The Lotus Sūtra 2.8

2.8

དག་ན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་མཛད་པ་གཞན་དག་ཀྱང་མཆིས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཤད་པ་ལ་དད་པར་འགྱུར་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་དེ་དག་གི་ཡུན་རིང་པོའི་དོན་དང་སྨན་པ་དང་བདེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་དེའི་ཚེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་གསོལ་ཏོ། །རྐང་གཉིས་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་གིས་ཆོས་བཤད་གསོལ། །ཁྱོད་ལ་སྲས་ཀྱི་ཐུ་བོ་བདག་གསོལ་པ། །འདི་ན་སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་སྟོང་མཆིས་པ། །དེ་དག་ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་བཤད་འདི་དད་འགྱུར། །སྔོན་གྱི་སྲིད་པ་རྣམས་སུ་ཁྱོད་ཀྱིས་གང་། །ཡུན་རིང་རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་སྨིན་མཛད་པ། །དེ་ཀུན་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་འདི་ན་མཆིས། །དེ་དག་ཆོས་འདི་ལ་ནི་དད་པར་འགྱུར། །བདག་འདྲ་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་འདི་དག་དང་། །གང་དག་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་ཞུགས་པ་དག །དེ་ལ་གཟིགས་ནས་བདེ་གཤེགས་རབ་བཤད་དེ། །དེ་དག་དགའ་བ་མཆོག་ཀྱང་བསྐྱེད་དུ་གསོལ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་ལན་གསུམ་གསོལ་བ་བཏབ་པ་མཁྱེན་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་གསོལ་བ་འདེབས་ན། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟར་གསོལ་བ་འདེབས་པ་ལ་ཁྱོད་ལ་ཇི་སྐད་བྱས། ཤཱ་རིའི་བུ་དེའི་ཕྱིར་ལེགས་པར་རབ་ཏུ་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུང་ཤིག་དང་ངས་ཁྱོད་ལ་བཤད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་མ་ཐག་ཏུ། འཁོར་དེ་ནས་དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་དང་དགེ་བསྙེན་དང་དགེ་བསྙེན་མ་ལྷག་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་ལྔ་སྟོང་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས་འཁོར་དེ་ནས་དོང་ངོ་། །འདི་ལྟར་ལྷག་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་དགེ་བའི་རྩ་བ་མ་ཐོབ་པར་ནི་ཐོབ་པར་འདུ་ཤེས། ཁོང་དུ་མ་མ་ཆུད་པར་ནི་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འདུ་ཤེས་པ་དེ་དག་རང་གི་སྐྱོན་ཤེས་ཏེ། འཁོར་དེ་ནས་དོང་བ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅང་མི་གསུང་བར་གྱུར་པས་གནང་ངོ་། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་ངའི་འཁོར་ཤིན་ཏེ་

They will have faith in, have conviction in, and will uphold the Bhagavān’s teaching, and for a long time it will bring them benefit, welfare, and happiness.”

Then at that time Brother Śāriputra recited these verses:

“Supreme human, teach the Dharma.
I, your senior son, make this request to you.
Here there are present billions of beings
Who will have faith in the Dharma you teach. {35}

“These beings, who in their previous lives
You constantly ripened over a very long time,
Are all standing here with hands in homage.
They will have faith in this Dharma. {36}

“There are twelve hundred here who are like me,
Who are established in the highest enlightenment.
Sugata, regard them and give your teaching
So that they will experience the highest happiness.” {37}

Then the Bhagavān, knowing Brother Śāriputra had made this request for the third time, said these words to Brother Śāriputra: “Śāriputra, now that you have made this request to the Tathāgata three times, I have said what I had to say about your request. Therefore, Śāriputra, listen carefully and remember, for I will give you the teaching.”

As soon as the Bhagavān had consented, more than five thousand arrogant bhikṣus, bhikṣuṇīs, upāsakas, and upāsikās within that assembly rose from their seats, bowed down their heads to the Bhagavān’s feet, and departed from the assembly. As a result of their arrogance they believed that they had obtained roots of merit when they had not obtained them, and believed they had realization when they did not have realization. They had become aware of their own error and departed from that assembly, the Bhagavān giving his permission to do so by remaining silent.

Then the Bhagavān said to Brother Śāriputra, “Śāriputra, my assembly has become free of its dregs.

Śāriputra, it has become free of those who were worthless, while those for whom faith is essential remain. It is good that those who are arrogant have departed. Therefore, Śāriputra, I shall teach that meaning.”

“Excellent, Bhagavān!” Śāriputra replied, and he listened to the Bhagavān.

“Śāriputra,” said the Bhagavān, “a tathāgata rarely teaches this kind of Dharma. Śāriputra, just as fig tree flowers rarely appear, a tathāgata rarely teaches this kind of Dharma. Śāriputra, believe me, I am speaking the truth. I am speaking correctly. I am not speaking otherwise.

“Śāriputra, the tathāgatas’ teaching that contains an inner meaning is difficult to understand. Why is that? Śāriputra, I teach the Dharma by using various definitions, expressions, and parables,¹⁰⁸ using hundreds of thousands of different skillful methods.

“Śāriputra, that Dharma¹⁰⁹ cannot be analyzed. It is beyond the scope of sophists; it is what is known by a tathāgata. Why is that? Śāriputra, a tathāgata, arhat, perfectly enlightened buddha comes into the world in order to perform one deed, one action: a great deed and a great action.

“Śāriputra, what is a tathāgata’s one deed and one action, his great deed and great action, for which a tathāgata, arhat, perfectly enlightened buddha comes into the world? A tathāgata, arhat, perfectly enlightened buddha comes into this world for the sake of causing beings to acquire the vision of the tathāgatas’ wisdom. A tathāgata, arhat, perfectly enlightened buddha comes into this world