The Lotus Sūtra 3.16

3.16

པ་བྱ་བར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དེ་ལྟར་གཟིགས་སོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལ་ང་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་དང་ལྡན་ཞིང་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་སྟོབས་དང་ལྡན་ཞེས་གལ་ཏེ་ཐབས་མ་ཡིན་པས་སེམས་ཅན་འདི་དག་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་དང་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་རྣམས་ཐོབ་པར་བྱས་སུ་ཟིན་ན་སེམས་ཅན་འདི་དག་ཆོས་འདི་དག་གིས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་པོ་དག་ལ་ཤིན་ཏུ་ཆགས་པ། སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་དགའ་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཆགས་པ། སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུག་པ་ལས་མ་ཐར་བ། བསྲེག་བཙོ་གདུང་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་སྟེང་གཡོགས་དང་། གདུང་ཕྱམ་འབར་བའི་ཁྱིམ་དང་འདྲ་བའི་ཁམས་གསུམ་ནས་མ་བྱུང་བ་སྟེ། དེ་དག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཇི་ལྟར་ལོངས་སྤྱོད་པར་འགྱུར་ཞེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དེ་ལྟར་གཟིགས་སོ། །དེ་ལ་ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་ལག་སྟོབས་ཅན་དེས་ལག་སྟོབས་བཞག་སྟེ། ཐབས་མཁས་པས་གཞོན་ནུ་དེ་དག་ཁྱིམ་འབར་བ་དེ་ནས་འདོན་ཏེ་བཏོན་ནས། དེ་དག་ཕྱིས་རླབས་ཆེ་བའི་བཞོན་པ་ཆེན་པོ་བྱིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་སྟོབས་དང་། མི་འཇིགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་བཞག་སྟེ། ཐབས་མཁས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གདུང་ཕྱམ་དང་སྟེང་གཡོགས་འབར་བའི་ཁྱིམ་དང་འདྲ་བའི་ཁམས་གསུམ་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་འདོན་པའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་གསུམ་སྟོན་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་སྟེ། ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་དྲངས་ཏེ། དེ་དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཁྱེད་ཅག་ཁྱིམ་འབར་བ་དང་འདྲ་བའི་ཁམས་གསུམ་གྱི་གཟུགས་དང་། སྒྲ་དང་། དྲི་

“This, Śāriputra, is how a tathāgata sees: it is said I have the strength of wisdom, the strength of miraculous powers, but if I had no method and instructed these beings to attain a tathāgata’s wisdom, strengths, and fearlessnesses, those beings would not become liberated through those dharmas. Why is that? Those beings are attached to the five sensory pleasures, and delight in the three realms. They would not become liberated from birth, aging, illness, death, misery, wailing, suffering, unhappiness, and disturbance. They would not escape from the three realms, which are like a house with a dilapidated roof and rafters that are on fire, and in which they will be burned, roasted, pained, and tormented. So how could they enjoy the wisdom of buddhahood?

“Śāriputra, the man with strong arms did not use the strength of his arms but used a skillful method to bring his children out from the burning house, and afterward gave them magnificent great carts. In the same way, Śāriputra, a tathāgata, arhat, perfectly enlightened buddha has the wisdom, strengths, and fearlessnesses of a tathāgata, but instead of using the tathāgata’s wisdom, strengths, and fearlessnesses, through the wisdom of skill in methods he teaches three yānas in order to free beings from the three realms, which are like a dilapidated house with its roof and rafters on fire. He guides beings through the three yānas, which are the Śrāvakayāna, the Pratyeka­buddha­yāna, and the Bodhisattva­yāna.

“He says to them, ‘Do not take pleasure in the forms, sounds, smells,