The Lotus Sūtra 10.21

10.21

མའི་རྒྱལ་པོ་མེ་ཏོག་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ། གང་ཞིག་སྨན་གྱི་རྒྱལ་པོའི་སྔོན་གྱི་སྦྱོར་བའི་ལེའུ་འདི་འཛིན་པ་དང་སྟོན་པ་དང་ཉན་པའི་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་དེ་བསོད་ནམས་མང་དུ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་བུད་མེད་གཅིག་གིས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་ཐོས་ནས་འཛིན་ན། དེ་ཉིད་བུད་མེད་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་མཐའ་མར་འགྱུར་རོ། །སྐར་མའི་རྒྱལ་པོ་མེ་ཏོག་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ། བུད་མེད་གང་ལ་ལས་སྨན་གྱི་རྒྱལ་པོའི་སྔོན་གྱི་སྦྱོར་བའི་ལེའུ་འདི་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཐ་མ་ལ་ཐོས་ནས་ནན་ཏན་བྱེད་པ་དེ། འདི་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་བདེ་བ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། གང་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཚེ་དཔག་མེད། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཅིང་བཞུགས་ཏེ་འཚོ་ཞིང་གཞེས་པ་དེར། དེ་པད་མའི་སྙིང་པོའི་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་འདུག་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་གཟིར་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཞེ་སྡང་གིས་མ་ཡིན་གཏི་མུག་གིས་མ་ཡིན་ང་རྒྱལ་གྱིས་མ་ཡིན་སེར་སྣས་མ་ཡིན་ཁྲོ་བས་མ་ཡིན་གནོད་སེམས་ཀྱིས་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཡང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །སྐར་མའི་རྒྱལ་པོ་མེ་ཏོག་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེས། མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གང་གཱའི་ཀླུང་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་བྱེ་མ་སྙེད་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །མིག་གི་དབང་པོ་ཡོངས་སུ་དག་པ་གང་གིས། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་དེ་འདྲ་བར་དེའི་མིག་གི་དབང་པོ་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་རོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་གིས་ཀྱང་དེ་ལ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྦྱིན་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་ཁྱོད་ཀྱིས་དམ་པའི་ཆོས་པད་མ་དཀར་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་ཐོས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་དེའི་གསུང་རབ་ལ་ལུང་

“Nakṣatra­rāja­saṃkusumitābhi­jña, the noble man or noble woman who has entered the Bodhisattva­yāna and possesses this chapter, ‘The Past of Bhaiṣajyarāja,’ teaches it, or listens to it will generate much merit. If a woman hears and possesses this Dharma teaching, that will be her last life as a woman.

“Nakṣatra­rāja­saṃkusumitābhi­jña, a woman who, in the final five hundred years, hears and practices this chapter, ‘The Past of Bhaiṣajyarāja,’ when she dies will be reborn in the world realm Sukhāvatī. There he⁵⁸² will be born upon a lion throne in the center of a lotus where the bhagavān, the tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened buddha Amitāyus, encircled by an assembly of bodhisattvas, lives, is present, and remains. There he will not be afflicted by desire, anger, ignorance, pride, envy, rage, or malice. As soon as he is born there he will possess the five higher knowledges. He will also attain receptivity to the birthlessness of phenomena.

“Nakṣatra­rāja­saṃkusumitābhi­jña, that bodhisattva mahāsattva, having attained receptivity to the birthlessness of phenomena, will see tathāgatas as numerous as the grains of sand in seventy-two Ganges Rivers. With his purified eyes he will see those buddha bhagavāns. In that way the faculty of his eyes will be purified. Also those buddha bhagavāns will congratulate him, saying, ‘Noble one, it is excellent that you have heard this Dharma teaching of The White Lotus of the Good Dharma,