The Lotus Sūtra 10.11

10.11

སྟེ། རྒྱལ་སྲིད་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའི་སྦྱིན་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །བུ་དང་ཆུང་མ་ཕངས་པ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའི་སྦྱིན་པ་ཡང་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་གང་བདག་གི་ལུས་གཏོང་བའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོད་པ་འདི་ནི་མཆོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ནོ། །དམ་པའོ། །མཆོག་གོ། །ཕུལ་ལོ། །གྱ་ནོམ་པའོ། །སྐར་མའི་རྒྱལ་པོ་མེ་ཏོག་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་གིས་ཚིག་དེ་སྐད་ཅེས་གསུངས་ནས་དེ་ནས་ཅང་མི་གསུང་བར་གྱུར་ཏོ། །སྐར་མའི་རྒྱལ་པོ་མེ་ཏོག་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཐོང་ན་དགའ་བའི་ལུས་ལ་འབར་བ་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཞི་བར་མ་སོང་ངོ་། །དེ་ཕྱིས་ལོ་བཅུ་གཉིས་འདས་ནས་ཞི་བར་གྱུར་ཏོ། །སྐར་མའི་རྒྱལ་པོ་མེ་ཏོག་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཐོང་ན་དགའ་བ་དེས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་མཆོད་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་མཆོད་པ་བྱས་ཏེ། དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉི་ཟླ་དྲི་མ་མེད་པའི་འོད་དཔལ་གྱི་གསུང་རབ་ལ་རྒྱལ་པོ་དྲི་མ་མེད་པས་བྱིན་པའི་ཁྱིམ་དུ་སྐྱེས་ཏེ། སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་བཞིན་དུ་པང་པར་རྫུས་ཏེ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཐོང་ན་དགའ་བ་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ། དེའི་ཚེ་རང་གི་ཕ་མ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། རྒྱལ་མཆོག་འདི་ན་བདག་འཆག་ཅིང་། །དེར་གནས་བདག་གིས་ཏིང་འཛིན་ཐོབ། །བདག་གི་ལུས་ཕངས་ཡོངས་བཏང་སྟེ། །བརྩོན་འགྲུས་སྲ་བརྩམས་བརྟུལ་ཞུགས་ཆེ། །སྐར་མའི་རྒྱལ་པོ་མེ་ཏོག་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཐོང་ན་དགའ་བས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དེ་སྨྲས་ནས། རང་གི་ཕ་མ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་ཡབ་ཡུམ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ལ་བདག་གིས་མཆོད་ནས། སྒྲ་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པའི་གཟུངས་ཐོབ་ཅིང་། དམ་པའི་ཆོས་པད་མ་དཀར་པོའི་ཆོས་

Giving away one’s kingdom does not compare. Giving away one’s beloved children and spouses does not compare. Noble one, this Dharma offering of giving away your own body is the preeminent, the highest offering—the best, the most excellent offering.’

“Nakṣatra­rāja­saṃkusumitābhi­jña, those buddha bhagavāns spoke those words and then were silent.

“Nakṣatra­rāja­saṃkusumitābhi­jña, the bodhisattva mahāsattva Sarva­sattva­priya­darśana’s body burned without going out for twelve years. Afterward, when twelve years had passed, the fire went out.

“Nakṣatra­rāja­saṃkusumitābhi­jña, the bodhisattva mahāsattva Sarva­sattva­priya­darśana made that kind of offering to the Tathāgata and to the Dharma. Then after he had died, during the time of the teaching of the bhagavān, the tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened buddha Candra­sūrya­vimala­prabhāsa­śrī, he was reborn into the family of King Vimaladatta. He was miraculously born sitting cross-legged on his mother’s lap. As soon as the bodhisattva mahāsattva Sarva­sattva­priya­darśana was born, at that time he recited this verse to his parents:

“ ‘Supreme King, I have practiced in this world,
And living here I attained samādhi.
I had resolute diligence and great discipline
And I gave away my cherished body.’ {1}

“After the bodhisattva mahāsattva Sarva­sattva­priya­darśana had recited that verse, he said to his parents, ‘Father and Mother, the bhagavān, the tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened buddha Candra­sūrya­vimala­prabhāsa­śrī is now alive, present, and continues to remain in this world. He is the Bhagavān to whom I made this offering and attained the power of retention that is skill in all words. He is the Bhagavān from whom I heard this Dharma teaching of The White Lotus of the Good Dharma