The Lotus Sūtra 5.16

5.16

ལན་བཞིའི་བར་དུ་ཆོས་བསྟན་པ་མཛད་དོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་ཆོས་བསྟན་པ་ལན་རེ་རེ་ལ་ཡང་སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ལེན་པ་མེད་པར་ཟག་པ་རྣམས་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་ལོ། །དགེ་སློང་དག་དེའི་འོག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་བགྲང་བ་ལས་འདས་པ་བྱུང་ངོ་། །དགེ་སློང་དག་དེ་ནས་ཡང་དེའི་ཚེ་རྒྱལ་བུ་བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་དག་གཞོན་ནུར་གྱུར་བཞིན་དུ་དད་དེ་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དགེ་ཚུལ་ཕར་གྱུར་ཏེ། མཛངས་ཤིང་གསལ་ལ་ཡིད་རྣོ་ཞིང་མཁས་ཏེ་སངས་རྒྱས་བརྒྱ་སྟོང་མང་པོ་ལ་སྤྱད་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གཉེར་བ་སྟེ། དགེ་སློང་དག་དེ་ནས་དགེ་ཚུལ་བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མངོན་པར་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉན་ཐོས་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་མང་པོ་འདི་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པས་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ཞིང་མཐུ་ཆེ་བ་དང་དབང་ཆེ་བར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་བོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་ལགས་པས་བདག་ཅག་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བའི་སླད་དུ། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཆོས་བསྟན་དུ་གསོལ། བདག་ཅག་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྗེས་སུ་སློབ་བོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་བདག་ཅག་མཐོང་བར་འཚལ་ལོ། །བདག་ཅག་གི་དོན་འདི་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་མངོན་སུམ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁྱོད་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསམ་པ་མཁྱེན་པས། བདག་ཅག་གི་བསམ་པ་ཡང་མཁྱེན་ཏོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་ནས་དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་བུ་གཞོན་ནུ་བྱིས་པ་ཁྱེའུ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དགེ་ཚུལ་དེ་དག་མཐོང་ནས། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་དེའི་འཁོར་དུ་གྱུར་པ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པའི་ཕྱེད་སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞི་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་

and a fourth time.

“Bhikṣus, each time the Bhagavān taught the Dharma, as many beings as there are grains of sand in a hundred thousand quintillion Ganges Rivers became free of grasping, and their minds were liberated from the defilements.

“Bhikṣus, after that, his śrāvaka saṅgha became innumerable.

“Bhikṣus, at that time the sixteen young princes, having faith, together renounced home for homelessness. They all became mendicants who were wise, had clear minds,³¹¹ sharp minds,³¹² were learned, had practiced under hundreds of thousands of buddhas, and were dedicated to the highest, complete enlightenment.

“Bhikṣus, the sixteen mendicants said to the bhagavān, the tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened buddha Mahābhijñā­jñānābhi­bhū, ‘Bhagavān, these many thousands of quintillions of the Tathāgata’s śrāvakas have through the Dharma teaching of the Bhagavān accomplished great miraculous abilities, great power, and great might. Bhagavān, that being so, out of compassion give us the teachings that commence with the highest, complete enlightenment, so that we also may be students of the Tathāgata. Bhagavān, our goal is to have the visions of the Tathāgata’s wisdom; Bhagavān, this is evident to you. Bhagavān you know the thoughts of all beings, and you know our thoughts.’

“Thereupon, bhikṣus, as soon as they saw that those princes, those young boys, had become renunciants and mendicants, half the retinue of the cakravartin, numbering eighty-four hundred thousand quintillion beings, themselves all became renunciants.

“Bhikṣus, the bhagavān, the tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened buddha