Samadhirajasutra 1.15

1.15

སྐྱོ་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་ཚེ་ཟླ་འོད་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་སྔོན་བྱུང་བའི་ལེའུ་འདི་ཉིད་རྒྱས་པར་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་རྒྱ་ཆེར་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་བསྟན་ཏོ། །དྲན་པ་སྟོབས་བཅུ་བྱེ་བ་དྲུག་ཅུ་དག །སྔོན་ཚེ་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ལ་བཞུགས། །ང་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། །ཏིང་འཛིན་ཞི་བའི་མཆོག་འདི་བཤད་བྱས་ཏེ། །དེ་དག་གི་ཡང་ཐ་མ་ནི། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་འོད་བྱེད་པ། །སཱ་ལའི་དབང་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ང་ཡིས་ཡོངས་སུ་དྲིས། །ང་ཡང་རྒྱལ་རིགས་ཉིད་གྱུར་ཏེ། །རྒྱལ་པོ་ས་བདག་གཙོ་བོ་ཡིན། །ང་ཡི་བུ་ཡང་ལྔ་བརྒྱ་སྟེ། དེ་དག་ལས་ནི་མི་ཉུང་བྱུང་། །སངས་རྒྱས་དེ་ཡི་གཙུག་ལག་ཁང་། །ཙན་དན་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་དང་། །ཁ་ཅིག་རིན་ཆེན་བརྩེགས་པ་ཡི། །བྱེ་བ་སྙེད་ནི་ངས་བྱས་ཏེ། །སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དགའ་ཞིང་ཡིད་འོང་བ། །འཇིགས་པའི་བླ་མ་ཞེས་བྱ་རྒྱལ་པོར་གྱུར། །སངས་རྒྱས་ལ་ནི་མཆོད་པ་དམ་པ་དག །ལོ་སྟོང་བྱེ་བ་བཅྭ་བརྒྱད་བར་དུ་བྱས། །རྣམ་པར་འདྲེན་པ་སཱ་ལའི་དབང་པོ་རྒྱལ། །རྐང་གཉིས་གཙོ་བོ་རྒྱལ་བ་མ་སྨད་པ། །དེ་ཡི་དུས་ན་དེ་ཡི་ཚེ་ཚད་ནི། །ལོ་བྱེ་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་དྲུག་ཏུ་གྱུར། །ཉན་ཐོས་མཚུངས་པ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱད་ཅུ་སྟེ། །གསུམ་རིག་མངོན་ཤེས་དྲུག་ལྡན་དབང་པོ་ཐུལ། །ཟག་པ་ཟད་ཅིང་ཐ་མའི་ལུས་འཛིན་པ། །དེ་ཚེ་མི་མཆོག་གི་ནི་དགེ་འདུན་བྱུང་། །ལྷར་བཅས་འཇིག་རྟེན་དག་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཚེ་ཏིང་འཛིན་འདི་ནི་བདག་འདོད་པས། །རྒྱལ་བ་རྐང་གཉིས་གཙོ་བོ་དེ་དག་ལ། །མཆོད་པ་རྣམ་པ་མང་པོ་ངས་བྱས་ཏེ། རྒྱལ་བ་སཱ་ལའི་དབང་རྒྱལ་དྲུང་དུ་ཡང་། །ང་ནི་བཙུན་མོ་སྲས་བཅས་རབ་ཏུ་བྱུང་། །ལོ་ཡང་བྱེ་བ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་བཞིར་ནི། །ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ངས་ཀྱང་ཡོངས་དྲིས་ཏེ། །ཚིགས་བཅད་ཁྲག་ཁྲིག་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་དང་། །གཞན་ཡང་དཀྲིགས་ཕྲག་བྱེ་བ་བརྒྱ་རྣམས་ནི། །ཏིང་འཛིན་འདི་ཉིད་ཀྱི་ནི་ལེའུ་གཅིག་པོ། །ངས་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་དེ་ལས་བླངས། །ཏིང་འཛིན་དམ་པ་འདི་ནི་འདོད་པའི་ཕྱིར། །མགོ་དང་རྐང་ལག་ཆུང་མ་དེ་བཞིན་བུ། །རིན་ཆེན་མང་པོ་དེ་བཞིན་བཟའ་བཅའ་རྣམས། །སྔོན་ཆད་ངས་ནི་མ་བཏང་ཆུང་ཟད་མེད། །སངས་རྒྱས་དག་ནི་བྱེ་བ་ཕྲག་

Young man, that Tathāgata Śālendrarāja had a saṅgha of a thousand trillion¹⁷⁴ śrāvakas and bodhisattvas. Their lifespans were seven million, six hundred thousand¹⁷⁵ years. I served and made offerings to the Tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened Buddha Śālendrarāja for a hundred and eighty thousand million¹⁷⁶ years and I built ten million monasteries made of sandalwood and precious materials. The Tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened Buddha Śālendrarāja’s lifespan was seven hundred and sixty thousand million¹⁷⁷ years. I entered homelessness in the presence of the Tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened Buddha Śālendrarāja and for a hundred and forty thousand million¹⁷⁸ years I listened to the samādhi, the revealed equality of the nature of all phenomena. I obtained it, asked questions about it, preserved it, recited it to others, promoted it, meditated on it with an unadulterated meditation, promulgated it, and made it widely known to others.”¹⁷⁹

Then the Bhagavān said to the youth Candraprabha, “Young man, if in that way you wish for this samādhi and wish to attain quickly the highest, complete enlightenment of perfect buddhahood, then you too should dedicate yourself to making offerings to, serving, and being an attendant to all tathāgatas as I have done.

“Young man, why is that? The natural result of making offerings to, serving, and being an attendant to all tathāgatas is that it will not be difficult for the bodhisattva mahāsattvas to attain the highest, complete enlightenment of perfect buddhahood, let alone this samādhi, as their natural result.

“Young man, in that way you should never weary of making offerings to, serving, and being an attendant to all tathāgatas.”

Then the Bhagavān taught extensively, as a praise in chanted verses, this chapter on the past lives of the youth Candraprabha:

“I remember ¹⁸⁰ six hundred million of those who have the ten strengths,¹⁸¹
Dwelling on Vulture Peak Mountain in the past
Who taught me, when I was practicing bodhisattva conduct,¹⁸²
This supreme peace of samādhi. {1}

“The last of all of them
Was the Lord of the World, the illuminator
Named Śālendrarāja,
And I asked him questions. {2}

“I had become of royal caste.
I was the principal king, the sovereign.
I had five hundred sons,
No less indeed than that. {3}

“For that buddha I built
Ten million monasteries
Made of special sandalwood,
And some of precious materials. {4}

“I was a king named Bhīṣmottara,
Beloved and adored by many beings.
For a hundred and eighty thousand million years
I made excellent offerings to that buddha. {5}

“The lifespan of the guide Śālendrarāja,
That jina, irreproachable,
Supreme among humans,¹⁸³
Was seven hundred and sixty thousand million years. {6}

“The saṅgha of that supreme man
Was composed of eight trillion śrāvakas
Who had the three knowledges, the six higher cognitions, and controlled senses,
Whose defilements had ceased, and who were in their last body. {7}

“At that time I always¹⁸⁴ longed for this samādhi
In order to benefit the people of the world and the devas,
And so I made many kinds of offerings
To that¹⁸⁵ jina, that supreme human.¹⁸⁶ {8}

“I, with my sons and wives,¹⁸⁷ entered homelessness
In the presence of Jina Śālendrarāja
And I asked questions about this samādhi for
A hundred and forty thousand million years. {9}

“I acquired from that sugata
The single chapter of this samādhi,
Which has eight thousand trillion verses
And moreover another hundred septillion.¹⁸⁸ {10}

“Because I longed for this sublime samādhi
There was nothing that I had not previously offered:
Heads, hands, legs,¹⁸⁹ wives and likewise sons,
An abundance of riches, and similarly food to eat. {11}

“I remember ten thousand million buddhas