Samadhirajasutra 12.20

12.20

བར་ལྟུང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐུགས་རྗེའི་སྟོབས་ལྡན་གང་། །དཔའ་བོ་སེམས་ཅན་ཕན་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་སྤྱོད། །དེ་དག་སྡིག་བགྱིད་བདག་གི་སྐྱབས་མཛོད་ཅིག །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་སྐྱབས་བདག་མཆིའོ། །གང་ཡང་རང་རྒྱལ་དག་ནི་གཉིས་པ་དང་། །གང་གཞན་ཉན་ཐོས་རྫུ་འཕྲུལ་ལྡན་པ་སྟེ། །ཟག་པ་ཟད་ཅིང་ཐ་མའི་ལུས་འཛིན་པ། །བདག་ནི་སྡུག་བསྔལ་མནར་མེད་མཆི་བ་སྐྱོབས། །དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བས་ན་ཀུན་དགའ་བོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ལུས་དང་སྲོག་ལ་མ་ཆགས་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཀུན་དགའ་བོ་ལུས་དང་སྲོག་ལ་ཆགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་མི་དགེ་བའི་ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། རྟག་ཏུ་རུལ་བའི་ལུས་འདི་དང་། །སྲོག་ཀྱང་གཡོ་ཞིང་དབང་མེད་དེ། །རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་འདྲ་བ་ལ། །སེམས་ཅན་གང་དག་ཆགས་པ་ནི། །ཤིན་ཏུ་མ་རུངས་ལས་བྱས་ནས། །གཏི་མུག་དབང་སོང་དེ་དག་ནི། །སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་མི་བཟད་པར། །མི་མཁས་བདུད་ཀྱི་གཞོལ་བས་སོང་། །དབུ་བ་རྡོས་འདྲའི་ལུས་དང་ནི། །ཆུ་ཡི་ཆུ་བུར་འདྲ་སྲོག་ལ། །མི་གང་ཆགས་པར་མི་བྱེད་པ། །དེ་དག་འགྲོ་བ་མཆོག་ཏུ་འགྲོ། །དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་འདོད་པ་དང་། མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པས་ལུས་དང་སྲོག་ལ་མི་ལྟ་བར་བྱས་ཏེ། མགོ་དང་གོས་ལ་མེ་འབར་བ་བཞིན་དུ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་དེ་དཔེར་ན་དབེན་པ་ན་བདེ་བར་གནས་པ་དང་དགོན་པ་དང་། ནགས་ཁྲོད་སྤངས་ཏེ་གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་དང་། གྲོང་རྡལ་དང་ལྗོངས་དང་ཡུལ་འཁོར་དང་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་དང་རི་ཁྲོད་རྣམས་སུ་ཞུགས་ཏེ། ཅི་ནས་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང་། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་

“ ‘May the bodhisattvas who have the power of compassion,
The heroes who act in this world to benefit beings,
Give their protection to me, who have done such evil things:
I go to those bodhisattvas for refuge. {vi}

“ ‘Secondly, those who are pratyekabuddhas,¹²⁵⁰
And also śrāvakas with miraculous powers,
Whose outflows have ceased and are in their last body,
Save me from the suffering of being reborn in the Avīci hell!’ ” {vii}

Then at that time the Bhagavān said to Ānanda, “In that way, Ānanda, the bodhisattva mahāsattva has no attachment to life or body. Why is that? Because, Ānanda, beings who have attachment to life and body create bad karma.

On this topic it was said:

“Beings who have attachment
To this body, which is constantly rotting,
And to this life, unstable and powerless,
Which is like a dream or an illusion, {viii}

“They fall under the power of ignorance
And create extremely dreadful karma.
Devoid of wisdom, following Māra,¹²⁵¹
They are reborn in the terrible hells. {ix}

“Those humans who are indifferent
To their bodies, which are like lumps of foam,
And their lives, which are like water bubbles,
Will become supreme beings.” {x}

Then the Bhagavān said to Brother Ānanda, “Ānanda, in that way bodhisattva mahāsattvas who wish for this samādhi, and wish to attain quickly the highest, complete enlightenment of perfect buddhahood, should train in this samādhi, and should have no regard for their bodies or lives. They should be as diligently dedicated as they would if their hair or clothes were on fire, and have great compassion for all beings. For example, they should give up living happily in solitude, solitary places, and forests, and enter the villages, the towns, the market towns, the regions, the kingdom, the capital, and district capitals,¹²⁵² and there teach the Dharma to beings so that beings can attain irreversible progress toward the enlightenment of the śrāvaka, irreversible progress toward the enlightenment of the pratyekabuddha, or irreversible progress toward the highest, complete enlightenment.”¹²⁵³