཏོག་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཐོང་ན་དགའ་བ། ལོ་བཅུ་གཉིས་པོ་དེ་འདས་ནས་རང་གི་ལུས་ལྷའི་རས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་དཀྲིས་ནས་འབྲུ་མར་གྱིས་ཞེན་པར་བྱས་ཏེ་བདག་གི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་བྱས་སོ། །བདག་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་བྱས་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་དམ་པའི་ཆོས་པད་མ་དཀར་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་མཆོད་པའི་ལས་ཀྱི་ཕྱིར་བདག་གི་ལུས་ལ་མེ་འབར་བར་བྱས་སོ། །སྐར་མའི་རྒྱལ་པོ་མེ་ཏོག་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཐོང་ན་དགའ་བའི་ལུས་ཀྱི་མར་མེ་འབར་བ་དེའི་འོད་ཀྱིས། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གང་གཱའི་ཀླུང་བརྒྱད་ཅུའི་བྱེ་མ་སྙེད་ཁྱབ་པར་གྱུར་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེ་དག་གི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གཱའི་ཀླུང་བརྒྱད་ཅུའི་བྱེ་མ་སྙེད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱིན་ཏེ། ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ཡང་དག་པའོ། །འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མཆོད་པ་དང་ཆོས་ལ་མཆོད་པ་ཡང་དག་པ་སྟེ། མེ་ཏོག་དང་། བདུག་པ་དང་། སྤོས་དང་། ཕྲེང་བ་དང་། བྱུག་པ་དང་། ཕྱེ་མ་དང་། ན་བཟའ་དང་། གདུགས་དང་། རྒྱལ་མཚན་དང་། ལྷའི་བ་དན་གྱིས་མཆོད་པ་དང་། ཟང་ཟིང་གིས་མཆོད་པ་དང་། ཙན་དན་སྦྲུལ་གྱི་སྙིང་པོས་མཆོད་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་སྦྱིན་པ་འདི་ནི་མཆོག་

“Then at that time, Nakṣatra­rāja­saṃkusumitābhi­jña, the bodhisattva mahāsattva Sarva­sattva­priya­darśana ate agarwood, frankincense, and mastic resin, and drank magnolia oil.

“Nakṣatra­rāja­saṃkusumitābhi­jña, in this way the bodhisattva mahāsattva Sarva­sattva­priya­darśana continually ate incenses and drank magnolia oil for twelve years.

“Then, Nakṣatra­rāja­saṃkusumitābhi­jña, after twelve years had passed, the bodhisattva mahāsattva Sarva­sattva­priya­darśana wrapped his body in divine cotton and soaked it with sesame oil, and, having made his firm resolve,⁵⁷⁶ he burned his own body as an offering to the Tathāgata and to this Dharma teaching, The White Lotus of the Good Dharma.

“Nakṣatra­rāja­saṃkusumitābhi­jña, the light from the burning body of the bodhisattva mahāsattva Sarva­sattva­priya­darśana shone throughout as many world realms as there are grains of sand in eighty Ganges Rivers. The buddha bhagavāns, as numerous as the grains of sand in eighty Ganges Rivers, who were in those world realms exclaimed, ‘Excellent, noble one! Excellent! This is the true application of the diligence of the bodhisattva mahāsattvas. This is the true offering to a tathāgata and to the Dharma. The offering of flowers, incense, perfume, garlands, ointments, powders, clothing, parasols, banners, and divine flags, and the offering of other material gifts, and the offering of uragasāra sandalwood does not compare. Noble one, this is the supreme gift.