The Lotus Sūtra 10.20

10.20

དང་འདྲའོ། །ཚོང་པ་རྣམས་ལ་དེད་དཔོན་དང་འདྲའོ། །བུ་རྣམས་ལ་མ་དང་འདྲའོ། །ཕ་རོལ་དུ་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་གྲུ་དང་འདྲའོ། །ནད་པ་རྣམས་ལ་སྨན་པ་དང་འདྲའོ། །མུན་པ་མུན་གནག་གིས་བསྒྲིབས་པ་རྣམས་ལ་མར་མེ་དང་འདྲའོ། །ནོར་འདོད་པ་རྣམས་ལ་རིན་པོ་ཆེ་དང་འདྲའོ། །ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་དང་འདྲའོ། །འབབ་ཆུ་རྣམས་ལ་རྒྱ་མཚོ་དང་འདྲའོ། །མུན་པ་མུན་གནག་ཐམས་ཅད་སེལ་བའི་ཕྱིར་སྒྲོན་མ་དང་འདྲའོ། །སྐར་མའི་རྒྱལ་པོ་མེ་ཏོག་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ། དེ་བཞིན་དུ་དམ་པའི་ཆོས་པད་མ་དཀར་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ལས་རབ་ཏུ་ཐར་བར་བྱེད་པའོ། །ནད་ཐམས་ཅད་གཅོད་པའོ། །འཁོར་བའི་བཅིང་བ་ཉམ་ང་བ་ཐམས་ཅད་ལས་རབ་ཏུ་ཐར་བར་བྱེད་པའོ། །སྐར་མའི་རྒྱལ་པོ་མེ་ཏོག་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ། གང་གིས་དམ་པའི་ཆོས་པད་མ་དཀར་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་ཐོས་པ་དང་གང་ཡི་གེར་འདྲི་བ་དང་གང་ཡི་གེར་འདྲིར་འཇུག་པ་དང་སྐར་མའི་རྒྱལ་པོ་མེ་ཏོག་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ། གང་གིས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་བཟུང་ངམ་བསྟན་ཏམ། ཐོས་སམ། ཡི་གེར་བྲིས་སམ། ཡི་གེར་འདྲིར་འཇུག་གམ། གླེགས་བམ་དུ་བྱས་ཏེ། བསྟི་སྟང་དུ་བྱེད་པ་དང་། བཙུན་པར་བྱེད་པ་དང་། བཀུར་སྟིར་བྱེད་པ་དང་། མཆོད་པ་དང་། མེ་ཏོག་དང་། བདུག་པ་དང་། སྤོས་དང་། ཕྲེང་བ་དང་། བྱུག་པ་དང་། ཕྱེ་མ་དང་། གོས་དང་། གདུགས་དང་། རྒྱལ་མཚན་དང་། བ་དན་དང་། རོལ་མོའི་སྒྲ་དང་། ན་བཟའ་དང་། ཐལ་མོ་སྦྱར་བའི་ལས་དང་། མར་གྱི་མར་མེའམ། འབྲུ་མར་གྱི་མར་མེའམ། སྤོས་མར་གྱི་མར་མེའམ། ཙམ་པ་ཀའི་མར་གྱི་མར་མེའམ། སྣ་མ་དང་སྐྱ་སྣར་དང་། བར་ཤ་ཀ་དང་། ན་པ་མ་ལི་ཀའི་མར་གྱི་མར་མེའམ། མཆོད་པ་རྣམ་པ་མང་པོ་དག་གིས་བསྟི་སྟང་དུ་བྱེད། བཙུན་པར་བྱེད། རིམ་གྲོར་བྱེད། མཆོད་པར་བྱེད་པའི་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཇི་སྙེད་ཅིག་འཕེལ་བར་འགྱུར་བའི་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དེ་དག་གི་མཐའ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཀྱང་རྟོགས་པར་མི་ནུས་སོ། །སྐར་

It is like a caravan leader for merchants. It is like a mother for children. It is like a boat for those crossing to the opposite shore. It is like medicine for the sick. It is like a lamp for those in the obscuration of darkness. It is like jewels for those wishing for wealth. It is like a cakravartin for all minor kings. It is like the ocean for rivers. It is like a torch for dispelling all darkness.

“Nakṣatra­rāja­saṃkusumitābhi­jña, in the same way, this Dharma teaching of The White Lotus of the Good Dharma frees from all suffering. It ends all illness. It frees from all the distress of the bondage of saṃsāra.

“Nakṣatra­rāja­saṃkusumitābhi­jña, for the person who hears this Dharma teaching of The White Lotus of the Good Dharma, writes it down, or has someone write it, and who, Nakṣatra­rāja­saṃkusumitābhi­jña, possesses this Dharma teaching, or teaches it, hears it, writes it down or has someone write it, makes a volume of it, honors it, venerates it, worships it, and makes offerings to it—makes many kinds of offerings to it, such as flowers, incense, perfume, garlands, ointments, powders, cloth, parasols, banners, flags, music, clothing, the act of placing hands together in homage, lamps of ghee, lamps of sesame oil, lamps of perfumed sesame oil, lamps of magnolia oil, and lamps of royal jasmine, bignonia, gardenia, and shrubby jasmine oils—even the wisdom of the buddhas is unable to know the limits of the merit created by such honoring, venerating, worshiping, and offering.