The Lotus Sūtra 3: Bam po 3

3.1

པོ་གང་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །ཐེ་ཚོམ་ཆོད་ལ་སོམ་ཉི་རྣམ་སྤོངས་ཏེ། །སངས་རྒྱས་འགྱུར་གྱིས་དགའ་བ་རབ་ཏུ་སྐྱེད། །དམ་པའི་ཆོས་པད་མ་དཀར་པོ་ལས་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་གཉིས་པའོ།། །།བམ་པོ་གསུམ་པ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དེའི་ཚེ་ཚིམ་ཞིང་མགུ་ལ་ཡི་རངས་ཤིང་རབ་ཏུ་དགའ་སྟེ། དགའ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁོ་ན་ལ་རབ་ཏུ་ལྟ་ཞིང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་བུའི་གསུང་འདི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་ཐོས་ནས། །བདག་ངོ་མཚར་དང་རྨད་དུ་གྱུར་ཏེ་དགའ་བ་ཐོབ་བོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་དག་ཀྱང་མཐོང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་མ་འོངས་པའི་དུས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་ཡང་ཐོས་ཏེ། འདི་

“Bhagavān, whenever I went to stay alone in mountains, caves, forests, groves, river banks, or the foot of trees, and many other places for my daytime rest, I thought, ‘Everyone enters the nature of the Dharma equally, but we are being liberated by the Bhagavān through the Hīnayāna.’

“At that time I thought, ‘The fault is ours, the fault is not the Bhagavān’s.’ Why is that? If we had stayed¹⁷⁰ when the Bhagavān was teaching the excellent Dharma, commencing with the highest, complete enlightenment, then, Bhagavān, we also would have been liberated in that Dharma. Also, Bhagavān, when the bodhisattvas were not present, we did not understand the Bhagavān’s teaching that had an implied meaning. We immediately heard, retained,¹⁷¹ meditated on, contemplated, and focused upon the first Dharma teaching given by the Tathāgata. Bhagavān, I have reprimanded myself for that day and night.

“Bhagavān, I have heard from the Bhagavān this marvelous Dharma that I have never heard before. Bhagavān, today I have attained nirvāṇa. Bhagavān, today I have become calmed.¹⁷² Bhagavān, today I have attained complete nirvāṇa. Bhagavān, today I have attained arhathood. Bhagavān, today I have become the Bhagavān’s principal son, born from his heart and mouth, born from the Dharma, emanated from the Dharma, descended from the Dharma, and created from the Dharma.

3.2

ལྟ་བུའི་ཆོས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་བདག་གིས་མ་ཐོས་ལ། བདག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་འདི་ལྟ་བུ་ལས་ཉམས་སོ་སྙམ་ནས་ཤིན་ཏུ་མྱ་ངན་དུ་གྱུར། ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་གདུང་བར་གྱུར་པའི་སླད་དུའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་རི་དང་རི་སུལ་དང་ནགས་ཁྲོད་དང་ཀུན་དགའ་ར་བ་དང་། ཆུ་འགྲམ་དང་ཤིང་དྲུང་དབེན་པར་གདུགས་ལ་གནས་པའི་སླད་དུ་རྟག་པར་ནམ་མཆི་བ་དེའི་ཚེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་འཇུག་པར་མཚུངས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་ཅག་ཐེག་པ་དམན་པ་བས་ངེས་པར་བཏོན་པ་སྙམ་དུ་གནས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་མང་དུ་གནས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཡང་བདག་ཅག་གིས་ནོངས་ཀྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མ་ནོངས་སོ་ཞེས་དེའི་ཚེ་བདག་དེ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། གང་འདི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་བརྩམས་ཏེ། ཡང་དག་ཕུལ་གྱི་ཆོས་བསྟན་པ་གསུང་བ་བདག་ཅག་གིས་བསྙད་ན་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཅག་ཀྱང་ཆོས་འདི་ཉིད་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མ་ཚོགས་པར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྡེམ་པོར་དགོངས་ཏེ་བཤད་པ་དེ་བདག་ཅག་གིས་མ་རྟོགས་ཏེ། རིངས་ཐབས་སུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་བསྟན་པ་ཐོག་མར་གསུངས་པ་ཉིད་ཐོས་ནས་གཟུང་ཞིང་བསྒོམས་ཏེ་བསམས་ཤིང་ཡིད་ལ་བཟུང་བས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཉིད་ལ་བདག་གིས་དེ་ལྟར་འགྱོད་པས་མང་དུ་གདུགས་མཚན་བས་པར་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་སྔོན་མ་ཐོས་པ་འདི་ལྟ་བུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་ཐོས་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེང་བདག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེང་བདག་བསིལ་བར་གྱུར་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེང་བདག་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེང་བདག་གིས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་བོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེང་བདག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྲས་ཐུ་བོ། །ཐུགས་ཀྱི་སྲས་ཞལ་ནས་སྐྱེས་པ་ཆོས་ལས་སྐྱེས་པ། ཆོས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ། ཆོས་ཀྱི་བགོ་སྐལ་ལ་སྤྱོད་པ་ཆོས་ཀྱིས་གྲུབ་པ་

3.3

སྟེ། དེང་བདག་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་དང་བྲལ་ལོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་གསོལ་ཏོ། །སྒྲ་འདི་ཐོས་ནས་ཚིམ་པ་རབ་སྐྱེས་ཏེ། །རྣམ་འདྲེན་ཆེན་པོ་བདག་ནི་ངོ་མཚར་གྱུར། །བདག་ལ་ཐེ་ཚོམ་ནམ་ཡང་ཕྱིས་མི་འབྱུང་། །ཐེག་པ་མཆོག་འདིར་བདག་ནི་ཡོངས་སྨིན་བགྱིས། །བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གསུང་དེ་ངོ་མཚར་ཏེ། །སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་མྱ་ངན་བསལ། །ཟག་པ་ཟད་པ་བདག་གི་མྱ་ངན་ཀྱང་། །གསུང་ཐོས་པས་ནི་ཐམས་ཅད་བསལ་བར་གྱུར། །གདུགས་ལ་གནས་ཤིང་ཕན་ཚུན་མཆི་བ་དང་། །ནགས་ཚལ་ཁྲོད་དང་ཀུན་དགའ་ཤིང་དྲུང་དང་། །རི་དང་རི་སུལ་གནས་པར་འགྱུར་བའི་ཚེ། །བསམ་པ་འདི་དག་ཉིད་ནི་རྗེས་སུ་སེམས། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་སུ་མཚུངས་པ་ལ། །འདི་ལྟར་ཁམས་གསུམ་པ་ཡི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག །མ་འོངས་དུས་ན་སྟོན་པར་མི་འགྱུར་བ། །ཀྱེ་མ་བདག་ནི་སྡིག་པའི་སེམས་ཀྱིས་བསླུས། །མཚུངས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ནི་བདག་རྨོངས་པས། །བདག་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན་ལས་ཉམས། །གསེར་གྱི་ཁ་དོག་མདོག་ཀྱང་རབ་ཏུ་སྟོན། །སྟོབས་དང་རྣམ་ཐར་འདི་དག་ཀུན་ལས་ཉམས། །ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་གང་། །མཆོག་རབ་དམ་པ་བརྒྱད་ཅུ་ཚང་བ་དང་། །གང་ཡང་མ་འདྲེས་པ་ཡི་བཅྭ་བརྒྱད་ཆོས། །དེ་ལས་ཀྱེ་མ་བདག་ཅག་ཉམས་ཤིང་བསླུས། །འཇིག་རྟེན་ཕན་པ་ཐུགས་བརྩེ་ཁྱོད་མཐོང་ནས། །གདུགས་ལ་མཆིས་ནས་གཅིག་པུ་གནས་པའི་ཚེ། །མ་ཆགས་ཡེ་ཤེས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ལས། །ཀྱེ་མ་བདག་ནི་བསླུས་ཞེས་རྣམ་པར་སེམས། དེ་ལྟར་མང་དུ་རྣམ་པར་སེམས་པ་ཡིས། །མགོན་པོ་གདུགས་དང་མཚན་ཡང་བས་པར་གྱུར། །འདི་ལས་བདག་ནི་ཉམས་སམ་མ་ཉམས་ཞེས། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རེ་ཤིག་ཞུ་སྙམ་བགྱིད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མང་པོ་གཞན་དག་ལ། །འཇིག་རྟེན་འདྲེན་པས་བསྟོད་པ་མཐོང་ནས་སུ། །རྒྱལ་བ་དབང་པོ་བདག་ནི་དེ་སེམས་ཤིང་། །གདུགས་དང་མཚན་མོ་རྟག་དུ་དེ་བཞིན་པས། །ཡེ་ཤེས་བརྟག་མེད་ཕྲ་ཞིང་ཟག་མེད་པ། །རྒྱལ་བས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་གསུངས་པས་ན། །འདི་ནི་ལྡེམ་པོར་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་ཞེས། །སངས་རྒྱས་ཆོས་འདི་ཐོས་ནས་བདག་

Today I have become freed from sorrow.”

Then at that time Brother Śāriputra addressed these verses to the Bhagavān:

“Great Guide, I am astonished.
I am content on hearing these words.
From now on, I will never have doubts.
I am ripened in this supreme yāna. {1}

“The teaching of the Sugata is marvelous.
It clears away the doubts and misery of beings.
My defilements have ceased and there is no misery.
Hearing your speech has dispelled everything. {2}

“Sitting and walking during the day
In forests, in groves, and under trees,
Dwelling in mountains and in caves
I contemplated with these thoughts: {3}

“ ‘Alas! I have been deceived by bad thoughts
Of the equal accessibility of the Dharma teachings, free of defilements.
I will not be teaching in future times
That which is the highest Dharma in the three realms. {4}

“ ‘Alas!¹⁷³ I was deluded about the equal accessibility of the dharmas.
I am deprived of the thirty-two signs.
I am deprived of the shining color of gold.
I am devoid of all the strengths and the liberations. {5}

“ ‘Alas! I am deceived, and deprived also
Of the full eighty supreme,
Excellent features of a great muni,
And the unique eighteen qualities.’ {6}

“Having seen you who compassionately benefits the world,
I went to sit alone in the day’s time of rest.
I considered, ‘Alas! I have gone astray
From inconceivable, unobstructed wisdom!’ {7}

“Protector, in that way throughout day and night
I contemplated this over and over,
Thinking I shall ask the Bhagavān,
‘Have I strayed or have I not?’ {8}

“This is how I was thinking, Lord of Jinas,
All the time, throughout day and night.
I saw many other bodhisattvas
Being praised by the Guide of the World. {9}

“I heard this Dharma of the Buddha
That was taught with a hidden meaning.
The Jina taught at the Bodhimaṇḍa
An inconceivable, subtle, immaculate wisdom. {10}

3.4

བཟོད་དོ། །སྔོན་ཆད་བདག་ནི་ལྟ་ལ་ཆགས་གྱུར་པ། །མུ་སྟེགས་ཅན་གྱིས་བཀུར་བའི་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ། །དེ་ནས་མགོན་པོས་བདག་གི་བསམ་མཁྱེན་ནས། །ལྟ་བ་དགྲོལ་ཕྱིར་མྱ་ངན་འདའ་བ་གསུངས། །ལྟ་བར་གྱུར་པ་དེ་དག་ཀུན་ལས་བཀྲོལ། །བདག་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཐོབ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་བདག་ནི་མྱ་ངན་འདས་སྙམ་བགྱིད། །མྱ་ངན་འདས་ཞེས་བགྱི་བ་དེ་མ་ལགས། །གང་ཚེ་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཙོར་གྱུར་ཏེ། །ལྷ་མི་གནོད་སྦྱིན་སྲིན་པོས་མདུན་དུ་བདར། །སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན་གྱི་གཟུགས་ལྡན་པ། །དེ་ཚེ་མ་ལུས་མྱ་ངན་འདས་པ་ལགས། །ལྷར་བཅས་འཇིག་རྟེན་རྣམས་ཀྱི་མདུན་དུ་ཡང་། །གང་ཚེ་བདག་ནི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ལུང་བསྟན། །གསུང་ཐོས་བདག་ནི་དེ་རིང་མྱ་ངན་འདས། །འདི་ལྟར་རློམ་སེམས་ཀུན་ཀྱང་རྣམ་པར་བསལ། །ཐོག་མ་རྣམ་པར་འདྲེན་གྱི་གསུང་ཐོས་ནས། །ས་འདིར་སངས་རྒྱས་ཆ་བྱད་མངོན་སྤྲུལ་ནས། །འདི་བདུད་ཀྱལ་ཀ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་གྲང་། །དེ་ལྟར་བདག་ནི་བག་ཚའི་སྟོབས་སྐྱེས་སོ། །གང་གི་ཚེ་ན་རྒྱུ་དང་གཞི་རྣམས་དང་། །དཔེ་རྣམས་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་དེ་གནས་པར་བསྟན། །དེ་ནས་བདག་ནི་ཆོས་ཐོས་ཐེ་ཚོམ་བྲལ། །གང་ཚེ་བདག་ལ་སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་སྟོང་། །མྱ་ངན་ཡོངས་འདས་རྒྱལ་བ་འདས་པས་བརྗོད། །ཐབས་མཁས་པ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་ནས་ནི། །དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཆོས་འདི་ཤིན་ཏུ་བཤད། །མ་བྱོན་སངས་རྒྱས་མང་དང་འཇིག་རྟེན་ན། །དོན་དམ་གཟིགས་པ་གང་དག་བཞུགས་པ་རྣམས། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་བརྒྱ་ཡིས་རང་གི་ཆོས། །ཤིན་ཏུ་སྟོན་པར་འགྱུར་ཞིང་དེ་ལྟར་འཆད། །དེ་ལྟར་ཁྱོད་ཉིད་སྤྱོད་པ་ཅི་འདྲ་བར། །ཁབ་ནས་བྱུང་བ་ཚུན་ཆད་རབ་བསྟན་ཅིང་། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཅི་འདྲ་ཁྱོད་ཀྱིས་མཁྱེན། །ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་བཤད་གནས་པ་ལས། །དེ་བས་འདི་ནི་བདུད་མ་ལགས་པར་འཚལ། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་ཡང་དག་སྤྱོད་སྟོན་པ། །འདི་ལ་བདུད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་མཆིས་ན། །བདག་ཉིད་དེ་ལྟར་སེམས་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས། །གང་ཚེ་འཇམ་ཞིང་ཟབ་མོ་སྙན་པ་ཡི། །སངས་རྒྱས་གསུང་གིས་བདག་གི་དགའ་བ་བསྐྱེད། །དེ་ན་བདག་གི་དོགས་པ་ཀུན་བསལ་གྱུར། །བདག་ནི་ཐེ་ཚོམ་བྲལ་ཏེ་ཡེ་ཤེས་གནས། །ལྷར་

“I was in the past attached to views.
I was an esteemed tīrthika mendicant.
Then the Lord, knowing my thoughts,
Taught me nirvāṇa¹⁷⁴ to free me from those views. {11}

“After I was liberated from all those views
I realized the emptiness of phenomena.
Therefore I believed I had attained nirvāṇa,¹⁷⁵
But this was not what is called nirvāṇa. {12}

“When one becomes a buddha, the highest being,
Humans, maruts, yakṣas, and rākṣasas come before you,
And you possess a body with the thirty-two signs.
That is when there is the attainment of nirvāṇa without remainder. {13}

“I have dispelled all my pride,
Heard your words, and today I have attained nirvāṇa.
You prophesied my supreme enlightenment
In front of the world and its devas. {14}

“When I first heard the words of the Guide
I experienced a powerful terror
That this might be the wicked Māra
Manifesting on this earth in the appearance of a buddha. {15}

“When you taught through a quintillion
Causes, reasons, and parables, establishing
Buddhahood’s highest enlightenment,
Hearing that I had no doubt in the Dharma, {16}

“At that time you taught how ten billion jinas
Of the past who had passed into nirvāṇa
Were established in skillful methods
And they also in that way taught the Dharma; {17}

“That many future buddhas who will be in the world,
And the present ones who have seen the ultimate truth,
Will be teaching and in that way are teaching
The Dharma through hundreds of skillful methods. {18}

“And you taught the nature of your own conduct,
Beginning with when you renounced your home,
And the way you realized the wheel of the Dharma,
And the way that you established the teaching of the Dharma. {19}

“And then I knew that you were not Māra,
But a lord of the world teaching correct conduct.
That is not found in the activity of the māras
And that had been the doubt in my mind. {20}

“When the gentle, profound, melodious
Speech of the Buddha filled me with joy,
All my uncertainties were dispelled
And in wisdom I remained free of doubt. {21}

3.5

བཅས་འཇིག་རྟེན་དག་གིས་མདུན་བདར་ཏེ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་བདག་འགྱུར་ཐེ་ཚོམ་བྲལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མང་པོ་ཀུན་འཛུད་ཅིང་། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་འདི་ཡང་དགོངས་པར་བཤད། །དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་འདི་དག་གི་བདུད་དང་བདུད་དུ་བཅས་ཚངས་པར་བཅས་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེར་བཅས་པའི་སྐྱེ་དགུའི་མདུན་དུ་ཁྱོད་མོས་པར་བྱའོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་ངས་ཁྱོད་སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུའི་དྲུང་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་སྟེ། །ཤཱ་རིའི་བུ་ཁྱོད་ཡུན་རིང་པོ་ནས་ང་ཡི་རྗེས་སུ་སློབ་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། ཤཱ་རིའི་བུ་ཁྱོད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མན་ངག་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གསང་ཆེན་གྱིས། ངའི་གསུང་རབ་འདི་ལ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཏོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལྟར་ཁྱོད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་སྤྱོད་པ་དང་སྨོན་ལམ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མན་ངག་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གསང་ཆེན་མི་དྲན་ནས། བདག་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཤཱ་རིའི་བུ་ངས་ཁྱོད་སྔོན་གྱི་སྤྱོད་པ་དང་སྨོན་ལམ་དང་ཡེ་ཤེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དྲན་པར་བྱ་བར་འདོད་དེ། དམ་པའི་ཆོས་པད་མ་དཀར་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་མདོ་སྡེ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་ཆེན་པོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་གདམས་པ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་འདི། ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་བསྟན་ཏོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་ཁྱོད་འདི་ལྟར་མ་འོངས་པའི་དུས་ན། བསྐལ་པ་དཔག་ཡས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་མང་པོའི་དམ་པའི་ཆོས་བཟུང་ཞིང་། མཆོད་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བྱས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་འདི་དག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ་སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་པད་མའི་འོད་ཅེས་

“Without doubt I shall become a tathāgata
And the world and its devas will come before me.
Through words with an implied meaning, many bodhisattvas
Have been inspired toward the enlightenment of buddhahood.” {22}

In response to these words from Brother Śāriputra, the Bhagavān said to him, “Śāriputra, before the world and its devas, with its Māra and Brahmā, its mendicants and brahmins, I declare to you, and reveal to you, Śāriputra, in the presence of twenty hundred thousand quintillion buddhas, that I have ripened¹⁷⁶ you for complete enlightenment.

“Śāriputra, you have been my follower for a long time.¹⁷⁷ Śāriputra, it is through the bodhisattva instructions and the great secret of the bodhisattvas that you have appeared here within my teaching.

“Śāriputra, you do not remember your past conduct, prayers, bodhisattva instructions, and great bodhisattva secret, formed through your firm bodhisattva resolve. You have thus thought, ‘I have attained nirvāṇa.’

“Śāriputra, I wish to make you remember and understand your past conduct, prayers, and wisdom. So I will teach to the śrāvakas this great, extensive sūtra, the Dharma teaching of The White Lotus of the Good Dharma, which is an instruction for bodhisattvas, and is possessed by all the buddhas.

“Śāriputra, in this way in the future, during countless, innumerable, incalculable eons, you will be the holder of the Dharma of many hundred thousand quintillions of tathāgatas, make all kinds of offerings to them, and perfectly complete these practices of the bodhisattva, and then you will appear in the world as the tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened buddha, the one with perfect wisdom and conduct, the sugata, the knower of the world, the unsurpassable guide who tames beings, the teacher of gods and humans, the buddha, the bhagavān named Padmaprabha.

“Śāriputra, at that time, the bhagavān tathāgata Padmaprabha will have a realm named Virajā,

3.6

བྱ་བར་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་དེའི་ཚེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་པད་མའི་འོད་དེའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྡུལ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། མཉམ་པ་ཉམས་དགའ་བ་བཟང་བ་སྡུག་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་འབྱོར་པ་རྒྱས་པ་བདེ་བ་ལོ་ལེགས་པ་མི་དང་ལྷ་མང་པོས་རབ་ཏུ་གང་བ། གཞི་བཻ་དཱུརྱ་ལ་གསེར་གྱི་སྐུད་པས་མིག་མངས་རིས་སུ་བྲིས་པ། མིག་མངས་རིས་དེ་ཀུན་ཏུ་རིན་པོ་ཆེའི་ཤིང་སྐྱེས་ཏེ། རྟག་པར་རྒྱུན་དུ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་པད་མའི་འོད་དེ་ཡང་ཐེག་པ་གསུམ་ལས་བརྩམས་ནས་ཆོས་སྟོན་ཏེ། གཞན་ཡང་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་བསྐལ་པའི་སྙིགས་མ་ལ་མི་འབྱུང་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་ཆོས་སྟེན་པར་འགྱུར་རོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་བསྐལ་པ་དེའི་མིང་ཡང་རིན་པོ་ཆེ་ཆེན་པོས་བརྒྱན་པ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། ཅིའི་ཕྱིར་བསྐལ་པ་དེ་རིན་པོ་ཆེ་ཆེན་པོས་བརྒྱན་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཤཱ་རིའི་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྡུལ་མེད་པ་དེར། དེ་དག་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བགྲང་དུ་མེད་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བགྲང་བ་ལས་འདས་པ་མང་པོ་འབྱུང་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བགྲང་བ་ནི་མ་གཏོགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྐལ་པ་དེ་རིན་པོ་ཆེ་ཆེན་པོས་བརྒྱན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལྟར་ཡང་དེའི་ཚེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེ་ན་ཕལ་ཆེར་རིན་པོ་ཆེའི་པད་མའི་སྟེང་ནས་གོམ་པ་འདོར་ཞིང་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འབྱུང་བ་དེ་དག་ནི་ལས་དང་པོ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡུན་རིང་པོ་ནས་སྤྱད་པ། ལོ་བརྒྱ་སྟོང་མང་པོར་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཡོངས་སུ་བསྟོད་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་བརྩོན་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པ་ལས་སྐྱེས་པ། ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པ། མཉེན་པ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། ཤཱ་རིའི་བུ་ཕལ་ཆེར་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་

which will be level, delightful, good, beautiful, pure, prosperous, wealthy, peaceful, with an abundance of food,¹⁷⁸ and filled with many humans and maruts. The ground will be beryl, divided eightfold like a checkerboard by golden cords,¹⁷⁹ and within each square there will be jewel trees, which will always be adorned by flowers and fruits made of the seven precious materials.

“Śāriputra, the tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened buddha Padmaprabha will teach the Dharma beginning with the three yānas. Moreover, Śāriputra, although that tathāgata will not appear during an eon of degeneration, he will nevertheless teach the Dharma in accordance with his previous prayers.

“Śāriputra, the name of that eon will be Adorned by Great Jewels. Śāriputra, why do you think that eon will be called Adorned by Great Jewels? Śāriputra, in that realm the bodhisattvas will be called great jewels (mahāratna), and at that time, in that era, in the realm Virajā there will appear so many bodhisattvas that they will be countless, incalculable, innumerable; only a tathāgata will be able to count them. That is why that eon will be called Adorned by Great Jewels.

“Śāriputra, at that time the bodhisattvas¹⁸⁰ in that buddha realm will be stepping upon jewel lotuses when they walk. Those bodhisattvas will not be novices, but will have practiced the roots of merit for a long time, practiced celibacy with many hundreds of thousands of buddhas,¹⁸¹ been praised by the tathāgatas, been dedicated to the wisdom of buddhahood, given rise to the development of the great higher knowledges, become skilled in all the ways of the Dharma, and will be kind and mindful.

“Śāriputra, that buddha realm will be filled by that kind of bodhisattva.

3.7

ལྟ་བུས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེ་ཡོངས་སུ་གང་བར་འགྱུར་རོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལྟར་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་པད་མའི་འོད་དེའི་ཚེའི་ཚད་ནི། གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་མ་གཏོགས་པར་བར་གྱི་བསྐལ་པ་བཅུ་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་ཚེའི་ཚད་ནི་བར་གྱི་བསྐལ་པ་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་པད་མའི་འོད་དེའི་བར་གྱི་བསྐལ་པ་བཅུ་གཉིས་འདས་པ་དང་། དགེ་སློང་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་མོས་པ་རྫོགས་པ་འདི་ངའི་འོག་ཏུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ་སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་པད་མའི་ཁྱུ་མཆོག་རྣམ་པར་གནོན་པ་ཞེས་བྱ་བར་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་མོས་པ་རྫོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་ནས། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་པད་མའི་ཁྱུ་མཆོག་རྣམ་པར་གནོན་པ་དེའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡང་རྣམ་པ་དེ་འདྲ་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་པད་མའི་འོད་དེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་བར་གྱི་བསྐལ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་དམ་པའི་ཆོས་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །བར་གྱི་བསྐལ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་ཚེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །མ་འོངས་དུས་ན་ཤཱ་རིའི་བུ་ཁྱོད་ཀྱང་། །རྒྱལ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་འབྱུང་འགྱུར་ཏེ། །པད་མའི་འོད་ཅེས་བྱ་བ་ཀུན་ཏུ་སྤྱན། །སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་སྟོང་དག་རྣམ་པར་འདུལ། །སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་མང་ལ་བཀུར་སྟི་བྱས། །དེར་ནི་སྤྱོད་པ་སྟོབས་རྣམས་རབ་བསྒྲུབས་ནས། །སྟོབས་བཅུ་དག་ཀྱང་མངོན་པར་བསྐྱེད་བྱས་ཏེ། །བྱང་ཆུབ་དམ་པ་མཆོག་ཀྱང་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཚད་མེད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བསྐལ་པ་ན། །དེ་ཚེ་བསྐལ་པ་རིན་ཆེན་མང་པོ་འབྱུང་། །འཇིག་རྟེན་མིང་ཡང་དེ་ཚེ་རྡུལ་མེད་པ། །རྐང་གཉིས་གཙོ་བོའི་ཞིང་

“Śāriputra, the lifespan of Tathāgata Padmaprabha will be twelve intermediate eons, not counting his youth. The lifespan of the beings there will be eight intermediate eons.

“Śāriputra, when those twelve intermediate eons have passed, Tathāgata Padmaprabha will say, ‘Bhikṣus, this bodhisattva mahāsattva named Dhṛtiparipūrṇa will be next to attain the highest, complete enlightenment of buddhahood and will appear in the world as the tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened buddha, the one with perfect wisdom and conduct, the sugata, the knower of the world, the unsurpassable guide who tames beings, the teacher of gods and humans, the buddha, the bhagavān named Padma­vṛṣabha­vikrāmin.’ After he gives to the bodhisattva mahāsattva Dhṛtiparipūrṇa the prophecy of his highest, complete enlightenment, he will then pass into nirvāṇa.

“Śāriputra, the buddha realm of Tathāgata Padma­vṛṣabha­vikrāmin will have the same appearance as that of Padmaprabha.

“Śāriputra, after Tathāgata Padmaprabha passes into nirvāṇa the Dharma will remain for thirty-two intermediate eons, and then the outer form of the Dharma will remain for another thirty-two intermediate eons.”

Thereupon the Bhagavān spoke these verses:

“In a future time you, Śārisuta,
Will become a jina, a tathāgata,
The all-seeing Padmaprabha,
Who will guide ten billion beings. {23}

“You will honor many millions of buddhas,
You will accomplish powerful conduct,
You will develop the ten strengths,
And you will reach the supreme, highest enlightenment. {24}

“After countless, incalculable eons
There will be the eon Many Jewels.
There will be a world named Virajā
That will be the pure realm of that supreme human. {25}

“The ground will be covered with beryl

3.8

ནི་རྣམ་པར་དག །བཻ་དཱུརྱ་ཡིས་དེ་བཞིན་ས་གཞི་གཡོགས། །གསེར་གྱི་སྐུད་པས་སོ་སོར་རབ་ཏུ་བརྒྱན། །མེ་ཏོག་འབྲས་བུས་བརྒྱན་ཞིང་བལྟ་སྡུག་པའི། །རིན་ཆེན་ཤིང་ལྗོན་བརྒྱ་དང་རབ་ཏུ་ལྡན། །དྲན་ལྡན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ན་མང་། །སྤྱོད་པ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་ལ་རབ་མཁས་ཤིང་། །གང་གིས་སངས་རྒྱས་བརྒྱ་ལས་སྤྱོད་བསླབས་པ། །དེ་དག་སངས་རྒྱས་ཞིང་དེར་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །རྒྱལ་བ་དེ་ཡི་ཐ་མའི་དུས་ཀྱི་ཚེ། །གཞོན་ནུའི་ས་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་གྱུར་ནས། །འདོད་པ་རྣམ་པར་སྤངས་ནས་མངོན་འབྱུང་སྟེ། །བྱང་ཆུབ་དམ་པ་མཆོག་ཀྱང་ཐོབ་པར་འགྱུར། །དེ་ན་རྒྱལ་བ་དེའི་ཚེ་ཚད་ནི། །བར་གྱི་བསྐལ་པ་བཅུ་གཉིས་ཚང་བར་འགྱུར། །དེ་ན་མི་དེ་དག་གི་ཚེ་ཚད་ནི། །བར་གྱི་བསྐལ་པ་བརྒྱད་དུ་ཐུབ་པར་འགྱུར། །རྒྱལ་བ་དེ་ནི་མྱ་ངན་འདས་ནས་ཀྱང་། །བར་གྱི་བསྐལ་པ་སུམ་ཅུ་གཉིས་ཚང་བར། །ལྷར་བཅས་འཇིག་རྟེན་རྣམས་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཡི་ཚེ་ན་དམ་པའི་ཆོས་གནས་སོ། །དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་དེ་ཡི་གཟུགས་བརྙན་ཡང་། །བར་གྱི་བསྐལ་པ་སུམ་ཅུ་གཉིས་སུ་གནས། །སྐྱོབ་པ་དེ་ཡི་སྐུ་གདུང་རྒྱས་འགྱུར་ཏེ། །ལྷ་དང་མི་ཡིས་རྟག་ཏུ་རིམ་གྲོ་བྱས། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དེ་ལྟར་འབྱུང་འགྱུར་གྱིས། །ཤཱ་རིའི་བུ་ཁྱོད་རབ་ཏུ་དགའ་བར་གྱིས། །ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་རྐང་གཉིས་གཙོ་བོ་སྟེ། །དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་ཁྱོད་ཉིད་ཡིན། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་དང་དགེ་བསྙེན་དང་དགེ་བསྙེན་མ་འཁོར་བཞི་པོ་དེ་དག་དང་ལྷ་དང་ཀླུ་དང་གནོད་སྦྱིན་དང་དྲི་ཟ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དང་ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་མིའམ་ཅི་དང་ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་དང་མི་དང་མི་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་པ་འདི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་མངོན་སུམ་དུ་ཐོས་ནས། ཚིམ་ཞིང་མགུ་ལ་ཡི་རངས་ཏེ་རབ་ཏུ་དགའ་ནས། དགའ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེས་ཏེ། རང་རང་གི་གོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་ལ་གསོལ་ཏོ། །ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་དང་མི་མཇེད་ཀྱི་བདག་པོ་ཚངས་པ་དང་ལྷའི་བུ་གཞན་བྱེ་བ་བརྒྱ་སྟོང་དག་གིས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ལྷའི་ན་བཟའ་དག་གསོལ། ལྷའི་མེ་ཏོག་མན་དཱ་ར་དང་མན་དཱ་ར་ཆེན་

And it will be adorned by cords of gold.
Present there will be hundreds of trees made of jewels
That are beautiful and adorned by flowers and fruits. {26}

“There will be many mindful bodhisattvas there
Who are skilled in the accomplishment of perfect conduct.
Those who will be born into that realm
Will have trained in conduct with hundreds of buddhas. {27}

“That jina in his final lifetime,
When he has passed beyond the time of his youth,
Will forsake desires, leave the worldly life,
And will attain the highest, complete enlightenment. {28}

“The lifespan of that jina
Will be the same as twelve intermediate eons.
The lifespan of humans in that world
Will be eight intermediate eons. {29}

“When that jina has passed into nirvāṇa
The Dharma will remain during the time
Of thirty-two intermediate eons in their entirety
In order to benefit the world and its devas. {30}

“The Dharma will cease but its outer form
Will remain for a futher thirty-two intermediate eons.
The relics of that protector’s body will multiply
And the humans and maruts will continually honor them. {31}

“That you will thus become a bhagavān,
Śārisuta, you should be delighted.
That is what you will become:
An unsurpassable supreme human.” {32}

Then the fourfold assembly of bhikṣus, bhikṣuṇīs, upāsakas, and upāsikās, as well as devas, nāgas, yakṣas, gandharvas, asuras, garuḍas, kinnaras, mahoragas, humans, and nonhumans, having heard directly from the Bhagavān this prophecy of Brother Śāriputra’s highest, complete enlightenment, were contented, delighted, elated, and joyful. With happiness and gladness they presented the Bhagavān’s body with their own clothing. Śakra, the lord of devas, and Brahmā, the lord of Sahā, and another trillion devas also presented the Bhagavān’s body with divine clothing. They scattered divine coral tree and great coral tree flowers.

3.9

པོ་དག་ཀྱང་མངོན་པར་གཏོར། སྟེང་གི་བར་སྣང་ལ་ལྷའི་གོས་དག་ཀྱང་བསྐོན། ལྷའི་སིལ་སྙན་བརྒྱ་སྟོང་དང་རྔ་དག་ཀྱང་སྟེང་གི་བར་སྣང་ལ་བརྡུངས་ཏེ། མེ་ཏོག་གི་ཆར་ཆེན་པོ་ཡང་མངོན་པར་ཕབ་ནས། ཚིག་འདི་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔོན་ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་དྲང་སྲོང་ལྷུང་བ་རི་དགས་ཀྱི་ནགས་སུ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ཏེ། དེང་འདིར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ཏོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། ལྷའི་བུ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་ཚེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་གསོལ་ཏོ། །བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་འཇིག་རྟེན་ན། །མཚུངས་མེད་གང་དག་དཔའ་ཆེན་གྱིས། །ཕུང་པོའི་སྐྱེ་འཇིག་སྟོན་པ་ཡི། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རབ་བསྐོར་ཏེ། །དེ་ནི་ཐོག་མར་རབ་ཏུ་བསྐོར། །འདྲེན་པས་འདི་དང་ལན་གཉིས་ཏེ། །ཡིད་ཆེས་དཀའ་བ་གང་ལགས་ཏེ། །རྣམ་འདྲེན་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་བཤད་དོ། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོའི་སྤྱན་སྔར་ནི། །བདག་ཅག་ཆོས་མང་ཐོས་ན་ཡང་། །འདི་འདྲ་བ་ཡི་ཆོས་འདི་ནི། །སྔོན་ཆད་ནམ་ཡང་མ་ཐོས་སོ། །དྲང་སྲོང་ཆེན་པོའི་ལྡེམ་ངག་ལ། །དཔའ་བོ་བདག་ཅག་རྗེས་ཡི་རང་། །ཇི་ལྟ་འཇིགས་མེད་ཤཱ་རིའི་བུ། །འཕགས་པ་འདི་ལ་ལུང་བསྟན་བཞིན། །དེ་འདྲ་བདག་ཅག་འཇིག་རྟེན་དུ། །བླ་མེད་སངས་རྒྱས་གྲུབ་གྱུར་ནས། །དགོངས་ཏེ་བཤད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །བྱང་ཆུབ་བླ་མེད་སྟོན་པར་ཤོག །འཇིག་རྟེན་འདི་དང་གཞན་དག་ཏུ། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མཉེས་བགྱིས་ཏེ། །བདག་ཅག་དགེ་བ་ཅི་བགྱིས་པ། །བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡང་སྨོན་པར་ཤོག །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་མངོན་སུམ་དུ་ཐོས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཐེ་ཚོམ་མ་མཆིས་པར་གྱུར། སོམ་ཉི་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་དག་དབང་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་སྟོང་ཉིས་བརྒྱ་པོ་སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སློབ་པའི་ས་ལ་བཀོད་དེ། དགེ་སློང་དག་གང་འདི་སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་ན་བ་དང་འཆི་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བ། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐར་ཐུག་པ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཡང་དག་པར་གཞོལ་བ་དེ་ནི།

They waved¹⁸² divine cloths in the sky above him. They played a hundred thousand divine musical instruments and beat drums in the sky. A great rain of flowers fell and they proclaimed, “The Bhagavān previously turned the wheel of Dharma in the Ṛṣipatana deer forest¹⁸³ in the land of Vārāṇasī, and on this day the Bhagavān has turned the highest Dharma wheel.”

At that time those devas recited these verses:

“Unequaled individual, great hero,
In the land of Vārāṇasī
You turned the Dharma wheel
Of the arising and cessation of the skandhas. {33}

“There took place the first turning
And here, Guide, this is the second.
You have taught today, Leader,
That which is difficult to believe. {34}

“We have heard many dharmas
In the presence of the world’s lord,
But we have never before
Heard a dharma of this kind. {35}

“Great hero, we are overjoyed by
The great rishi’s words with implied meaning.
Just as in the prophecy
To the fearless Ārya¹⁸⁴ Śāriputra, {36}

“May we also in that way become
Unsurpassable buddhas in the world,
And through words with implied meaning
Teach buddhahood’s highest enlightenment. {37}

“Whatever good we do
In this or in other worlds,
And through pleasing the Buddha,
May we aspire for enlightenment.” {38}

Then Brother Śāriputra said to the Bhagavān, “Bhagavān, I have directly heard from the Bhagavān the prophecy of my attaining the highest, complete enlightenment. Bhagavān, I have no doubt. I am free of uncertainty.

“Bhagavān, these one thousand two hundred who have gained self-control were previously established as students by the Bhagavān, and were instructed thus, were taught thus: ‘Bhikṣus, the ultimate conclusion of the discipline of the Dharma is the transcendence of birth, aging, sickness, and death,¹⁸⁵ the goal of nirvāṇa, being absorbed in nirvāṇa.’

3.10

ངའི་ཆོས་འདུལ་བའི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་སྐད་གཏམས་ཤིང་དེ་སྐད་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་འདི་དག་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པའི་དགེ་སློང་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་འབྱུང་བར་ལྟ་བ་དང་འཇིག་པར་ལྟ་བའི་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཉིས་སྟོང་པོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ས་ལ་གནས་སོ་སྙམ་བགྱིད་དེ། འདི་དག་སྔོན་མ་ཐོས་པའི་ཆོས་འདི་ལྟ་བུ་འདི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་ཐོས་ནས། ཐེ་ཚོམ་འཚལ་བར་གྱུར་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་ནས་འཁོར་བཞི་པོ་འདི་དག་ཐེ་ཚོམ་མ་མཆིས། སོམ་ཉི་མ་མཆིས་པར་གནས་པར་འགྱུར་བར། དགེ་སློང་འདི་དག་གི་དོགས་པ་བསལ་བའི་སླད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བཀའ་སྩལ་དུ་གསོལ། །དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་སེམས་ཅན་མོས་པ་ཐ་དད་པ་དང་། བསམ་པ་དང་ཁམས་ཐ་དད་པ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་མཁྱེན་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འདི་ལྟར་སྣ་ཚོགས་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་དང་། རྒྱུ་དང་གཞི་དང་དཔེ་དང་དམིགས་པ་དང་ངེས་པའི་ཚིག་དང་ཐབས་མཁས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདི་ལས་བརྩམས་ཏེ། ཆོས་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་འདི་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པར་འཛུད་དོ་ཞེས་ངས་ཁྱོད་ལ་བསྟན་ཟིན་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཤཱ་རིའི་བུ་འོན་ཀྱང་དོན་དེ་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ལ་དཔེ་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུ་མཁས་པ་ལ་ལ་ནི་སྨྲས་པའི་དོན་དཔེས་ཤེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་གྲོང་ངམ་གྲོང་ཁྱེར་རམ་གྲོང་རྡལ་ལམ་ལྗོངས་སམ་ཡུལ་འཁོར་རམ། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་ལ་ལ་ཞིག་ན་ཁྱིམ་བདག་རྒན་པོ་འཁོགས་པ་གཏུགས་པ་དུས་ཡོལ་བ་དགོག་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཕྱུག་པ་ནོར་ཆེ་བ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་ཞིག་འདུག་ལ། དེའི་ཁང་པ་ཡང་མཐོ་ཞིང་ཡངས་ལ་བརྩིགས་ནས་རིང་དུ་ལོན་པ་འགྲུམས་པ། སྲོག་ཆགས་བརྒྱ་ཕྲག་གཅིག་གམ་གཉིས་སམ་གསུམ་མམ་བཞི་འམ་ལྔའི་གནས་སྒོ་གཅིག་པ་ཞིག་ཡོད་དེ། རྩྭས་གཡོགས་

Bhagavān, these bhikṣus, both those training and trained, have renounced the view of self, the view of production, the view of destruction, and all views. All of these two thousand¹⁸⁶ śrāvakas of the Bhagavān think, ‘I reside on the level of nirvāṇa.’

“Having heard from the Bhagavān this kind of Dharma, which they have never heard before, they are puzzled. Bhagavān, so that the fourfold assembly will be without doubt, and without uncertainty, and so that these bhikṣus will have their worries dispelled, I beseech the Bhagavān to teach them well.”

The Bhagavān said to Brother Śāriputra, “Śāriputra, knowing the different aspirations and different thoughts and natures of beings, a tathāgata, arhat, perfectly enlightened buddha teaches the Dharma through various accomplishments, causes, reasons, parables, supports, definitions, and skillful methods in this way. Commencing with the highest, complete enlightenment, through all the teaching of the Dharma he inspires them to enter into this very Bodhisattva­yāna. Have I not already taught you this earlier?

“However, Śāriputra, in order to teach that meaning extensively I shall teach you parables. Why is that? Some wise individuals will understand through parables the meaning of what has been said.

“As a parable, Śāriputra, in a village, a town, a market town, a district, a region, a country, or a capital, there was a householder who was old, an elder, advanced in years, aged, and was rich, wealthy, and had many possessions. His home was tall and extensive. It had been built a long time ago and had deteriorated. A hundred, two hundred, three, four, or five hundred people lived in it. It had only one entranceway. It was roofed with hay. Its terrace was crumbling.

3.11

པ་ཁྱམས་རྣམས་ཀྱང་འགྲུམས་པ་ཀ་བའི་རྩ་བ་རུལ་བ། རྩིག་པ་དང་སྒོའི་སྐྱང་ནུལ་གོགས་པར་གྱུར་པའི་ཁང་པ་དེ་ལ་གློ་བུར་དུ་མེའི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ངོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་ནས་རབ་ཏུ་འབར་བར་གྱུར་ལ། སྐྱེས་བུ་དེ་ལ་ཡང་ཁྱེའུ་ལྔ་འམ་བཅུ་འམ་ཉི་ཤུ་འམ་མང་ཞིག་ཡོད་དེ། སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་ཁང་པ་དེ་ནས་བྱུང་བར་གྱུར་ལ། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ནས་སྐྱེས་བུ་དེས། བདག་གི་ཁང་པ་ལ་མེའི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ཀུན་ནས་འབར་བ་མཐོང་སྟེ། སྔངས་སྐྲག་ནས་སེམས་མི་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་བདག་ནི་མེའི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འདིས་མ་རེག་མ་ཚིག་ཅིང་བདེ་བར་མྱུར་དུ་ཁྱིམ་འབར་བ་འདིའི་སྒོར་བྱུང་སྟེ་འགྲོ་ནུས་མོད་ཀྱི། བདག་གི་བུ་བྱིས་པ་གཞོན་ནུ་འདི་དག་ཁྱིམ་འབར་བ་འདི་ན་རྩེད་མོ་དག་གིས་རྩེ་དགའ་ཞིང་དགའ་མགུར་སྤྱོད་དེ། ཁྱིམ་འདི་ཚིག་པར་མ་ཚོར་མི་ཤེས་མ་རིག་མ་རྟོགས་ནས་འདི་ལྟར་མེའི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོས་ཤིན་ཏུ་གདུངས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོས་རེག་ཀྱང་མི་དགར་མི་བྱེད་དེ། སྡུག་བསྔལ་དུ་ཡང་ཡིད་ལ་མི་འཛིན། ཕྱིར་འབྱུང་བར་ཡང་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མི་སྐྱེད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་སྐྱེས་བུ་དེ་ཡང་སྟོབས་དང་ལྡན་ཞིང་ལག་སྟོབས་ཆེ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་འདི་ལྟར་བདག་སྟོབས་དང་ལྡན་ཞིང་ལག་སྟོབས་ཡོད་ན། བདག་གིས་ཁྱེའུ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ལ། པང་པར་བླངས་ཏེ་ཁྱེར་ལ་ཁྱིམ་འདི་ནས་བྱུང་ངོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་དང་། དེས་ཀྱང་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ། ཁང་པ་འདི་སྒོ་གཅིག་པུ་ཡོད་ལ། སྒོ་དེ་ཡང་དོག་གཞོན་ནུ་འདི་དག་ནི་གཡོ་ཞིང་རྒོད་དེ་བྱིས་པར་གྱུར་པས། འཐེན་པར་འགྱུར་དུ་འོང་སྟེ། དེ་དག་མེའི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འདིས་ཚུལ་མ་ཡིན་པར་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་གྱིས། འདི་དག་ལ་སྦྲན་ཏོ་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་བསམས་ནས། གཞོན་ནུ་དེ་དག་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་འདི་ལ་མེའི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འབར་ཏེ། འདིར་ཐམས་ཅད་མེའི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འདིས་ཚིག་ནས། ཚུལ་མ་ཡིན་པར་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་དུ་འོང་གིས། གཞོན་ནུ་ཁྱེད་ཚུར་ཤོག །ཕྱིར་བྱུང་ཞེས་བྱས་པ་དང་། དེ་ལྟར་ཕན་པར་འདོད་པའི་སྐྱེས་བུ་དེས་དེ་སྐད་དུ་བསྒོ་བ། གཞོན་ནུ་དེ་དག་གིས་མེ་འབར་བ་འདི་ལྟ་གོ་ཅི་ཞིག་ཅེས་མི་ཤེས་ནས་མི་དགར་མི་བྱེད། མི་འཇིགས་མི་སྐྲག །འཇིགས་པར་མ་གྱུར་ཏེ་མི་སེམས་ཕྱིར་འབྱུང་དུ་

The bases of its pillars were rotten. The walls and doors were disintegrating. A great fire started suddenly throughout the house from all sides. The man had many sons—five, ten, or twenty—and the man came out from the house. Śāriputra, the man then saw the great fire burning everywhere throughout his house. He was frightened and dismayed. He thought, ‘I have not been touched, I have not been burned by this great fire. I was able to quickly escape from the burning house through the door. But my sons, who are young, who are children, are engaged in enjoying themselves playing games inside the burning house. They are not aware that the house is burning, they have not understood it, do not know it, have not realized it, and so they will be burned in this great fire, and will experience great suffering. But they are not dismayed at the thought of being touched by that great fire, they do not think of that suffering, and do not think of escaping from the house.’

“Śāriputra, the man was very strong and had very strong arms. He thought, ‘I am strong and I have strong arms. I shall gather all the children together and carry them on my hips out from the house.’ Then he thought, ‘The house has only one door and that door is narrow. These young ones don’t stay still, are always running around, so I won’t be able to bring them out, and there will be the disaster of their agony in the great fire. So I should call out to them.’

“Then he called out to the children, ‘There is a massive fire burning the house! Everything inside is going to be burned in this great fire! You will suffer disastrously! Children, come here! Come out!’

“The man gave that command wishing to help them, but the children, not knowing what ‘burning’ meant were not dismayed, not frightened, and not terrified.

3.12

མི་བཏུབ་ཅིང་མ་རིག་མི་ཤེས་ཏེ། གཞན་དུ་ན་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་འཕྱན་ཞིང་ཕྱི་ཕྱིར་རྒྱུག་སྟེ་ཕ་དེ་ལ་ལྟའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་དག་འདི་ལྟར་བྱིས་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་ཡང་སྐྱེས་བུ་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཁྱིམ་འདི་ལ་མེའི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འབར་ཏེ། འདིར་བདག་དང་གཞོན་ནུ་འདི་དག་ཚུལ་མ་ཡིན་པར་མེའི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འདིས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་དུ་འོང་གིས། འདི་ལྟར་བདག་གིས་ཐབས་མཁས་པས་གཞོན་ནུ་འདི་དག་ཁྱིམ་འདི་ནས་གདོན་ཏོ་སྙམ་ནས། སྐྱེས་བུ་དེས་གཞོན་ནུ་དེ་དག་གི་བསམ་པ་ཤེས། མོས་པ་རིག་པར་གྱུར་ཏེ། གཞོན་ནུ་དེ་དག་གི་བརྩེན་པ་ནི་དུ་མ་སྟེ། རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་ཡང་དུ་མ་ཞིག་ཡིན་ལ། དགའ་བར་འགྱུར་བ་ལ་འདོད་པ་དང་མཛེས་པ་དང་སྡུག་པ་དང་ཡིད་དུ་འོང་བ་རྣམ་པ་དུ་མ་ཡིན་ན་དེ་དག་ཀྱང་དཀོན་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་ནས་སྐྱེས་བུ་དེས་གཞོན་ནུ་དེ་དག་གི་བསམ་པ་ཤེས་པས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་ཏེ། གཞོན་ནུ་དག་ཁྱེད་ཀྱི་རྩེད་མོར་བྱ་བ་དགའ་བར་འགྱུར་བ། ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བ། གང་མ་རྙེད་པའི་ཕྱིར་མི་དགའ་བར་གྱུར་པ་དེ་དག་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་རྣམ་པ་མང་པོ་དེ་འདི་ལྟ་སྟེ། གླང་གི་ཤིང་རྟ་དང་། རའི་ཤིང་རྟ་དང་། རི་དགས་ཀྱི་ཤིང་རྟ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བསམས་པ། མཛེས་པ་དང་སྡུག་པ་དང་ཡིད་དུ་འོང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཁྱེད་རྩེར་གཞུག་པའི་ཕྱིར། ངས་ཁང་པའི་ཕྱི་སྒོར་བཀོད་ཀྱིས་ཁང་པ་འདི་ནས་ཁྱེད་ཕྱིར་བྱུང་ལ་རྒྱུགས་ཏེ་ཤོག་ཤིག་དང་། ངས་ཁྱེད་ཅག་སུ་ཅི་འདོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྦྱིན་གྱིས། དེ་དག་གིས་ཕྱིར་མྱུར་དུ་རྒྱུགས་ཏེ་ཤོག་ཤིག་ཅེས་བྱས་པ་དང་། གཞོན་ནུ་དེ་དག་འདོད་པ་དང་། མཛེས་པ་དང་སྡུག་པ་དང་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཇི་ལྟ་བུར་འདོད་པ་དང་ཇི་ལྟ་བུར་བསམས་པ་རྣམས་ཀྱི་མིང་ཐོས་ནས་འབར་བར་གྱུར་པའི་ཁང་པ་ད་ནས་རྩེད་མོར་བྱ་བ་དང་། དགའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མྱུར་བ་ཁོ་ནར་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ནས། མཐུ་དང་ལྡན་པའི་བང་གིས་གཅིག་ལ་གཅིག་སྡོད་པ་མེད་པར་སུ་སྔ་དེ་བས་ཀྱང་། སུ་སྔ་ཞེས་ལུས་གཅིག་ལ་གཅིག་བསྔོས་ཤིང་རྒྱུགས་ཏེ། ཁྱིམ་འབར་བ་དེ་ནས་མྱུར་དུ་ཕྱིར་འཐོན་ཏོ། །དེ་ནས་སྐྱེས་བུ་དེས་བྱིས་པ་དེ་དག་བདེ་ཞིང་ལེགས་པར་འཐོན་པ་མཐོང་ནས། འཇིགས་པ་མེད་པར་གྱུར་པར་རིག་སྟེ། གྲོང་གི་དཔོང་ས་བླ་གབ་མེད་པར་འདུག་

They did not think about it and did not come out, but ran and scampered around here and there, repeatedly looking out at their father. Why was that? They were like that because they were children.

“Then the man thought, ‘A great fire is burning this house. My children and I are going to be afflicted disastrously by this great fire. But if I use a skillful method I will be able to bring the children out of the house.’

“The man knew what his children thought. He understood that they would wish for many different kinds of amusements, and many different kinds of things: a variety of delightful, desirable, pleasing, beautiful, and charming and pleasant things, which would be difficult to find.

“Then the man, knowing their thoughts, called to the children, ‘Those toys that you delight in and marvel at, and that you are unhappy not to have obtained, which have many different colors and shapes, such as an ox-drawn cart, a goat-drawn cart, and a deer-drawn cart, which you think are delightful, desirable, pleasing, beautiful, charming, and pleasant, those I have placed outside at the entrance door of the house outside so that you can play with them. So come, run outside, and I will give each of you whatever you want. So come quickly for that reason!’

“Those children, hearing that and the names of those things that they wished for, that they longed for, which they thought delightful, desirable, pleasing, beautiful, charming, and pleasant, in order to play with those things, quickly and zealously ran out from the burning house with great speed, calling out to each other, ‘Who will be first? Who will be first of all?’ And as one body they quickly came running out of the burning house.

“Then the man saw that they had come out safe and well, and were no longer in danger. Then they came to the village square, in the open air. He was delighted and joyful. He was free of sorrow, untroubled¹⁸⁷ and unafraid.

3.13

ནས་དགའ་བ་དང་རངས་པ་སྐྱེས་ཏེ། མྱ་ངན་མེད་ཅིང་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་ནས། འཇིགས་པ་མེད་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་ནས་བྱིས་པ་དེ་དག་ཕ་དེ་ག་ལ་འདུག་པ་དེར་དོང་ནས་ཕྱིན་པ་དང་། འདི་སྐད་དུ་ཡབ་རྩེད་མོར་བགྱི་བ་རྣམ་པ་མང་པོ་དགའ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། གླང་གི་ཤིང་རྟ་དང་རའི་ཤིང་རྟ་དང་། རི་དགས་ཀྱི་ཤིང་རྟ་བདག་ཅག་ལ་སྩལ་དུ་གསོལ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ནས་སྐྱེས་བུ་དེས་བདག་གི་བུ་རྣམས་ལ་རླུང་ལྟར་མགྱོགས་ཤིང་མཐུ་དང་ལྡན་པའི་གླང་གི་ཤིང་རྟ་བྱིན་ཏེ། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ལས་བྱས་པ། ལོགས་དང་ལྡན་པ། དྲིལ་བུ་གཡེར་ཁའི་དྲ་བ་རབ་ཏུ་སྤྱངས་པ། མཐོ་ཞིང་བརྟན་པ། རིན་པོ་ཆེ་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པ། རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བས་མཛེས་པར་བྱས་པ། མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བས་བརྒྱན་པ། ཤིང་བལ་གྱི་སྟན་བཏིང་བ་རས་བཅོས་བུ་དང་དར་གྱིས་གཡོགས་པ། རྒྱབ་རྟེན་དམར་པོ་གཉིས་སུ་གཞག་པ། གླང་དཀར་པོ་ཐལ་ཀར་ཤིན་ཏུ་མགྱོགས་པ་དག་དང་བཅས་ནས། བ་དན་དང་ལྡན་པ་སྐྱེས་བུ་མང་པོས་བཟུང་བ། གླང་སྟོབས་དང་ལྡན་ཞིང་རླུང་བཞིན་དུ་མགྱོགས་པ། ཁ་དོག་འཐུན་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་གླང་གི་ཤིང་རྟ་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་རེ་རེ་བྱིན་ནོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་དེ་དེ་ལྟར་ཕྱུག་ལ་ནོར་ཆེ་བ། བང་མཛོད་མང་བས་དེས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གིས་བྱིས་པ་འདི་རྣམས་ལ་བཞོན་པ་ངན་པ་བྱིན་ཏེ། བདག་ལ་ཅི་ཞིག་བྱ་སྙམ་མོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཞོན་ནུ་འདི་དག་ཀུན་ཀྱང་བདག་ཉིད་ཀྱི་བུ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདག་ལ་སྡུག་ཅིང་ཡིད་དུ་འོང་ལ་བདག་ལ་ཡང་བཞོན་པ་ཆེན་པོ་འདི་ལྟ་བུ་དག་ཡོད་ན། བདག་གིས་གཞོན་ནུ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ལ་སྙོམས་པར་བསམ་གྱི། མི་སྙོམས་པར་མི་བྱའོ། །བདག་ཀྱང་བང་མཛོད་མང་གིས་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་བཞོན་པ་ཆེན་པོ་འདི་འདྲ་བདག་སྦྱིན་ན། བདག་གི་བུ་རྣམས་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས་སྙམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཚེ་གཞོན་ནུ་དེ་དག་ཀྱང་བཞོན་པ་ཆེན་པོ་དེ་དག་ལ་ཞོན་ནས། ངོ་མཚར་དང་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཐོབ་པར་གྱུར་ན་ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། སྐྱེས་བུ་དེས་གཞོན་ནུ་དེ་དག་ལ་འདི་ལྟར་སྔོན་དུ་བཞོན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་བསྟན་ལ། ཕྱིས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བཞོན་པ་ཆེན་པོ་བྱིན་ཏེ། བཞོན་པ་རླབས་པོ་ཆེ་བྱིན་

“Then the children went to their father and said, ‘Father, give to us the various kinds of toys for playing with, such as an ox-drawn cart, a goat-drawn cart, and a deer-drawn cart.’

“Then, Śāriputra, the man gave all his sons carts drawn by powerful oxen that were as fast as the wind. The carts were made of the seven precious materials. They had seats. They had strings of small bells attached. They were high and stable. They were adorned with marvelous, amazing jewels. They were beautified by strings of jewels. They were decorated with flower garlands. They had cotton-filled cushions covered with calico and silk, and red backrests on both sides. Yoked to them were dazzling white oxen that were swift and that were held by many men. They had banners. He gave to each of his children an ox-drawn cart that was as fast as the wind.

“Śāriputra, what was the reason for that? The man was rich, wealthy, and had many treasuries. He thought, ‘There is no reason why I should give inferior¹⁸⁸ carts to my children. Why is that? All these children are my sons. All of them are dear and precious to me. If I have such great carts, I should treat them all equally, and not unequally. I have many treasuries, so not to speak of my own sons alone, I should give all beings this kind of great cart.’ Then at that time those children, astonished and amazed, climbed onto those great carts.

“Śāriputra, what do you think? In that way, the man first promised three carts to those children, but afterward gave them all such great carts,¹⁸⁹ magnificent carts. Does that mean that the man would be a liar?”

3.14

ན་བརྫུན་དུ་སྨྲས་པར་མི་འགྱུར་རམ། ཤཱ་རིའི་བུས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་མ་ལགས་སོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པ་དེ་ལྟ་མ་ལགས་སོ། །སྐྱེས་བུ་དེས་འདི་ལྟར་ཐབས་མཁས་པས་བྱིས་པ་དེ་རྣམས་ཁྱིམ་འབར་བ་དེ་ནས་ཕྱུང་སྟེ། སྲོག་སྩལ་བའི་སླད་དུ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུས་སྐྱེས་བུ་དེ་ཤོ་བེ་མཆི་བ་མ་ལགས་སོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གི་ལུས་ཐོབ་པ་ཉིད་ཀྱིས། རྩེད་མོར་བགྱི་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐོབ་པ་ལགས་ཏེ། འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐྱེས་བུ་དེས་གཞོན་ནུ་དེ་དག་ལ་ཤིང་རྟ་གཅིག་མ་སྩལ་དུ་ལགས་ཀྱང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐྱེས་བུ་དེ་ཤོ་བེ་བར་མཆི་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐྱེས་བུ་དེས་ཐོག་མ་ནས་ཐབས་མཁས་པས་གཞོན་ནུ་དེ་དག་བདག་གིས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ལས་ཐར་བར་བགྱིའོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའི་སླད་དུ་སྟེ། རྣམ་གྲངས་འདིས་ཀྱང་སྐྱེས་བུ་དེ་ཤོ་བེ་མཆི་བ་མ་ལགས་ན། སྐྱེས་བུ་དེ་བདག་ལ་བང་མཛོད་མང་པོ་ཡང་མཆིས་ལ། བུ་ཡང་སྡུག་པར་བསམས་ནས། ལེགས་སུ་འདོད་པས་སྤུ་མདོག་འཐུན་པའི་བཞོན་པ། བཞོན་པ་ཆེན་པོ་སྩལ་བ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་འཚལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐྱེས་བུ་དེ་ཤོ་བེ་མཆི་བ་མ་ལགས་སོ། །དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །དེ་དེ་བཞིན་ཏེ་ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་བཞིན་ནོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་སེལ་བ། འཚེ་བ་དང་འཁྲུགས་པ་དང་གནོད་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་མ་རིག་པའི་མུན་པ་མུན་ནག་གི་རབ་རིབ་སྒྲིབ་པ་དང་། ཡོངས་སུ་དཀྲིས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཡོང་ཡེ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་དང་ལྡན་པ། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཕ། ཐབས་ཆེན་པོ་ལ་མཁས་པའི་ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་

“No, Bhagavān, he would not be,” answered Śāriputra. “Sugata, it is not like that. The man through employing that skillful method brought those children out from the burning house in order to save their lives. That would not be a reason for his being a liar. Why is that? Bhagavān, it was only through saving their own bodies that they could obtain all those toys, and, Bhagavān, the man did not give just one cart to his children. Therefore, Bhagavān, the man was not a liar. Why is that? Bhagavān, first the man thought, ‘Using a skillful method I shall save the children from immense suffering.’ Because of that approach, the man would not be a liar. That man had many treasuries and he thought of his children with affection, and wished to delight them. Not to speak of just giving them a great cart, he gave each one a cart with the same colors. Therefore, Bhagavān, the man would not be a liar.”

When he had said that, the Bhagavān commended Śāriputra, “Excellent, excellent, Śāriputra! It is so, Śāriputra! It is exactly as you have said! In that same way a tathāgata, arhat, perfectly enlightened buddha saves from all dangers, all violence, troubles, harm, suffering, unhappiness, the darkness of ignorance, the obscuration of the dark of blindness, and being in bondage.

“A tathāgata has wisdom, strengths, fearlessnesses, and the unique qualities of a buddha. He has great power through miraculous powers. He is a father to the world. He has reached the perfection of the supreme wisdom of skill in great methods.

3.15

པ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མི་སྐྱོ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་ཕན་པར་འདོད་པ། སྙིང་བརྩེ་བ་དང་ལྡན་པ་དེ། ཁམས་གསུམ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འབར་བ་གདུང་ཕྱམ་དང་སྟེང་གི་གཡོགས་མ་ཞིག་པའི་ཁང་པ་དང་འདྲ་བར་སེམས་ཅན་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་དང་ན་བ་དང་འཆི་བ་དང་མྱ་ངན་དང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་འཁྲུག་པ་དང་། མ་རིག་པའི་མུན་པ་མུག་ནག་གི་རབ་རིབ་སྒྲིབ་པ་དང་ཡོངས་སུ་དཀྲིས་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་ལས་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བར་བྱ་བ་དང་། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་གཟུད་པའི་ཕྱིར་འབྱུང་སྟེ། དེ་བྱུང་མ་ཐག་ཏུ་སེམས་ཅན་རྣམས་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་དང་ན་བ་དང་འཆི་བ་དང་མྱ་ངན་དང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་འཁྲུག་པས་སྲེག་པ་དང་བཙོ་བ་དང་གདུང་བ་དང་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཕྱིར་འདོད་པའི་རྒྱུའི་གཞིས་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་མང་པོ་རབ་ཏུ་མྱོང་བ་དང་། ད་ལྟར་གྱི་ཚེ་ལ་ཚོལ་བ་དང་ཡོངས་སུ་བསགས་པའི་ཕྱིར། ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་དང་གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་མང་པོ་རབ་ཏུ་མྱོང་བ་དང་། ལྷ་དང་མི་དབུལ་པོ་དང་མི་སྡུག་པ་དང་ཕྲད་པ་དང་སྡུག་པ་དང་བྲལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་མྱོང་བ་དེ་ཉིད་དུ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོར་འཁོར་ཞིང་། རྩེ་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་དེ། མི་སྐྲག་མི་དངང་དངང་བར་མི་འགྱུར། མ་རིག་མ་ཚོར་སྐྱོ་བར་མི་བྱེད་འབྱུང་བ་མི་ཚོལ་བར་ཁང་པ་འབར་བ་དང་འདྲ་བའི་ཁམས་གསུམ་དེར་མངོན་པར་དགའ་ནས། དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་རྒྱུག་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་དེ་ལྟ་བུས་གཟིར་ཀྱང་། སྡུག་བསྔལ་དུ་འདུ་ཤེས་པ་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མི་སྐྱེད་པར་གཟིགས་སོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལ་ང་ནི་སེམས་ཅན་འདི་དག་གི་ཕ་སྟེ། ངས་སེམས་ཅན་འདི་དག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འདི་ལྟ་བུ་འདི་ལས་ཡོངས་སུ་ཐར་བར་བྱ་ཞིང་ངས་གང་གི་སེམས་ཅན་འདི་དག་རྩེ་བ་དང་དགའ་བ་དང་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་དང་རྣམ་པར་རྩེ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བདེ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་ཅིང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ། སེམས་ཅན་འདི་དག་ལ་སྦྱིན་

He has great compassion. He has an untiring mind. He wishes to benefit. He is compassionate. He appears in the three realms that are like a house with a ruined upper story and roof burning with a great mass of suffering, and he liberates from desire, anger, and ignorance those beings who undergo birth, aging, illness, death, misery, wailing, suffering, unhappiness, the darkness of ignorance, the obscuration of the dark of blindness, and being in bondage, in order to bring them to the highest, complete enlightenment.

“As soon as he appears he sees the beings who are being burned, roasted, pained, and tormented by birth, aging, illness, death, misery, wailing, suffering, and unhappiness. For the sake of pleasures, with their desire as the cause and basis, they experience many forms of suffering. In this lifetime their grasping is the basis for experiencing in their next life many kinds of sufferings in the hells, as animals, and in the realm of Yama.

“The devas and humans experience the suffering of being poor, encountering what is unpleasant, and being separated from what is pleasant. While circling within a great mass of suffering, they take pleasure in amusements, are not afraid, are not terrified, and cannot be made to be terrified; they do not understand, are not aware, are not troubled, and do not wish to leave.

“They amuse themselves in the three realms, which are like a burning house, running back and forth. Even though they are afflicted by that great mass of suffering, they do not see it or identify it as suffering.

“This, Śāriputra, is how a tathāgata sees: I am the father of these beings. I will liberate these beings from this mass of suffering. I shall give to these beings the inconceivable, incalculable bliss of the wisdom of buddhahood, which they will delight in, enjoy, take pleasure in, and amuse themselves with.

3.16

པ་བྱ་བར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དེ་ལྟར་གཟིགས་སོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལ་ང་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་དང་ལྡན་ཞིང་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་སྟོབས་དང་ལྡན་ཞེས་གལ་ཏེ་ཐབས་མ་ཡིན་པས་སེམས་ཅན་འདི་དག་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་དང་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་རྣམས་ཐོབ་པར་བྱས་སུ་ཟིན་ན་སེམས་ཅན་འདི་དག་ཆོས་འདི་དག་གིས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་པོ་དག་ལ་ཤིན་ཏུ་ཆགས་པ། སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་དགའ་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཆགས་པ། སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུག་པ་ལས་མ་ཐར་བ། བསྲེག་བཙོ་གདུང་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་སྟེང་གཡོགས་དང་། གདུང་ཕྱམ་འབར་བའི་ཁྱིམ་དང་འདྲ་བའི་ཁམས་གསུམ་ནས་མ་བྱུང་བ་སྟེ། དེ་དག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཇི་ལྟར་ལོངས་སྤྱོད་པར་འགྱུར་ཞེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དེ་ལྟར་གཟིགས་སོ། །དེ་ལ་ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་ལག་སྟོབས་ཅན་དེས་ལག་སྟོབས་བཞག་སྟེ། ཐབས་མཁས་པས་གཞོན་ནུ་དེ་དག་ཁྱིམ་འབར་བ་དེ་ནས་འདོན་ཏེ་བཏོན་ནས། དེ་དག་ཕྱིས་རླབས་ཆེ་བའི་བཞོན་པ་ཆེན་པོ་བྱིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་སྟོབས་དང་། མི་འཇིགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་བཞག་སྟེ། ཐབས་མཁས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གདུང་ཕྱམ་དང་སྟེང་གཡོགས་འབར་བའི་ཁྱིམ་དང་འདྲ་བའི་ཁམས་གསུམ་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་འདོན་པའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་གསུམ་སྟོན་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་སྟེ། ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་དྲངས་ཏེ། དེ་དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཁྱེད་ཅག་ཁྱིམ་འབར་བ་དང་འདྲ་བའི་ཁམས་གསུམ་གྱི་གཟུགས་དང་། སྒྲ་དང་། དྲི་

“This, Śāriputra, is how a tathāgata sees: it is said I have the strength of wisdom, the strength of miraculous powers, but if I had no method and instructed these beings to attain a tathāgata’s wisdom, strengths, and fearlessnesses, those beings would not become liberated through those dharmas. Why is that? Those beings are attached to the five sensory pleasures, and delight in the three realms. They would not become liberated from birth, aging, illness, death, misery, wailing, suffering, unhappiness, and disturbance. They would not escape from the three realms, which are like a house with a dilapidated roof and rafters that are on fire, and in which they will be burned, roasted, pained, and tormented. So how could they enjoy the wisdom of buddhahood?

“Śāriputra, the man with strong arms did not use the strength of his arms but used a skillful method to bring his children out from the burning house, and afterward gave them magnificent great carts. In the same way, Śāriputra, a tathāgata, arhat, perfectly enlightened buddha has the wisdom, strengths, and fearlessnesses of a tathāgata, but instead of using the tathāgata’s wisdom, strengths, and fearlessnesses, through the wisdom of skill in methods he teaches three yānas in order to free beings from the three realms, which are like a dilapidated house with its roof and rafters on fire. He guides beings through the three yānas, which are the Śrāvakayāna, the Pratyeka­buddha­yāna, and the Bodhisattva­yāna.

“He says to them, ‘Do not take pleasure in the forms, sounds, smells,