Samadhirajasutra 13.8

13.8

དགུ་བཅུ་ལྔར། །དེ་ཡི་ཚེ་ན་ང་ནི་ལོང་བར་གྱུར། །བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་དྲུག་ཅུ་གཉིས། །སྔན་ཆད་ང་ཡི་མིག་ཀྱང་བཅར་བར་གྱུར། །བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་ཕྲག་སྟོང་དང་། །ཤིན་ཏུ་མང་བར་ང་ཡི་མིག་ཕྱུང་ཕྲོགས། །མགོ་དང་རྣ་བ་དང་ནི་རྐང་ལག་ཀྱང་། །བསྐལ་པ་མཐའ་ཡས་ཁྲག་ཁྲིག་བཅད་པར་གྱུར། །བསྐལ་པ་དག་ནི་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་ཏུ། །མིར་གྱུར་པ་དང་སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་ཡང་། །འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དག་གིས་རབ་གཙེས་ཤིང་། །སྡུག་བསྔལ་ཚོར་བ་ཡུན་རིང་མྱོང་བར་གྱུར། །སྡིག་པའི་ལས་རྣམས་བྱས་པས་འཁོར་བ་ན། །ཡུན་རིང་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་གྱུར། །དེ་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཞི་བ་སུ་འདོད་པ། །སྲིད་པ་གསུམ་དུ་སྡིག་པ་མི་བྱའོ། །རྒྱལ་པོ་མཆོག་གིས་སྔོན་གྱི་ལས་བཤགས་ཀྱང་། །སྔ་མའི་ཉེས་བྱས་རྣམས་ལས་དེ་མ་ཐར། །མི་བཟད་གཟུགས་ཀྱི་ལས་རྣམས་སྔར་བྱས་པས། །དེ་ཤི་དམྱལ་བ་མི་བཟད་མནར་མེད་སོང་། །ང་ཡི་རྣ་བ་དེ་བཞིན་རྐང་ལག་བཅད། །བསྐལ་པ་མཐའ་ཡས་མང་པོར་སྣ་ཡང་བཅད། །སྤྱོད་པ་སྤྱོད་ཚེ་མཚོན་ཆ་དབྱུག་ཐོགས་ནས། །འདེབས་བྱེད་ནན་གྱིས་ང་ཡི་མིག་ཀྱང་ཕྱུང་། །བྱང་ཆུབ་ཕྱིར་ནི་མགོ་ལག་ལུས་བཅད་དང་། །བུ་དང་ཆུང་མ་མིག་དང་རང་གི་ཤ། །རྐང་ལག་དགའ་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཡོངས་བཏང་ཡང་། །སྔོན་གྱི་སྡིག་པའི་ལས་ནི་ཟད་མ་གྱུར། །ཀུན་དགའ་དེ་ལྟར་བསྐལ་པ་མཐའ་ཡས་སྤྱོད། །སངས་རྒྱས་དཔལ་སྟུག་དཔག་ཏུ་མེད་པ་མཐོང་། །བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་མཆོག་འདི་ནི་སྤྱོད་པ་ན། །དེ་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་འདི་དག་སྔོན་མྱོང་གྱུར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཟུངས་ལ་གང་གནས་ཤིང་། །བྱམས་སྤྱོད་རྟག་ཏུ་མི་གཡོ་མི་འགུལ་བ། །སངས་རྒྱས་རྡུལ་སྦྱངས་ལྷ་ཡི་ལྷ་མཆོད་ནས། །དེ་དག་ནམ་ཡང་ངན་སོང་སར་མི་འགྲོ། །སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན་གྱིས་གོ་བགོས་པ། །ཆོས་རྗེ་སངས་རྒྱས་བདག་འགྱུར་སུ་འདོད་པ། །ཚུལ་ཁྲིམས་མ་འདྲེས་གཡོ་བ་མེད་པར་སྲུངས། །གཟུངས་ལ་རབ་གནས་ཆོས་ཀྱང་བསྟན་པར་གྱིས། །ང་ནི་དེ་ཚེ་རྒྱལ་པོ་དཔེས་བྱིན་ཡིན། །ང་ཡི་བུ་རྣམས་ཕྱི་དུས་ཆོས་སྐྱོང་བ། །མེ་ཏོག་ཟླ་མཛེས་པད་མ་བླ་མ་ཡིན། །དགའ་བྱེད་དེ་ནི་ཞི་བའི་རྒྱལ་

“For nine hundred and fifty billion years
I was blind throughout that time.
For sixty-two quintillion eons
In the past my eyes were destroyed.
For many thousand quintillions
Of eons, my eyes were gouged out.
For countless millions of eons,
My head, ears, feet, and hands were cut off. {114}

“For another quintillion eons
I was born into human lives
In which I experienced suffering,
Tormented for a long time by saṃsāra’s suffering.
For a long time in saṃsāra I experienced
The suffering created by my bad actions.
Therefore those who wish for the peace of enlightenment
Should commit no bad actions within the three realms. {115}

“Although the supreme king confessed his past action,¹³⁰⁴
He was not freed from the evil that he had done.
Because he had created such terrible karma,
When he passed away he fell to the terrible Avīci hell. {116}

“While I was practicing bodhisattva conduct,
For many endless eons my hands, feet, ears, and nose
Were cut off and my eyes were forcefully gouged out
While I was being hit with sticks and weapons. {117}

“For the sake of enlightenment I gave away my body, head, and hands,
My sons, my wives, my eyes, and my flesh.
I joyfully gave away my feet and my hands,
But even that did not exhaust my previous bad karma. {118}

“Ānanda,¹³⁰⁵ that is how I practiced for endless eons.
I saw countless buddhas endowed with glory.
Those are the sufferings I experienced in the past
While practicing this supreme bodhisattva conduct.¹³⁰⁶ {121}

“The bodhisattva who maintains retention
Remains loving, always unwavering and unshakable,
Makes offerings to the buddhas, the purified gods of gods,
And will never go to the lower realms. {122}

“The one who wishes to become a buddha, a lord of the Dharma
Who is adorned by the thirty-two signs,
Should maintain unsullied, uninterrupted correct conduct,
And be established in the retention of the Dharma that has been taught. {123}

“I was at that time King Śūradatta.
My sons were subsequently protectors of the Dharma.
Padmottara was Supuṣpacandra,
And Vasunandi was Śāntirāja¹³⁰⁷ with the ten strengths. {119}