Samadhirajasutra 12.21

12.21

ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟ་བུར་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་སྔོན་བྱུང་བའི་གཏམ་བསྟན་པ་འདི་ཉིད་རྒྱ་ཆེར་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་རྒྱས་པར་རབ་ཏུ་བསྟན་ཏོ། །ངས་སྔོན་སྤྱད་པ་དག་ནི་སྤྱོད་པ་ན། །དེ་ཚེ་རྒྱལ་པོ་དཔའ་བས་བྱིན་པར་གྱུར། །རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་རིན་ཆེན་ལྡན་ཞེས་བྱ། །སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་སར་ནི་བྱུང་བར་གྱུར། །ཤིང་རྟར་ཞུགས་པས་དེ་ཚེ་དགེ་སློང་མཐོང་། །ཀུན་ནས་མཛེས་ཤིང་བལྟ་ན་སྡུག་པ་སྟེ། །སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན་གྱི་གོ་བགོས་པ། །ཕྱོགས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་སྣང་བར་བྱེད། །མེ་ཏོག་ཟླ་མཛེས་ཕྱོགས་སུ་གྲགས་པ་སྟེ། །སྙིང་རྗེ་གནས་པ་ཕན་ཞིང་སྙིང་བརྩེ་བ། །དཔལ་དང་གཟི་བརྗིད་དག་གིས་མཛེས་པ་ནི། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བརྩེ་ཕྱིར་གྲོང་དུ་འོངས། །ང་ནི་གཟུགས་ཀྱང་དེ་ཙམ་མི་ཕོད་པས། །དེ་ལ་ང་ཡང་འཇུངས་པ་མ་རུངས་སྐྱེས། །འདོད་ལ་ཆགས་ཤིང་སྲིད་ལ་བཅིངས་པས་ན། །འདི་ནི་བདག་གི་སྲིད་ལས་སྐྱོད་སྙམ་སྟེ། །ང་ཡི་བུ་རྣམས་སྟོང་དུ་ཚང་བ་ཡང་། །ཤིང་རྟར་ཞུགས་ཤིང་ཞབས་འབྲིང་མཐོན་དམན་འགྲོ། །ཅོད་པན་དང་ནི་སྣ་ཚོགས་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན། །སུམ་ཅུ་དབང་ཕྱིར་ལྷ་ཡི་བུ་འབྲང་བཞིན། །དེ་ན་ང་ཡི་བུ་མོ་ལྔ་བརྒྱ་དག །ནོར་བུ་ཐོགས་ཤིང་ལྷམ་གྱོན་བལྟ་ན་སྡུག །མགོ་རྒྱན་དང་ནི་ལྷབ་ལྷུབ་རྒྱན་གྱིས་སྤུད། །དེ་དག་གསེར་གྱི་དྲ་བས་ཤིང་རྟ་འདྲེན། །ང་ཡི་བུད་མེད་དག་ནི་བརྒྱད་ཁྲི་ཡང་། །གཟུགས་མཛེས་ཤིན་ཏུ་བལྟ་ན་སྡུག་པ་དག །ཤིང་རྟར་ཞུགས་པས་དགེ་སློང་དེ་མཐོང་སྟེ། །རི་རབ་བཞིན་དུ་གཟུགས་བཟང་དཔལ་འབར་བ། །མཐོང་ནས་དེ་དག་ཕར་ཡང་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད། །བྱང་ཆུབ་དམ་པ་མཆོག་ཏུ་སེམས་སྐྱེས་ཏེ། །དེ་ཚེ་ཚངས་པའི་སྤྱོད་པར་ཡང་དག་བཙུད། །ཡིད་དུ་འོང་བའི་རྒྱན་རྣམས་དེ་ལ་གཏོར། །དེ་ཚེ་ང་ནི་ཕྲག་དོག་སྐྱེས་པར་གྱུར། །གནོད་སེམས་ཞེ་སྡང་ཐ་བ་མི་བཟད་དེ། །དབང་ཕྱུག་རྒྱགས་པས་བུ་ལ་འདི་སྐད་སྨྲས། །མདུན་ན་འདུག་པའི་དགེ་སློང་བསད་པར་གྱིས། །གཞོན་ནུ་དེ་དག་ང་ཡི་ཚིག་ཐོས་ནས། །ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ཡིད་ཀྱང་མི་དགར་གྱུར། །ཡབ་ཅིག་དེ་

Thereupon the Bhagavān gave a detailed teaching on this episode from the past by chanting the following verses to Brother Ānanda:¹²⁵⁴

“At that past time, when I was practicing bodhisattva conduct,
I was King Śūradatta.
I left my capital city Ratnāvatī
On the way to a place that was a park. {80}

“While riding in the chariot I saw a bhikṣu
Who was perfectly handsome and attractive,
Wearing the armor of the thirty-two signs,
And he illuminated all directions. {81}

“He was renowned as Supuṣpacandra,
And was compassionate, beneficial, and kind.
He was beautiful with his splendor and majesty,
And through his love for beings he had come to town. {82}

“I could not be his equal in appearance,
And a malevolent envy arose within me.
I was attached to desires and clung to my kingdom,
And thought he would deprive me of my kingdom. {83}

“I had sons that numbered a full thousand,
Who were following behind me riding in chariots,
And who wore various kinds of diadems and jewelry,
As if the devas who were lords of Trāyastriṃśa had come. {84}

“I also had there five hundred daughters,
Who were very beautiful and wore bejeweled shoes,
Beautified by ribbons, diadems, and jewelry,
Who pulled my chariot with cords of gold.¹²⁵⁵ {85}

“I had my eighty thousand wives,
Who were all alluring and very beautiful.
From within their chariots they saw the bhikṣu,
Whose body had the shining splendor of Mount Meru. {86}

“When they saw him they conceived of him as like a father,
And they developed the aspiration to attain supreme enlightenment.
Then they adopted the practice of celibacy
And they cast off their delightful jewelry. {87}

“At that time there arose within me envy
And intractable, pitiless malice and anger.
Proud of my power, I said to my sons,
‘Slay that bhikṣu who is before me!’ {88}

“The princes, on hearing my words,
Became distressed and unhappy.