The Lotus Sūtra 3.2

3.2

ལྟ་བུའི་ཆོས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་བདག་གིས་མ་ཐོས་ལ། བདག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་འདི་ལྟ་བུ་ལས་ཉམས་སོ་སྙམ་ནས་ཤིན་ཏུ་མྱ་ངན་དུ་གྱུར། ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་གདུང་བར་གྱུར་པའི་སླད་དུའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་རི་དང་རི་སུལ་དང་ནགས་ཁྲོད་དང་ཀུན་དགའ་ར་བ་དང་། ཆུ་འགྲམ་དང་ཤིང་དྲུང་དབེན་པར་གདུགས་ལ་གནས་པའི་སླད་དུ་རྟག་པར་ནམ་མཆི་བ་དེའི་ཚེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་འཇུག་པར་མཚུངས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་ཅག་ཐེག་པ་དམན་པ་བས་ངེས་པར་བཏོན་པ་སྙམ་དུ་གནས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་མང་དུ་གནས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཡང་བདག་ཅག་གིས་ནོངས་ཀྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མ་ནོངས་སོ་ཞེས་དེའི་ཚེ་བདག་དེ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། གང་འདི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་བརྩམས་ཏེ། ཡང་དག་ཕུལ་གྱི་ཆོས་བསྟན་པ་གསུང་བ་བདག་ཅག་གིས་བསྙད་ན་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཅག་ཀྱང་ཆོས་འདི་ཉིད་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མ་ཚོགས་པར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྡེམ་པོར་དགོངས་ཏེ་བཤད་པ་དེ་བདག་ཅག་གིས་མ་རྟོགས་ཏེ། རིངས་ཐབས་སུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་བསྟན་པ་ཐོག་མར་གསུངས་པ་ཉིད་ཐོས་ནས་གཟུང་ཞིང་བསྒོམས་ཏེ་བསམས་ཤིང་ཡིད་ལ་བཟུང་བས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཉིད་ལ་བདག་གིས་དེ་ལྟར་འགྱོད་པས་མང་དུ་གདུགས་མཚན་བས་པར་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་སྔོན་མ་ཐོས་པ་འདི་ལྟ་བུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་ཐོས་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེང་བདག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེང་བདག་བསིལ་བར་གྱུར་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེང་བདག་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེང་བདག་གིས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་བོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེང་བདག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྲས་ཐུ་བོ། །ཐུགས་ཀྱི་སྲས་ཞལ་ནས་སྐྱེས་པ་ཆོས་ལས་སྐྱེས་པ། ཆོས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ། ཆོས་ཀྱི་བགོ་སྐལ་ལ་སྤྱོད་པ་ཆོས་ཀྱིས་གྲུབ་པ་

“Bhagavān, whenever I went to stay alone in mountains, caves, forests, groves, river banks, or the foot of trees, and many other places for my daytime rest, I thought, ‘Everyone enters the nature of the Dharma equally, but we are being liberated by the Bhagavān through the Hīnayāna.’

“At that time I thought, ‘The fault is ours, the fault is not the Bhagavān’s.’ Why is that? If we had stayed¹⁷⁰ when the Bhagavān was teaching the excellent Dharma, commencing with the highest, complete enlightenment, then, Bhagavān, we also would have been liberated in that Dharma. Also, Bhagavān, when the bodhisattvas were not present, we did not understand the Bhagavān’s teaching that had an implied meaning. We immediately heard, retained,¹⁷¹ meditated on, contemplated, and focused upon the first Dharma teaching given by the Tathāgata. Bhagavān, I have reprimanded myself for that day and night.

“Bhagavān, I have heard from the Bhagavān this marvelous Dharma that I have never heard before. Bhagavān, today I have attained nirvāṇa. Bhagavān, today I have become calmed.¹⁷² Bhagavān, today I have attained complete nirvāṇa. Bhagavān, today I have attained arhathood. Bhagavān, today I have become the Bhagavān’s principal son, born from his heart and mouth, born from the Dharma, emanated from the Dharma, descended from the Dharma, and created from the Dharma.