The Lotus Sūtra 2.4

2.4

ཟག་པ་མེད་པར་གྱུར་པའི་རང་སངས་རྒྱས། །དབང་པོ་རྣོ་བ་ཐ་མའི་ལུས་འཛིན་པས། །ཇི་ལྟར་སྨྱིག་དང་འདམ་བུའི་ཚལ་བཞིན་དུ། །ཕྱོགས་བཅུ་ཐམས་ཅད་གང་བར་གྱུར་པ་དག །གཅིག་ཏུ་འདུས་ནས་རྣམ་པར་བསམས་བྱས་ཀྱང་། །ང་ཡི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་ཕྱོགས་ཙམ་ཡང་། །བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་མཐའ་ཡས་སུ། །དེ་ཡི་ཡང་དག་དོན་ནི་ཡོང་མི་ཤེས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐེག་པར་གསར་ཞུགས་པ། །སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་མང་ལ་བྱ་བ་བྱས། །ཤིན་ཏུ་ངེས་དོན་ཆོས་སྨྲ་མང་པོ་རྣམས། །དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཕྱོགས་བཅུ་གང་གྱུར་ཏེ། །སྨྱིག་དང་འདམ་བུ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་ཀུན། །བར་མཚམས་མེད་པར་རྟག་ཏུ་གང་གྱུར་ལ། །གཅིག་ཏུ་འདུས་ནས་རྣམ་པར་སེམས་བྱེད་ཅིང་། །ཤེས་རབ་ཕྲ་བས་གཞན་དུ་མི་སེམས་པར། །བསྐལ་པ་བྱེ་བ་མང་པོ་དཔག་མེད་པ། །གང་གཱའི་བྱེ་མ་སྙེད་དུ་བསམ་བྱས་ཀྱང་། །ཆོས་གང་བདེ་བར་གཤེགས་པས་མངོན་གཟིགས་པ། །འདི་ལ་དེ་དག་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་མེད་དོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་། །མི་ཉུང་གང་གཱའི་བྱེ་མ་སྙེད་རྣམས་ཀྱིས། །གཞན་དུ་མི་སེམས་རྣམ་པར་བསམས་བྱས་ཀྱང་། །འདི་ལ་དེ་དག་གི་ཡང་ཡུལ་མེད་དོ། །ཟབ་ཅིང་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་ཆོས་རྟོགས་ཤིང་། །རྟོག་པ་མེད་ལ་ཐམས་ཅད་ཟག་མེད་པ། །ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་རྒྱལ་བ་དེ་དག་དང་། །ངས་ནི་འདི་ན་དེ་དག་ཅི་འདྲ་ཤེས། །གཞན་མིན་གསུང་བ་རྒྱལ་བ་དྲང་སྲོང་ཆེ། །ཡུན་རིང་དུས་ན་མཆོག་གི་དོན་འཆད་ཀྱིས། །བདེ་བར་གཤེགས་པས་གང་བསྟན་དེ་ལ་ནི། །མོས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་བྱོས་ཤཱ་རིའི་བུ། །ཉན་ཐོས་པ་ནི་འདི་དག་ཐམས་ཅད་དང་། །རང་སངས་རྒྱས་སུ་མི་གང་ཞུགས་པ་དང་། །མྱ་ངན་འདས་ལ་ངས་ནི་གང་བཀོད་ཅིང་། །སྡུག་བསྔལ་རྒྱུད་ལས་ཡང་དག་དཀྲོལ་ལ་བསྒོ། །གང་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་དུ་ནི་ཆོས་མང་བཤད། །དེ་དང་དེ་ལ་ཆགས་པ་རབ་དགྲོལ་ཞིང་། །ཐེག་པ་གསུམ་དག་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ནི། །དེ་དག་ང་ཡི་ཐབས་མཁས་མཆོག་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་འཁོར་དེ་ན་ཀུན་ཤེས་ཀཽཎྜི་ནྱ་ལ་སོགས་པ་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་གང་དག་དགྲ་བཅོམ་པ་ཟག་པ་ཟད་པ་

“If pratyeka­buddhas who are without defilements,
Have sharp faculties, and are in their last bodies
Were to fill all the ten directions
Like reeds or a stand of bamboo, {12}

“And if they were in unison to contemplate
Just a fraction of my superior Dharma
For endless quintillions of eons,
They would still not understand its meaning. {13}

“If the ten directions were to be filled
By bodhisattvas who have newly entered the yāna,
Those who have served many millions of buddhas
And many dharmabhāṇakas of the definitive meaning, {14}

“If they filled all worlds like stands of bamboo
Uninterruptedly at all times,
And if for countless millions of eons
That are as innumerable as the Ganges sands {15}

“They were in unison to contemplate,
With subtle wisdom thinking of nothing else,
The Dharma that the Sugata has directly perceived,
It would still be beyond the scope of their understanding. {16}

“If bodhisattvas who are irreversible—
Not a few, but as numerous as the Ganges sands—
Were to contemplate this without a thought of anything else,
Even for them this would be beyond the scope of their knowledge. {17}

“The jinas in the worlds in the ten directions
Who understand the profound and very subtle Dharma,
Who are free of thinking and whose defilements have ceased,
Have for a long time been teaching this highest meaning. {18}

“Those jinas, those great sages teach nothing else
Than exactly this kind of knowledge that I have.
Śāriputra, you should have complete aspiration
For that which the tathāgatas are teaching. {19}

“I instruct all of these śrāvakas,
Those who are pratyeka­buddhas,
And those I have brought to nirvāṇa,
To liberate them from the continuity of suffering. {20}

“I teach many dharmas in the world
So that here and there I bring liberation from attachment.
I give the teaching of the three yānas,
Which is my supreme skill in methods.” {21}

In that assembly two hundred thousand great śrāvakas such as Ājñāta­kauṇḍinya, who were arhats, whose defilements had ceased