Samadhirajasutra 13.21

13.21

བཞིན་མཉམ་པར་བཞག །དེ་ནི་ཏིང་འཛིན་སྟོབས་ཅན་སྟོབས་དང་ལྡན། །བྲག་ཕུག་རི་དང་གཅོང་རོང་ཀླུང་རྣམས་སུ། །རྐྱེན་གྱིས་ཇི་ལྟར་བྲག་ཅ་འབྱུང་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་འདུས་བྱས་འདི་ཀུན་རིག་པར་གྱིས། །འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུ་བཞིན། །གང་དུ་ཏིང་འཛིན་ཞི་བ་འདི་བཤད་པ། །ཡོན་ཏན་ཆོས་སུ་གྱུར་པ་ཤེས་རབ་སྟོབས། །དྲང་སྲོང་ཡེ་ཤེས་སྟོབས་ཀྱིས་མངོན་པར་ཤེས། །ཚིག་ནི་ཐབས་མཁས་པ་ཡི་ངེས་པའི་ཚིག །བརྟགས་པ་ཙམ་དུ་བརྟགས་ནས་བརྗོད་པ་ཡིན། །འཁོར་བ་ལ་ནི་མཐའ་མ་མི་རྙེད་དེ། །གང་དག་སྔོན་བྱུང་མཐའ་ནི་མཚན་ཉིད་མེད། །མ་འོངས་དུས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །ལས་དང་བྱ་བས་དེ་ལྟར་ཞུགས་གྱུར་ཏེ། །རབ་དང་ཐ་མ་དག་ཏུའང་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཆོས་རྣམས་རྟག་ཏུ་དབེན་ཞིང་རང་བཞིན་སྟོང་། །ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་ཡང་ཤེས་པར་གྱིས། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་རྒྱལ་བས་ཆོས་བཤད་དེ། །འདུས་བྱས་འདུས་བྱས་མ་ཡིན་དེ་ལྟར་ལྟོས། །ཡང་དག་ཉིད་དུ་བདག་དང་མི་མེད་དེ། །འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་མཚན་ཉིད་དེ་འདྲའོ། །དགེ་དང་ནག་པོའི་ལས་རྣམས་མི་འཇིག་སྟེ། །བདག་གིས་བྱས་པ་དག་ནི་མྱོང་བར་འགྱུར། །ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འཕོ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །རྒྱུ་མེད་པར་ཡང་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་དབང་མེད་པ། །གསོག་དང་གསོབ་ཏུ་གྱུར་པ་དབུ་བ་བཞིན། །སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུར་རྟག་ཏུ་སྟོང་། །སྒྲ་ཡིས་དེ་བཤད་དེ་དག་དབེན་པ་ཡིན། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་རིག་པ་རློམ་སེམས་མེད། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ཡང་ཆགས་པ་མེད་པའི་སེམས། །བཟོད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཅུང་ཟད་མི་རྟོག་སྟེ། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་མཉམ་པར་གཞག་པར་འགྱུར། །རྒྱལ་པོ་དེས་ནི་ཇི་ཙམ་ཆོས་རིག་པ། །དེ་ཙམ་དུ་ནི་རྒྱལ་བ་དེས་བཤད་དེ། །རྒྱལ་པོས་རྒྱལ་བའི་ཆོས་འདི་ཐོས་ནས་ནི། །འཁོར་དང་བཅས་པས་བསླབ་པ་ཡང་དག་བཟུང་། །རྒྱལ་པོའི་བུ་དེས་ཏིང་འཛིན་འདི་མཉན་ནས། །དགའ་ཞིང་ཡི་རངས་ཚིག་ཀྱང་འདི་སྐད་སྨྲ། །ཤིན་ཏུ་ལེགས་པར་ཏིང་འཛིན་འདི་བཤད་དེ། །ཁྱོད་ཀྱི་ཞབས་ལ་བདག་ནི་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དེར་ཡང་སྲོག་ཆགས་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་དག །

Becomes strong with the strength of samādhi. {29}

“ ‘Just as echoes are created through conditions
In caves, mountains, and canyons,
All that is composite is known to be the same:
The entire world is like an illusion, a mirage. {30}

“ ‘This samādhi of peace is taught by one
Who has the strength of wisdom, the qualities of the Dharma,
Who with the strength of knowledge has the higher cognitions of the sages,
And who has skill in methods of speech and knows the definitions of words. {31}

“ ‘The appellations that are spoken are merely appellations;
Within saṃsāra there is no end to be found.
That which was in the past is devoid of characteristics,
And one should be certain that the future is the same. {32}

“ ‘Through engaging in creating karma
There will be the best and the worst.
Knowing that all things are always empty,
Empty by nature, and that all things are without a self, {33}

“ ‘The Jina thus teaches the relative Dharma:
Regard the composite and noncomposite in that way.
There truly is no self and no human.
That is the characteristic of all beings. {34}

“ ‘Good and bad karma are indestructible.
Whatever I have created I will have to experience;
The result of one’s actions cannot be transferred to others.
Nothing is experienced without a cause.¹³⁴⁰ {35}

“ ‘All existences are illusory and powerless,
As insubstantial and insignificant as foam.
They are always empty, like illusions and mirages.¹³⁴¹
They are taught through words, but are devoid of them. {36}

“ ‘Understand in that way without having pride.
Have correct conduct but without attachment,
With the power of patience have no conceptualization,
And, practicing in that way, rest in equanimity.’ {37}

“The king understood the Dharma
That was taught by the Jina.
When the king had heard this Dharma from the Jina,
Together with his entourage he took up the training. {38}

“The king, having heard this samādhi,
Joyous and happy, said these words:
‘This samādhi you have taught is excellent
And I bow down to your feet.’ {39}

“Eighty thousand beings who were there