Samadhirajasutra 13.7

13.7

འགྲོ། །བདག་ལ་དེ་ཡི་མགོན་སྐྱབས་བྱེད་པ་མེད། །བདག་ནི་རྒྱལ་པོའི་སྲིད་བཏང་ཚངས་སྤྱོད་གཞོལ། །སྤོས་དང་མེ་ཏོག་བྱུག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །མཆོད་པ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱང་རབ་ཏུ་བྱ། །ཤིན་ཏུ་མཛེས་པར་མཆོད་རྟེན་བདག་གིས་བྱ། །བུ་དང་བུ་མོ་བུད་མེད་ཁྱིམ་བདག་དང་། །བློན་པོ་དང་ནི་ཚོང་དཔོན་དེ་དག་དང་། །གྲོང་པ་དང་ནི་རྒྱལ་རིགས་མང་པོ་རྣམས། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་ནི་ངས་བསྒོ་བ། །ཨ་ག་རུ་དང་ཙན་དན་ཤུག་པ་དང་། །ཤིན་ཏུ་ཞིམ་པའི་སྤོས་མཆོག་ཅི་ཡོད་པས། །མྱུར་དུ་སྒྲོམ་གྱི་སྙིང་པོའི་ཁྱོགས་ཆོས་ལ། །དགེ་སློང་འདི་ནི་བསྲེགས་པའི་ཆོ་ག་གྱིས། །གྲོང་ཁྱེར་མི་ཀུན་རྒྱལ་པོའི་ཚིག་ཐོས་ནས། །སྤོས་མཆོག་དག་ཀྱང་ཐོགས་ནས་ཁྱོགས་བཅས་ཏེ། །སྤོས་རབ་བཟང་པོ་ཡིད་དུ་འོང་ལས་བྱས། །དེར་ནི་དགེ་སློང་དེར་ཡང་བཅུག་ནས་སུ། །ཨ་ག་རུ་དང་ཙན་དན་ཙམ་པ་ཀ། །རྒྱ་སྤོས་སྤྲི་ཀ་དེ་བཞིན་པ་ཏ་ལ། །མེ་ཏོག་དང་ནི་ཕྲེང་བ་བྱུག་པ་དག །ཤིན་ཏུ་བཟང་དང་འབྲུ་མར་དག་གིས་བསྲེགས། །དེ་ཡི་རུས་པ་སྒྲོམ་ནི་བྱས་པར་གྱུར། །དགེ་སློང་དག་གིས་དེ་ཡང་དེར་བསྲེགས་ཏེ། །རྒྱལ་པོས་དེ་ཡི་མཆོད་རྟེན་བྱས་ནས་སུ། །འདི་ལ་ངས་ནི་མཆོད་པ་བྱ་ཞེས་ཟེར། །མེ་ཏོག་དང་ནི་ཕྲེང་བ་བྱུག་པ་དང་། །གདུགས་དང་བ་དན་རྒྱལ་མཚན་ཐོགས་ནས་སུ། །རྒྱལ་པོས་དེར་ནི་སིལ་སྙན་སྟོང་དག་དང་། །བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་རྣམས་ཀྱང་ལེན་དུ་བཙུད། །ཉི་མ་གཅིག་ལ་རྒྱལ་པོ་དུས་གསུམ་དུ། །དགེ་སློང་དེ་ཡི་མཆོད་རྟེན་དེ་དྲུང་དུ། །སྡིག་པ་སྔན་ཅད་ཅུང་ཟད་ཅི་བྱས་པ། །དེ་ཚེ་དུས་གསུམ་དུ་ཡང་ཤིན་ཏུ་འཆགས། །ལོ་སྟོང་བྱེ་བ་ཕྲག་ནི་དགུ་བཅུ་ལྔར། །ཉེས་པ་བྱས་པ་དག་ཀྱང་རབ་བཤགས་ཏེ། །ཕྱིས་ཀྱང་ཚུལ་ཁྲིམས་དམ་པ་མ་རལ་བསྲུངས། །རྣམ་པར་དག་ཅིང་གཙང་ལ་དྲི་མ་མེད། །ལོ་སྟོང་བྱེ་བ་ཕྲག་ནི་དགུ་བཅུ་ལྔར། །གསོ་སྦྱོང་དག་ཀྱང་དེ་ཚེ་རབ་གསོས་ཏེ། །དེ་ནི་དེ་ཚེ་བདག་གི་ལུས་ཞིག་ནས། །མནར་མེད་མི་བཟད་པར་ནི་དེ་ལྷུང་གྱུར། །འདོད་ཕྱིར་སྙིང་རྗེ་མེད་པའི་ལས་བྱས་པས། །སྡུག་བསྔལ་མང་པོ་དག་ཀྱང་མྱོང་བར་གྱུར། །སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་སྟོང་ཕྲག་དགུ་བཅུ་ལྔ། །དེ་ཚེ་དེ་དག་བདག་གིས་མ་མཉེས་བྱས། །ལོ་སྟོང་བྱེ་བ་ཁྲག་ནི་

And I have no protector who can save me from that.
I shall forsake the kingdom and practice celibacy.
I shall make excellent offerings
With incense, flowers, and perfumes,
And I shall build a beautiful stūpa.¹²⁹³ {108}¹²⁹⁴

“ ‘I give a command to all my sons,
Daughters, wives, prominent citizens,
Ministers, head merchants,
Heads of guilds, and many kṣatriyas:
Quickly make a bier with a casket
Of agarwood, sandalwood, cherry wood,
And whatever is splendid, aromatic, and beautiful,
For the cremation of this bhikṣu.’¹²⁹⁵ {109}

“Having heard the king, all the townspeople
Brought the very best incense,
Fashioned a bier, and placed
The bhikṣu inside the casket.
With agarwood, sandalwood, and magnolia,¹²⁹⁶
Valerian, fenugreek, and begonia,
With flowers and perfumed garlands,
And with sesame oil he was cremated. {110}

“The bhikṣus collected
A droṇa of his burned bones.¹²⁹⁷
The king created for them a stūpa
And said, ‘I wish to make an offering to it.’
Holding flowers, garlands, and perfumes,
The king had others hold parasols, flags, and banners,
And play the music of a thousand
Quintillion musical instruments. {111}

“The king came to the stūpa of the bhikṣu
During each of the three periods¹²⁹⁸ of every day,¹²⁹⁹
And confessed absolutely whatever bad actions, however small,
He may have committed in this life or throughout the three times.¹³⁰⁰
For nine hundred and fifty billion years
He repented all his misdeeds,¹³⁰¹
And from then on perfectly maintained correct conduct
That was unimpaired, pure, unsullied, and stainless. {112}

“For nine hundred and fifty billion years¹³⁰²
He kept the poṣadha vows.
Then when my body¹³⁰³ was destroyed
I fell into the terrible Avīci Hell.
I had committed cruel actions out of desire
And therefore I experienced many sufferings.
I had displeased nine hundred
And fifty billion buddhas. {113}